ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ
Bank of England
London.bankofengland.arp.jpg
อาคารที่ทำการในกรุงลอนดอน
ที่ทำการ
กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ อังกฤษ
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1694
เขตอำนาจ สหราชอาณาจักร
เว็บไซต์
bankofengland.co.uk

ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ (อังกฤษ: Bank of England) คือธนาคารกลางของสหราชอาณาจักรซึ่งถือเป็นต้นแบบของธนาคารกลางทั่วโลก ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษก่อตั้งเมื่อปีค.ศ. 1694 ในรัชสมัยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ด้วยทุนประเดิม 1.2 ล้านปอนด์ เมื่อแรกจัดตั้งมีชื่อว่า ผู้ว่าแลบริษัทธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ (อังกฤษ: Governor and Company of the Bank of England) จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นนายธนาคารรับฝากเงินให้แก่รัฐบาลอังกฤษ เมื่อแรกก่อตั้งมีผู้ถือหุ้นใหญ่เป็นเอกชนจนกระทั่งรัฐบาลได้เข้าไปซื้อหุ้นใหญ่ในปีค.ศ. 1946[1][2] ธนาคารแห่งนี้ถือเป็นธนาคารกลางที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของโลกรองจากธนาคารแห่งชาติสวีเดน และเป็นธนาคารที่เก่าแก่เป็นอันดับ 8 ของโลกในปัจจุบัน

แม้ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษจะมีเขตอำนาจทั่วทั้งสหราชอาณาจักร แต่ธนาคารรับผิดชอบการพิมพ์เงินตราสกุลปอนด์สเตอร์ลิงเฉพาะที่ใช้ในประเทศอังกฤษและเวลส์เท่านั้น ส่วนเงินตราสกุลปอนด์สเตอร์ลิงที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์และไอร์แลนด์เหนือจะถูกพิมพ์ขึ้นโดยธนาคารพาณิชย์ท้องถิ่น[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "House of Commons Debate 29th October 1945, Second Reading of the Bank of England Bill". Hansard.millbanksystems.com. สืบค้นเมื่อ 12 October 2012.
  2. "Bank of England Act 1946" (PDF). สืบค้นเมื่อ 12 October 2012.
  3. "The Bank of England's Role in Regulating the Issue of Scottish and Northern Ireland Banknotes". Bank of England website. สืบค้นเมื่อ 31 October 2011.