ซี-เทอร์มินัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รูป tetrapeptide (คือเพปไทด์ที่มีกรดอะมิโนต่อกัน 4 ตัวเช่น Val-Gly-Ser-Ala) (เขียว) แสดงกรดอะมิโน α ข้าง N-terminal (เช่น L-valine) (น้ำเงิน) แสดงกรดอะมิโน α ข้าง C-terminal (เช่น L-alanine) tetrapeptide นี้สามารถเข้ารหัสโดยลำดับเอ็มอาร์เอ็นเอ 5'-GUUGGUAGUGCU-3'

C-terminus (มีคุณศัพท์ว่า C-terminal มีไวพจน์ว่า carboxyl-terminus, carboxy-terminus, C-terminal tail, C-terminal end หรือ COOH-terminus) เป็นจุดจบของลูกโซ่กรดอะมิโน (เช่น โปรตีนหรือโพลีเพปไทด์) ซึ่งเป็นกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิก (-COOH) เพราะว่าภายในเพปไทด์หนึ่ง ๆ กลุ่มเอมีนจะเชื่อมเป็นพันธะกับกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกของกรดอะมิโนอีกตัวหนึ่งโดยต่อกันเป็นลูกโซ่ จึงเหลือกลุ่มเอมีนซึ่งยังเป็นอิสระที่ข้างหนึ่งของเพปไทด์ซึ่งเรียกว่า N-terminus และเหลือกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกอีกข้างหนึ่งอันเรียกว่า C-terminus ลำดับเพปไทด์ปกติจะเขียนจากซ้ายไปขวาจากด้าน N-terminus ไปหา C-terminus[1] ซึ่งเป็นลำดับเดียวกับการแปลรหัสที่เกิดขึ้นจริง ๆ คือ เมื่อเซลล์แปลรหัสโปรตีนจากเอ็มอาร์เอ็นเอ ก็จะแปลไปจากด้าน N-terminus สู่ C-terminus โดยจะเพิ่มกรดอะมิโนตัวใหม่เข้าทางด้านกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกที่ยังเป็นอิสระ

ดูเพิ่ม[แก้]

เชิงอรรถและอ้างอิง[แก้]

  1. Reusch, William (2013-05-05). "Peptides & Proteins". Michigan State University Department of Chemistry.