การประท้วงที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง พ.ศ. 2505

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การประท้วงที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง พ.ศ. 2505
1962 Rangoon University Protests.jpg
วัน 7  กรกฎาคม ค.ศ. 1962 (1962-07-07) – 1963 (1963)
ที่ ย่างกุ้ง, พม่า
สาเหตุ กฎมหาวิทยาลัยที่ไม่ยุติธรรม
วิธีการ การประท้วงโดยสันติ
สถานะ การใช้ความรุนแรง
ความสูญเสีย
ตาย 17- 130[1][2]
เจ็บ ไม่ทราบ
ถูกจับ ไม่ทราบ

การประท้วงที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง พ.ศ. 2505 (1962 Rangoon University Protests) เป็นลำดับของเหตุการณ์ที่มีการเดินขบวนและประท้วงกฏของมหาวิทยาลัยที่ไม่เป็นธรรมในย่างกุ้ง ประเทศพม่า รัฐบาลทหารได้สลายการชุมนุม ทำให้มีนักศึกษาถูกยิงเสียชีวิต และอาคารสหภาพนักศึกษาของมหาวิทยาลัยย่างกุ้งถูกระเบิด[3]

ภูมิหลัง[แก้]

ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 กองทัพนำโดยนายพลเน วินได้ก่อรัฐประหารและเข้ายึดอำนาจการปกครองในพม่า จัดตั้งสภาปฏิวัติสหภาพขึ้น ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2505 มีนักศึกษาถูกขับออกจากหอพักเพราะไม่เชื่อฟังผู้คุมหอพัก ในวันที่ 9 พฤษภาคม นักศึกษาถูกจับกุมจากการไปประท้วงที่สถานทูตดัตช์ ในวันที่ 11 พฤษภาคม อธิการบดีของมหาวิทยาลัยย่างกุ้งลาออกเพราะแรงกดดันจากสภาปฏิวัติสหภาพและแต่งตั้งอู การ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการมาดำรงตำแหน่งแทน ในวันที่ 17 พฤษภาคม ได้มีการเปลี่ยนสภาวิทยาลัยเพื่อให้อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล ในวันที่ 18 มิถุนายน ได้ประกาศกฏที่ไม่ยุติธรรม เช่น นักศึกษาต้องอยู่หอพักทุกคืน ต้องอยู่ในห้องหลัง 21.00 น. ในวันที่ 6 กรกฎาคม สภาปฏิวัติได้เปลี่ยนสภามหาวิทยาลัยและคณะกรรมการหอพัก[4]

การประท้วง[แก้]

ทหารเข้าล้อมมหาวิทยาลัย

ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 นักศึกษาได้จัดการประท้วงต่อต้านความอยุติธรรมของของสภาปฏิวัติ ในอาคารสหภาพนักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้ง กองทัพได้ตอบสนองโดยการจับกุมผู้นำนักศึกษา นักศึกษาออกมายืนนอกอาคาร ตะโกนคำขวัญ และเข้ายึดวิทยาเขต กองทัพได้เข้าล้อมมหาวิทยาลัยและโยนแก๊สน้ำตาเข้าใส่ฝูงชน

ในตอนเย็นเวลาประมาณ 17.30 น. รถบรรทุกทหาร 2 คัน ได้มาถึงและยิงปืนไรเฟิลเข้าใส่ฝูงชน โดยยิง 3 นาที สลับกับการพัก 2 นาที ในเวลานั้น อองจีและตินเปเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง และเส่ง วินเป็นผู้บัญชาการภาคสนาม ไม่มีหลักฐานว่าใครเป็นคนสั่งยิง[4] หลังจากนั้นไม่นาน เน วินได้กล่าวสุนทรพจน์ทางวิทยุ สรุปสถานการณ์ กองทัพประกาศว่านักศึกษาเสียชีวิต 17 คน อาคารสหภาพนักศึกษาถูกระเบิดทิ้งเมื่อ 6.00 น.ของวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2505[5][6][7] เหลือเพียงอนุสาวรีย์ของโบ อ่อง จอเพียงอย่างเดียวท่ามกลางเศษซาก

หลังจากนั้น[แก้]

ใน พ.ศ. 2531 หรืออีก 26 ปีต่อมา เน วินได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการระเบิดอาคารสหภาพนักศึกษาโดบกล่าวว่าเป็นผลงานของอองจี

รวมภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Burma: On the Occasion of 7th July Anniversary". Asian Tribune. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20. 
  2. "Sein Lwin 'The Butcher of Rangoon' Dies in Poverty". .irrawaddy.org. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20. 
  3. "Eurasia Review". Eurasia Review. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20. 
  4. 4.0 4.1 Burma Democrática Preocupação (2011-07-07). "Apoiamos Aung San Suu Kyi (Burma): 7th July Memorial in Burma". Birmnia-democrtica-preocupao.blogspot.com. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20. 
  5. "Activists Detained Ahead of July 7 Anniversary | The Irrawaddy Magazine". Irrawaddy.org. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20. 
  6. Boudreau, Vincent (2004) Resisting Dictatorship: Repression and Protest in Southeast Asia Cambridge University Press, Cambridge, U.K., pp. 37-39, 50-51, ISBN 0-521-83989-0
  7. Myint-U, Thant (2006). The River of Lost Footsteps. New York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 0-374-16342-1.