คนจร ฯลฯ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
คนจร ฯลฯ
Film122.jpg
หน้าปกวีซีดี
กำกับอรรถพร ไทยหิรัญ
นักแสดงนำฉัตรชัย เปล่งพานิช
เรย์ แมคโดนัลด์
รามาวดี สิริสุขะ
สุเชาว์ พงษ์วิไล
ไกรลาศ เกรียงไกร
ผู้จัดจำหน่ายยูม่า ฟิล์ม
วันฉาย17 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ความยาว90 นาที
ประเทศไทย
ภาษาไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน

คนจร ฯลฯ ภาพยนตร์ไทยในแนวภาพยนตร์นอกกระแสที่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อปลายปีพ.ศ. 2542 ความยาว 90 นาที โดยมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงร่วมแสดง เช่น ฉัตรชัย เปล่งพานิช, เรย์ แมคโดนัลด์, รามาวดี สิริสุขะ กำกับการแสดงโดย อรรถพร ไทยหิรัญ

เนื้อเรื่องย่อ[แก้]

แดง (เรย์ แม็คโดนัลด์) เด็กหนุ่มวัยรุ่นเสียสติจากความหลังที่ฝังใจที่เห็นการที่พ่อ (สุเชาว์ พงษ์วิไล) แม่ และเป็ด น้องสาว ถูกชายชู้ของแม่ฆ่าตายหมด แดงอาศัยอยู่ข้างถนนในกรุงเทพฯ ก่อกวนผู้คนไปวันๆ ด้วยเห็นทุกคนเป็นแม่หรือบุคคลในครอบครัวไปหมด

ในวันตรุษจีน เสี่ย (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) จะเคร่งครัดในพิธีกรรมทุกปี และได้พาลูกๆ ออกจากบ้านเพื่อไปกินเลี้ยงกับญาติ เจี๊ยบ (รามาวดี สิริสุขะ) ลูกสาวคนโตของเสี่ยกลับบ้านดึก จึงถูกหม่องและเขียว 2 คนงานชาวพม่าที่เสี่ยไล่ออกไปและแกล้งให้ตำรวจจับกุมย้อนกลับมาทำร้าย ด้วยหม่องและเขียวถูกเสี่ยและลูกๆ ข่มเหงมาก่อน มีแดงเท่านั้นที่เห็นเหตุการณ์ ท้ายสุดแดงเป็นผู้ที่ช่วยเสี่ยและครอบครัวไว้ได้ โดยที่ทางตำรวจที่มาทีหลังพยายามกล่อมเสี่ยให้เห็นว่าเป็นผลงานของตำรวจต่างหากที่เป็นผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือ ไม่ใช่แดง เพราะแดงเป็นบ้า

คำวิจารณ์[แก้]

คนจร ฯลฯ เป็นภาพยนตร์ไทยในแนวภาพยนตร์อิสระหรือภาพยนตร์นอกกระแส ที่ได้มีโอกาสเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไป และมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงร่วมแสดงเพื่อเรียกความสนใจของคนดู แต่เสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่ออกมาเป็นไปอย่างไม่ชื่นชอบ เนื่องด้วยสไตล์ภาพที่สั่นไหว ชวนปวดหัวตลอดทั้งเรื่อง อีกทั้งยังสำทับด้วยการจัดแสงและสีที่ใช้ในเรื่องเป็นไปอย่างโอเวอร์ เกินความเป็นจริง เช่น ชุดของตำรวจที่เป็นสีเขียวเลื่อมสะท้อนแสง หรือ ชุดที่เสี่ยใส่ไปงานกินเลี้ยงรวมญาติเป็นชุดทักซิโด้หูกระต่าย รถที่นั่งไปก็คือรถคาดิลแลคทั้งๆ ที่บ้านที่อยู่ดูเหมือนตึกแถวหรือสตูดิโอทั่วไป และบทภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยคำหยาบคายเกือบจะทุกๆ 5 นาที ทั้งนี้เป็นเพราะความตั้งใจของผู้กำกับ ที่ต้องการสื่อให้เห็นถึงความบ้าบอของคนและเสียดสีสังคม แต่ทว่าสไตล์ภาพยนตร์ที่รุนแรงเช่นนี้ ได้กลบเนื้อหาที่ผู้กำกับตั้งใจจะนำเสนอไปจนหมด

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]