กำแพงแห่งแอตแลนติก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กำแพงแห่งแอตแลนติก
ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไรซ์ที่สาม
ชายฝั่งตะวันตกของยุโรปภาคพื้นทวีปและสแกนดิเนเวีย
Atlantikwall.png
กำแพงแห่งแอตแลนติกได้แสดงเอาไว้ในเส้นสีเหลือง
ประเภท ป้อมปราการแนวป้องกัน
สร้างเมื่อ ค.ศ. 1942– ค.ศ. 1944
สร้างโดย แรงงานทาสบังคับ
วัสดุที่ใช้
ในการก่อสร้าง
* คอนกรีต
  • ไม้
  • เหล็ก
ใช้เมื่อ ค.ศ. 1942–45
สภาพ
ปัจจุบัน
บางส่วนได้ถูกทำลาย; ส่วนใหญ่ยังคงหลงเหลืออยู่
ควบคุมโดย  ไรช์เยอรมัน
ผู้อาศัย เวร์มัคท์
สงคราม/การรบ สงครามโลกครั้งที่สอง
เหตุการณ์สำคัญ ปฏิบัติการเนปจูน
ปฏิบัติการอันเดอร์โก
การตีโฉบฉวยแซ็ง-นาแซร์
การตีโฉบฉวยดีแยป

กำแพงแห่งแอตแลนติก (เยอรมัน: Atlantikwall) เป็นระบบการป้องกันชายฝั่งทะเลที่กว้างขวางและป้อมปราการที่ถูกสร้างขึ้นโดยนาซีเยอรมนี ค.ศ. 1942 และ ค.ศ. 1944 ตลอดตามแนวชายฝั่งของยุโรปภาคพื้นทวีปและสแกนดิเนเวียเพื่อป้องกันการรุกรานของฝ่ายสัมพันธมิตรบนพื้นที่ยุโรปที่อยู่ภายใต้การยึดครองของนาซีจากแผ่นดินสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การจัดสรรและดำเนินการของกำแพงแห่งแอตแลนติกได้คอยกำกับดูแลโดยกองทัพบกเยอรมัน ด้วยการได้รับสนับสนุนบางส่วนจากกองกำลังภาคพื้นดินลุฟท์วัฟเฟอ กองทัพเรือเยอรมันได้กระจัดกระจายคอยดูแลรักษาเครือข่ายการป้องกันชายฝั่ง ได้จัดตั้งเขตการป้องกันทางทะเลหลายแห่ง[1]

ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้สร้างป้อมปราการในปี ค.ศ. 1942 ด้วยคนงานชาวฝรั่งเศสจำนวนเกือบล้านคนได้ถูกเกณฑ์บังคับเพื่อสร้างมัน กำแพงแห่งนี้มักจะถูกกล่าวถึงบ่อยๆในโฆษณาชวนเชื่อนาซี โดยที่ขนาดและความแข็งแกร่งของมันนั้นมักจะพูดเกินความเป็นจริง ป้อมปราการแห่งนี้ยังได้รวมไปถึงปืนป้องกันชายฝั่งขนาดมหึมา, ฐานยิงปืนใหญ่, ปืนครก และปืนใหญ่ และทหารเยอรมันจำนวนหลายพันนายได้ถูกส่งไปประจำการในแนวป้องกันแห่งนี้[a] เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรได้ยกพลขึ้นบกเข้าหาดนอร์ม็องดีในปี ค.ศ. 1944 แนวป้องกันส่วนใหญ่ได้ถูกโจมตีจนแตกภายในไม่กี่ชั่วโมง ปัจจุบัน ซากปรักหักพังของกำแพงยังคงตั้งอยู่ในทุกๆประเทศที่ถูกสร้างขึ้น แม้ว่าโครงสร้างส่วนมากได้จมลงสู่ทะเลหรือไม่ก็ถูกรื้อถอนไปหลายปี

หมายเหตุ[แก้]

  1. The coast defence along the North Cape down to the Spanish border, included artillery pieces and naval guns from 105mm to 406mm and were organised into over 600 batteries. In addition, there were over 250 batteries of guns ranging from 75mm to 90mm, including anti-aircraft artillery.[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Lohmann W. & Hildebrand H., Die Deutsche Kriegsmarine, Verlag Hans-Henning Podzun, Bad Nauheim (1956)
  2. J.E Kaufmann,The Atlantic Wall: History and Guide, 2012