ค่าคงตัวความโน้มถ่วง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ค่าคงตัวความโน้มถ่วงสากล (อังกฤษ: Gravitational constant; G) ค่าคงตัวทางฟิสิกส์ที่ใช้ในการคำนวณแรงโน้มถ่วงระหว่างวัตถุ 2 วัตถุ มักจะปรากฏอยู่ในกฎความโน้มถ่วงสากลของเซอร์ไอแซก นิวตัน และในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ รู้จักในอีกชื่อว่าค่าคงตัวนิวตัน

กฎและค่าคงตัว[แก้]

ตามกฎของความโน้มถ่วงสากล แรงดึงดูด (F) วัตถุทั้งสอง เป็นสัดส่วนโดยตรงกับมวลของวัตถุ (m และ m2), และเป็นสัดส่วนผกผันกำลังสองกับระยะห่าง (r) ระหว่างวัตถุ

ค่าคงตัวความโน้มถ่วงสากลเป็นค่าคงตัวทางฟิสิกส์ที่วัดด้วยความแม่นยำสูงได้ยาก โดยในปี 2010 CODATA ได้แนะนำค่าคงตัวความโน้มถ่วงสากล(กับค่าคลาดเคลื่อนในวงเล็บ) คือ

ความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน 1.2×10−4