ฌอน ลองสตาฟฟ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฌอน ลองสตาฟฟ์
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม ฌอน เดวิด ลองสตาฟฟ์[1]
วันเกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2540 (21 ปี)[2]
สถานที่เกิด นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ อังกฤษ
ส่วนสูง 1.80 เมตร (5.9 ฟุต)[2]
ตำแหน่ง กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข 36
สโมสรเยาวชน
0000–2016 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2016– นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 9 (1)
2017Kilmarnock (ยืมตัว) 16 (3)
2017–2018แบล็กพูล (ยืมตัว) 42 (8)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้กับสโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น

ฌอน เดวิด ลองสตาฟฟ์ (อังกฤษ: Sean David Longstaff, เกิด 30 ตุลาคม 2540) นักฟุตบอล อาชีพชาวอังกฤษเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในตำแหน่ง กองกลาง.

อาชีพ[แก้]

ลองสตาฟฟ์เริ่มต้นอาชีพของเขากับทีมเยาวชนของ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด. เขาย้ายแบบยืมตัวไปสโมสรใน Scottish Premiership คิลมาร์น็อค ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560, พร้อมกับ คัลลัม โรเบิร์ตส และ เฟร็ดดี้ วู้ดแมน.[3] เขาเซ็นสัญญาแบบยืมตัวไป แบล็กพูล ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 .[4]

ลองสตาฟฟ์เป็นที่ประทับใจของผู้จัดการทีม ราฟาเอล เบนีเตซ ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาลและได้รางวัลด้วยสัญญา 4 ปีในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 .[5] ลองสตาฟฟ์ประเดิมสนามในนามทีมชุดแรกฐานะตัวสำรองในนัดที่แพ้ 4-0 ต่อ ลิเวอร์พูล ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561. สองสัปดาห์ต่อมา, หลังจากเขาประเดิมสนามนัดแรกใน เอฟเอคัพ, ลองสตาฟฟ์ประเดิมสนามใน พรีเมียร์ลีก นัดออกไปเยือน เชลซี. ตามมาด้วยประตูแรกของเขาในเอฟเอคัพนัดรีเพลย์ต่อ แบล็คเบิร์นโรเวอร์ส ก่อนจะสร้างความจดจำโดยการซัดจุดโทษให้นิวคาสเซิลชนะเหนือแชมป์เก่า แมนเชสเตอร์ ซิตี 2-1 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562.[6] [7]

เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562, ลองสตาฟฟ์ทำประตูแรกของเขาใน พรีเมียร์ลีก ให้กับนิวคาสเซิลในนัดที่มีชัยชนะเหนือ เบิร์นลีย์ 2-0 .[8]

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562, ลองสตาฟฟ์ต้องพักยาวจนจบฤดูกาล 2018–19 ภายหลังจากได้รับบาดเจ็บที่เอ็นหลังหัวเข่า.[9]

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

ลองสตาฟฟ์เติบโตในย่าน North Shields, น้องชายของฌอน แมทธิว เป็นนักฟุตบอลเช่นกัน ปัจจุบันเล่นให้กับ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด. ส่วนพ่อ เดวิด เป็นอดีตผู้เล่น ฮอกกี้น้ำแข็ง ให้กับ สหราชอาณาจักร , ลงเล่นมากกว่า 100 ครั้งให้กับทีมชาติ, และปัจจุบันยังเล่นอยู่ฐานะผู้เล่น-โค้ช ให้กับ the Whitley Warriors.[10] ด้านพ่อเป็นญาติกับอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ อลัน ธอมป์สัน[ต้องการอ้างอิง]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Updated squads for 2017/18 Premier League confirmed". Premier League. 2 February 2018. สืบค้นเมื่อ 15 February 2018.
  2. 2.0 2.1 "Sean Longstaff". Newcastle United. สืบค้นเมื่อ 22 May 2019.
  3. "Kilmarnock sign Newcastle's Cal Roberts, Sean Longstaff, Freddie Woodman on loan". BBC Sport. 9 January 2017. สืบค้นเมื่อ 22 July 2017.
  4. "Sean Longstaff: Blackpool sign teenage Newcastle United midfielder on loan". BBC Sport. 21 July 2017. สืบค้นเมื่อ 22 July 2017.
  5. "Longstaff signs new four-year deal". Newcastle United Football Club.
  6. "Newcastle see off Blackburn with Joselu and Ayoze Pérez extra-time flourish". Guardian. 15 January 2019. สืบค้นเมื่อ 6 March 2019.
  7. "Newcastle's Matt Ritchie on the spot to dent Manchester City's title hopes". Guardian. 29 January 2019. สืบค้นเมื่อ 6 March 2019.
  8. "Sean Longstaff on target as Newcastle end Burnley's good run". Guardian. 26 February 2019. สืบค้นเมื่อ 6 March 2019.
  9. "Newcastle United midfielder Sean Longstaff 'likely' to miss rest of season with injury". 7 March 2019 – โดยทาง www.bbc.co.uk.
  10. "Newcastle United – Matthew Longstaff". Newcastle United. สืบค้นเมื่อ 18 January 2018.