การค้าปลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การค้าปลีก คือ การค้าขายสินค้าหรือการบริการแก่ผู้บริโภคคนสุดท้ายโดยผ่านทางช่องทางต่างๆเพื่อแสวงหากำไร ความต้องการของสินค้านั้นสร้างผ่านพัฒนาการตลาด และ การส่งเสริมการขาย เพื่อตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภค ผ่านทางห่วงโซ่อุปทาน ในช่วง ปีค.ศ. 2000 มีการค้าปลีกมากมายที่เกิดขึ้นออนไลน์ ผ่านทางการจ่ายแบบอิเล็กทรอนิกส์ และจัดส่งผ่านทาง ผู้ส่งสาร หรือ ไปรษณีย์ การค้าปลีกนั้นคลอบคลุมถึงการบริการอื่นๆ เช่น การส่ง เช่นเดียวกัน ในขณะเดียวกันคำว่า การค้าปลีก นั้นสามารถนำไปใช้เมื่อผู้ให้บริการสนองความต้องการต่อคนจำนวนมาก เช่น เพื่อ สาธารณะ ร้านค้านั้นอาจจะอยู่ข้างถนนในย่านชุมชน ศูนย์การค้า หรือ ถนนคนเดิน การค้าปลีก ออนไลน์นั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ที่ใช้สำหรับการติดต่อทางธุรกิจระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการค้าส่งที่ไม่มีหน้าร้าน

ปกติแล้วการชอปปิ้งนั้นหมายถึง การซื้อผลิตภัณฑ์ ในบางโอกาสการชอปปิ้งนั้นทำไปเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งจำเป็นเช่น อาหาร และ เสื้อผ้า แต่ว่า บางทีก็สามารถเป็น กิจกรรมนันทนาการ ได้เช่นกัน การชอปปิ้งนันทนาการนั้นรวมไปถึงการชอปปิ้งผ่านหน้าต่าง ซึ่งเป็นการเดินดูร้านค้าโดยไม่จำเป็นต้องซื้อ

ประเภทของช่องทางการค้าปลีก[แก้]

ร้านค้าผลไม้ ที่ Naggar, Himachal Pradesh, India
San Juan de Dios Market in Guadalajara, Jalisco
ข้างในซูเปอร์มาร์เก็ตในประเทศรัซเซีย
ตลาดวอลนัท ที่ Katra, Jammu & Kashmir, India

ตลาดสินค้า คือสถาณที่ที่มีการแลกเปลี่ยนสินค้าและการบริการ ในตลาดแบบโบราณนั้น ผู้ขายจะตั้งร้านเพื่อให้ผู้บริโภคเลือกซื้อ ถึงแม้จะเป็นตลาดที่เก่าแก่ แต่ว่ายังมีตลาดแบบโปราณนี้อยู่มากมายทั่วโลก

แม้ว่าในบางประเทศนั้น ร้านค้าปลีกส่วนใหญ่ยังเป็นกิจการในครอบครัว ปัจจุบันนั้นกิจการเหล่านี้กำลังถูกกว้านซื้อโดยบริษัทใหญ่ๆ และเปลี่ยนเป็น กลุ่มของร้านย่อยที่อยู่ภายใต้บริษัทเดียวกัน โดยปกติแล้วร้านค้าเหล่านี้จะพบได้ภายในห้างสรรพสินค้า