ความรุนแรงต่อสตรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ความรุนแรงต่อสตรี เป็นลักษณะโดยรวมที่เป็นการกระทำรุนแรงเป็นหลักหรือมุ่งเจาะจงเฉพาะกับผู้หญิง บางครั้งได้รับการพิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมที่มาจากความเกลียด[1][2][3] ชนิดของความรุนแรงนี้มีเป้าหมายเฉพาะเพศภาวะของเหยื่อเป็นแรงจูงใจหลัก โดยชนิดของความรุนแรงได้อิงจากเพศ ซึ่งหมายความถึงการกระทำความรุนแรงมีความมุ่งมั่นต่อผู้หญิงอย่างชัดแจ้งเพราะพวกเขาเป็นผู้หญิง ปฏิญญาว่าด้วยการขจัดความรุนแรงต่อสตรีแห่งสหประชาชาติ ได้ระบุว่า:

"ความรุนแรงต่อสตรี คือการสำแดงของอำนาจที่ไม่เท่าเทียมกันในประวัติศาสตร์ ต่อความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง" และ "ความรุนแรงต่อสตรี เป็นหนึ่งในกลไกทางสังคมที่ร้ายแรง โดยที่ฝ่ายหญิงจะถูกบังคับให้ตกอยู่ในสถานะรองเมื่อเทียบกับฝ่ายชาย"[4]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Angelari, Marguerite (1997). "Hate Crime Statutes: A Promising Tool for Fighting Violence Against Women". In Karen J. Maschke. Pornography, sex work, and hate speech. Taylor & Francis. 
  2. Gerstenfeld, Phyllis B. (2013). Hate Crimes: Causes, Controls, and Controversies. Sage. 
  3. McPhail, Beverly (2003). "Gender-Bias Hate Crimes: A Review". In Barbara Perry. Hate and bias crime: a reader. Psychology Press. 
  4. "A/RES/48/104 - Declaration on the Elimination of Violence against Women". United Nations General Assembly. http://www.un-documents.net/a48r104.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2014-08-06. 

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

  • Durham, Meenakshi G. (February 2013). "Vicious assault shakes Texas town: the politics of gender violence in The New York Times' coverage of a schoolgirl's gang rape". Journalism Studies (Taylor & Francis Online) 14 (1): 1–12. doi:10.1080/1461670X.2012.657907. 
  • Bellemare, Marc F. New Working Paper: Explaining the Persistence of Female Genital Cutting in The Gambia June 17, 2013.
  • Gerry Mackie, Female Genital Cutting: A harmless Practice? Medical Anthropology Quarterly. 135-158p.
  • Jacqui True, "The Political Economy of Violence against Women". USA. 2012. ISBN 978-0-19-975591-2
  • James, S.M. (1998), "Shades of Othering: Reflections on Female Circumcision/Genital Mutilation," Signs 23(4): 1031-1048.
  • Jones, H., N. Diop, I. Askew, and I. Kabore (1999), "Female Genital Cutting Practices in Burkina Faso and Mali and Their Negative Health Outcomes," Studies in Family Planning 30(3): 219-230.
  • Jones, W.K., J. Smith, B. Kieke, Jr., and L. Wilcox (1997), "Female Genital Mutilation/Female Circumcision: Who Is at Risk in the US?,” Public Health Reports (1974—), 112(5): 368-377.
  • Kwame Anthony Appiah, Convincing Other Cultures to Change. September 21, 2010, Big Think.
  • Liz Kelly, Inside Outsiders: Mainstreaming violence against women into human rights discourse and practice. International Feminist Journal of Politics. 4–5 December 2005, 451-495.
  • Lori L. Heise, Jacqueline Pitanguy and Adrienne Germain, "Violence against Women (World Bank, 1994):The Hidden Health Burden". World Bank Discussion Paper No. 255. The World Bank Washington, D.C.
  • Nora Almosaed (2004), Violence against women: a cross-cultural perspective. Published online: 23 Jan, 2007. Journal of Muslim Minority Affairs.
  • Shell-Duncan, B., and Y. Hernlund (2006), "Are there ‘Stages of Change’ in the Practice of Female Genital Cutting? Qualitative Research Findings from Senegal and the Gambia," African Journal of Reproductive Health 10(2): 56-71.
  • Skaine, R. (2005), Female Genital Mutilation: Legal, Cultural and Medical Issues, Jefferson, NC: McFarland & Company, Inc.
  • Wagner, N. (2013), "Why Female Genital Cutting Persist?," Working Paper, University of Rotterdam.
  • Wakabi W. (2007), "Africa Battles to Make Female Genital Mutilation History," The Lancet 369(9567):1069-70.
  • Williams, L., and T. Sobieszczyk (1997) "Attitudes Surrounding the Continuation of Female Circumcision in the Sudan: Passing the Tradition to the Next Generation," Journal of Marriage and the Family 59(4):966-981.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]