กัลกิอวตารกับมุฮัมมัด (หนังสือ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

กัลกิอวตารกับมุฮัมมัด สาหิบ (อังกฤษ: Kalki Avatar and Muhammad Sahib; ฮินดี: कल्कि अवतार और मुहम्मद साहब) เป็นหนังสือที่เขียนในปีค.ศ.1960 โดยVed Prakash Upaddhay นักวิชาการภาษาสันสกฤต[1][2][3], นักศึกษาศาสตร์ และอดีตศาสตราจารย์วิชาภาษาสันสกฤตชาวอินเดียในมหาวิทยาลัยปัญจาบ ผู้ชนะรางวัลประธานาธิบดีอินเดียในปีค.ศ.2018[4][5][6]. หนังสือนี้เผยแพร่โดย Saraswat Vedant Prakash Sanggha.[7][8] ซึ่งเป็นหนึ่งในไตรภาคของหนังสือความเป็นเอกภาพทางศาสนา ส่วนอีกสองเล่มคือ Narashshangsha and Antim Rishi และ The light of religious Unity according to Vedas and Puranas.[9][10][11][12][13] โดยมีหัวข้อหลักคือความคล้ายคลึงระหว่างศาสดามุฮัมมัดและกัลกิอวตาร ตามข้อมูลในคำภีร์ของศาสนาอิสลามและฮินดู.[14][15][16][17]

ความคล้ายคลึงที่พบในหนังสือ[แก้]

ในความคล้ายคลึงส่วนใหญ่ที่พบในหนังสือ มีดังนี้[7][18][19][20][21][22][23][24]:

  • ชื่อของกัลกิอาจจะเป็นชื่อนรศังศะ (Narashangsha) ซึ่งหมายถึงผู้ได้รับการสรรเสริญ, และความหมายของชื่อมุฮัมมัดก็หมายถึงผู้ได้รับการสรรเสริญเช่นกัน
  • กัลกิจะเกิดในวันที่ 12 เดือนมาธุ (Madhu) ซึ่งเป็นเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติของฮินดู ส่วนมุฮัมมัดเกิดในวันที่ 12 เดือนรอบีอุลเอาวัล ซึ่งเป็นเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติของอาหรับ. กัลกิจะเกิดในหมู่บ้านศัมภลา (Shambhala village) ซึ่งมีความหมายว่าแดนที่ปกคลุมไปด้วยต้นอินทผลัม และมักกะฮ์ ซึ่งเป็นที่ที่มุฮัมมัดเกิด ก็ถูกปกคลุมไปด้วยต้นอินทผลัมเช่นกัน.
  • พ่อแม่ของกัลกิจะมีชื่อว่าวิษณุยาศ (Vishnuyash) กับสุมาติ (Sumati) ซึ่งหมายถึงผู้รับใช้พระเจ้าและสตรีที่สงบสุข. และพ่อแม่ของมุฮัมมัดมีชื่อว่าอับดุลเลาะฮ์กับอะมีนะฮ์ ซึ่งหมายถึงผู้รับใช้พระเจ้าและสตรีที่สงบสุขเช่นกัน.

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Prakash, Ishwar (9 April 2019). "संस्कृत के क्षेत्र में विशिष्ट योगदान देने पर डा. वेद प्रकाश को मिला राष्ट्रपति सम्मान". Haryana Express. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  2. "डॉ वेद प्रकाश उपाध्याय को मिलेगा राष्ट्रपति सम्मान-2018". khaskhabar. 20 August 2018. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  3. "डॉ. वेद प्रकाश उपाध्याय को राष्टऊपति सम्मान". aggarjanpatrika.com. 9 April 2019. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  4. "President Awards the Certificate of Honour and Maharshi Badrayan Vyas Samman for the Year 2018". pib.nic.in. Press Information Bureau. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  5. "PDF President Awards the Certificate of Honour and Maharshi ... - MHRD". mhrd.gov.in. Ministry of Human Resource Development. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  6. "President Award". www.sanskrit.nic.in. Rashtriya Sanskrit Sansthan. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  7. 7.0 7.1 Upādhyāya, Veda Prakāśa (1969). Kalki avatāra aura Muhammada Sāhaba (in ฮินดี). Viśva Ekatā Prakāśana (copyright from Michigan University). สืบค้นเมื่อ 26 July 2019.
  8. Khan, Q.S. Holy Vedas and Islam (in อังกฤษ). Q.S. Khan's Books. p. 44. ISBN 9789380778112. สืบค้นเมื่อ 26 July 2019.
  9. Pavitra Ved aur Islam Dharm (in ฮินดี). Q.S. Khan's Books. p. 33.
  10. Vidyarthi, Abdul Haque (1997). Muhammad in World Scriptures (in อังกฤษ). Dar-ul-Isha'at Kutub-e-Islamia. p. 338. ISBN 9788190053785. สืบค้นเมื่อ 26 July 2019.
  11. Rizvi, Sayyid Saeed Akhtar (2001). Prophecies about the Holy Prophet of Islam in Hindu, Christian, Jewish & Parsi Scriptures (in อังกฤษ). Bilal Muslim Mission of Tanzania. p. 8. ISBN 9789987620210. สืบค้นเมื่อ 26 July 2019.
  12. Abdul Haque Vidyarthi (1990). Muhammad in World Scriptures. Adam publishers.
  13. Abdul Haq Vidyarthi; U. Ali (1990). Muhammad in Parsi, Hindu & Buddhist Scriptures. IB.
  14. "OUR DIALOGUE * Kaliki Avtar". www.islamicvoice.com (November 1997). Islamic Voice. สืบค้นเมื่อ 31 May 2019.
  15. Mir Abdul Majeed (15 February 2005). "ISLAMIC PERSPECTIVES: Prophet Muhammad in Hindu Scriptures". www.milligazette.com. The Milli Gazette. สืบค้นเมื่อ 31 May 2019.
  16. Khan, Q. S. Muhammad Sahab: Holy Narashansa (in อูรดู). Urdu-Books. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  17. Pāla, Alakarañjana (1995). Agnigarbhā Kāśmīra (in Bengali). Sāhityaloka. p. 101. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  18. Ekbal, Nikhat (2009). Great Muslims of undivided India (in อังกฤษ). Gyan Publishing House. p. 143. ISBN 9788178357560.
  19. Sikand, Yoginder (2008). Pseudo-messianic movements in contemporary Muslim South Asia (in อังกฤษ). Global Media Publications. ISBN 9788188869282. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  20. Indian Journal of Secularism: IJS : a Journal of Centre for Study of Society & Secularism (in อังกฤษ). The Centre. 2005. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  21. Muhammad, Nur (2000). The Deendar Anjuman (in อังกฤษ). Nur Muhammad. p. 64. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  22. Abidin, Danial Zainal (2007). Islam the Misunderstood Religion (in อังกฤษ). PTS Millennia. p. 93. ISBN 9789833604807. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  23. Unal, Ali; Gultekin, Harun (2013). The Prophet Promised in World Scriptures (in อังกฤษ). Tughra Books. ISBN 9781597848237. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.
  24. Sikand, Yoginder (2004). Muslims in India Since 1947: Islamic Perspectives on Inter-Faith Relations (in อังกฤษ). Routledge. ISBN 9781134378258. สืบค้นเมื่อ 10 August 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]