ข้ามไปเนื้อหา

ตับอักเสบซี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตับอักเสบซี
ภาพกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงไวรัสตับอักเสบซี จากการเพาะเลี้ยงเซลล์ (สเกล = 50 นาโนเมตร)
สาขาวิชาวิทยาระบบทางเดินอาหาร, วิทยาโรคติดต่อ
อาการปกติไม่มีอาการ[1]
ภาวะแทรกซ้อนตับวาย, มะเร็งตับ, หลอดเลือดขอดในหลอดอาหาร และกระเพาะ[2]
ระยะดำเนินโรคระยะยาว (80%)[1]
สาเหตุไวรัสตับอักเสบซีโดยทั่วไปติดต่อผ่านทางเลือดสู่เลือดากเลือดสู่เลือด[1][3]
วิธีวินิจฉัยตรวจเลือดเพื่อหาแอนติบอดี หรืออาร์เอ็นเอของไวรัส[1]
การป้องกันการใช้เข็มที่ฆ่าเชื้อแลัว, การตรวจเลือดก่อนการถ่ายเลือด[4]
การรักษายา, ปลูกถ่ายตับ[5]
ยายาต้านไวรัส (โซโฟบูเวียร์, ซิเมพรีเวียร์, ฯลฯ)[1][4]
ความชุก71 ล้าน (2017)[6]
การเสียชีวิต399,000 (2016)[6]

โรคตับอักเสบซี (อังกฤษ: Hepatitis C) เป็นโรคติดต่อที่ก่อโดยไวรัสตับอักเสบซี (HCV) ซึ่งหลัก ๆ แล้วส่งผลต่อตับ;[2] เป็นหนึ่งในชนิดของตับอักเสบจากไวรัส[7] ในการติดต่อระยะแรกผู้ป่วยจะไม่มีอาการหรือมีอาการที่เบามาก[1] อาจมีบ้างที่พบไข้, ปัสสาวะสีเข้ม, ปวดท้อง หรือดีซ่าน[1] ไวรัสจะคงอยู่ในตับราว 75% ถึง 85% จากที่ติดเชื้อแรกเริ่มผู้ที่ติดเชื้อ[1] อย่างไรก็ตามในกรณีที่ผ่านไปเป็นปี มันมักนำไปสู่โรคตับ และบางครั้ง ตับแข็ง[1] ที่ซึ่งในบางกรณีตับแข็งนี้อาจนำไปสู่ตับวาย, มะเร็งตับ หรือ วาริกซ์ในหลอดอาหาร และ กระเพาะ[2]

HCV ติดต่อหลัก ๆ ผ่านทางการติดต่อจากเลือดสู่เลือด (blood-to-blood contact) อันเกี่ยวเนื่องจากการฉีดยา, อุปกรณ์การแพทย์ที่ไม่ได้ทำความสะอาดให้ดี, การบาดเจ็บจากเข็มฉีดยาในเจ้าหน้าที่การแพทย์ และจาก การถ่ายเลือด[1][3] เมื่อมีการตรวจสกรีนเลือดแล้ว ความเสี่ยงที่จะเกิดในการถ่ายเลือดนั้นต่ำลงกว่าหนึ่งในสองล้าน[1] และอาจติดต่อจากมารดาสู่ทารกขณะคลอดได้[1] และไม่ได้ติดต่อผ่านทางผิวเผิน[4] ไวรัสตับอีกเสบซีเป็นหนึ่งในห้าตับอักเสบจากไวรัสที่เป็นที่รู้จัก: เอ, บี, ซี, ดี และ อี[8]

ในปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนที่ใช้รักษาตับอักเสบซี[1][9]

ในวันที่ 5 ตุลาคม 2020 ฮาร์วีย์ เจ. ออลเทอร์ (Harvey J. Alter), ไมเคิล ฮอว์ทัน (Michael Houghton) และ ชาลส์ เอ็ม. ไรซ์ (Charles M. Rice) ได้รับรางวัลโนเบิลสาขาการแพทย์และสรีรวิทยาสำหรับการค้นพบไวรัสตับอักเสบซีซึ่งก่อโรคนี้[10]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 "Q&A for Health Professionals". Viral Hepatitis. Centers for Disease Control and Prevention. สืบค้นเมื่อ 28 September 2020.
  2. 1 2 3 Ryan KJ, Ray CG, บ.ก. (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 551–52. ISBN 978-0-8385-8529-0.
  3. 1 2 Maheshwari, A; Thuluvath, PJ (February 2010). "Management of acute hepatitis C". Clinics in Liver Disease. 14 (1): 169–76, x. doi:10.1016/j.cld.2009.11.007. PMID 20123448.
  4. 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ WHO2015
  5. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ NEJM2011
  6. 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ WHO2019Fact
  7. "Hepatitis MedlinePlus". U.S. National Library of Medicine. สืบค้นเมื่อ 2020-06-19.
  8. "Viral Hepatitis: A through E and Beyond". National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. April 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 February 2016. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
  9. Webster, Daniel P; Klenerman, Paul; Dusheiko, Geoffrey M (2015). "Hepatitis C". The Lancet. 385 (9973): 1124–35. doi:10.1016/S0140-6736(14)62401-6. ISSN 0140-6736. PMC 4878852. PMID 25687730.
  10. Gallagher, James (2020-10-05). "Hepatitis C discovery wins the Nobel Prize". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-10-05.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
การจำแนกโรค
ทรัพยากรภายนอก