ข้ามไปเนื้อหา

ซน กี-จ็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซน กี-จ็อง
ซน กี-จ็อง ใน ค.ศ. 1936
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อพื้นเมือง손기정
สัญชาติญี่ปุ่น (ต่อมาเกาหลีใต้)
เกิด(1912-08-29)29 สิงหาคม ค.ศ. 1912
ชินอึยจู เฮอังโฮกูโด โชเซ็ง ประเทศญี่ปุ่น (ปัจจุบัน ชินอึยจู ประเทศเกาหลีเหนือ)
เสียชีวิต15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002(2002-11-15) (90 ปี)
โซล ประเทศเกาหลีใต้
ส่วนสูง1.70 m (5 ft 7 in)
น้ำหนัก60 kg (132 lb)
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล
ฮันจา
อาร์อาร์Son Gijeong
เอ็มอาร์Son Kijŏng
กีฬา
กีฬากรีฑา
กำลังฝึกสอนฮัม กี-ย็อง, ซู ยุน-บ็อก
รายการที่ประสบความสำเร็จ
รอบชิงชนะเลิศ
โอลิมปิก
รายการเหรียญรางวัล

ซน กี-จ็อง (เกาหลี: 손기정, Sohn Kee-chung; เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [son.kidʑʌŋ]; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1912[1][2] – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักกีฬาโอลิมปิกและนักวิ่งทางไกล เขาเป็นชาวเกาหลีชาติพันธุ์ที่ได้รับเหรียญในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนคนแรก โดยได้รับเหรียญทองในกีฬามาราธอนที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เขาเป็นชาวเกาหลี แต่ต้องแข่งขันในฐานะผู้แทนประเทศญี่ปุ่น เพราะ ณ​ ขณะนั้น ประเทศเกาหลีตกอยู่ภายใต้อาณานิคมของญี่ปุ่น[3] โดยใช้ชื่อญี่ปุ่น คิเต ซง[3][4] ซนตั้งสถิติการแข่งขันมาราธอนโอลิมปิกใหม่ที่เวลา 2 ชั่วโมง 29 นาที 19.2 วินาที[4]

เขาได้รับหมวกคอรินเทียนที่สร้างขึ้นเมื่อ 8 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษ จากการชนะการแข่งขันมาราธอน อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโอลิมปิกสากลเชื่อว่า การมอบรางวัลอันทรงคุณค่าแก่เขาอาจละเมิดกฎนักกีฬาสมัครเล่น หมวกคอรินเทียนถูกวางไว้ที่พิพิธภัณฑ์รัฐเบอร์ลินเป็นระยะเวลา 50 ปี จากนั้นจึงส่งมอบแก่ซนใน ค.ศ. 1986[5][6] ซนบริจาคหมวกให้พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกาหลีซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติลำดับที่ 904 และสมบัติแห่งชาติเกาหลีจากตะวันตกเพียงหนึ่งเดียว[7] ในการแข่งขันมาราธอน ซน กี-จ็อง ค.ศ. 2006 มีแผนที่จะมอบหมวกจำลองเป็นรางวัลแก่ผู้ชนะ[8] แต่พวกเขาได้รับโอกาสเพียงแค่สวมมันเท่านั้น[9]

หมวกคอรินเทียนที่มอบให้แก่ ซน กี-จ็อง จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกาหลี

ซนใช้ชีวิตที่เหลือจากอาชีพของเขาที่ประเทศเกาหลีใต้โดยฝึกสอนนักวิ่งที่มีชื่อเสียงอย่าง ซู ยุน-บ็อก ผู้ชนะการแข่งขันบอสตันมาราธอน ค.ศ. 1947[3] ฮัม กี-ย็อง ผู้ชนะการแข่งขันเดียวกันใน ค.ศ. 1950 และ ฮวัง ย็อง-โจ ผู้ชนะเหรียญทองการแข่งขันมาราธอนโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ซึ่งซนเดินทางไปถึงบาร์เซโลนาเพื่อเข้าชมการแข่งขันของเขา ต่อมาซนเป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาเกาหลี ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ในกรุงโซล เขาได้รับเกียรติให้ถือเพลิงโอลิมปิกในสนามกีฬาระหว่างพิธีเปิดงาน[3][10]

ซนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ด้วยอายุ 90 ปี จากปอดบวม ร่างของเขาฝังอยู่ที่สุสานแห่งชาติแทจ็อง สวนสาธารณะรำลึก ซน กี-จ็อง ถูกสร้างขึ้นในโซลเพื่อให้เกียรติแก่เขา[10] หลังการเสียชีวิต เขาได้รับเหรียญราชอิสริยาภรณ์กีฬาชั้นประถมาภรณ์ (Grand Cordon)

อ้างอิง

[แก้]
  1. Lewis, Mike (พฤศจิกายน 29, 2002). "Sohn Kee-chung: Korean athlete whose Olympic protest made him a national hero". The Guardian. สืบค้นเมื่อ เมษายน 24, 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. "World Marathon Rankings for 1935". Association of Road Racing Statisticians. กันยายน 20, 2009. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 Son Gi-Jeong. www.sports-reference.com
  4. 1 2 Longman, Jeré (พฤศจิกายน 14, 2009). "Korean Olympic Hero Championed Liberty". The New York Times. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. James Markham (สิงหาคม 18, 1986). "GERMANS LOOK BACK, GINGERLY, TO THE '36 GAMES". New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. Marathon Winner in '36 Berlin Games Will Be Given Prize—50 Years Late. Reuters. August 10, 1986
  7. "Ancient Greek Bronze Helmet". National Museum of Korea. สืบค้นเมื่อ 2020-04-28.
  8. "손기정 평화마라톤 우승자에 '청동투구' 수여 (Korean)". The Hankyoreh. กันยายน 20, 2006.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "'손기정 평화마라톤' 임진각서 열려 (Korean)". Media Daum/Yonhap News Agency. พฤศจิกายน 11, 2006.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 "Sohn Kee-chung". Korea Times. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]