กฎหมายมหาชน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

กฎหมายมหาชน (อังกฤษ: Public Law) หมายถึง กฎหมายซึ่งกำหนดสถานะและนิติสัมพันธ์ระหว่างรัฐหรือหน่วยงานของรัฐกับเอกชนหรือกับหน่วยงานของรัฐด้วยกันเอง ในสถานะที่รัฐหรือหน่วยงานของรัฐมีอำนาจเหนือกว่าเอกชน โดยกรณีที่รัฐหรือหน่วยงานของรัฐมีนิติสัมพันธ์ในระดับเดียวกับเอกชน นิติสัมพันธ์ดังกล่าวจะตกอยู่ภายใต้กฎหมายเอกชน

ง่ายๆ คือการใช้อำนาจรัฐทั้งหลายนั้นเอง แยกเป็น

1. อำนาจทางปกครอง คำสั่ง

2. อำนาจในการก่อสัญญาเช่นพวกสัญญาสัมปทานทั้งหลาย

ประเทศที่ใช้ศาลในระบบ common law จะไม่เห็นความสำคัญของแบ่งกฎหมายเอกชนแยกจากกฎหมายมหาชนเพราะศาล common law สามารถตัดสินได้ทุกคดี อย่างไรก็ตามในประเทศซึ่งยอมรับระบบกฎหมายมหาชน ก็ยังจำแนกประเภทของกฎหมายมหาชนกับกฎหมายเอกชนแตกต่างกัน

สาขากฎหมายที่นักกฎหมายส่วนใหญ่เห็นพ้องต้องกันแล้วว่า เป็นกฎหมายมหาชนก็คือ กฎหมายรัฐธรรมนูญ และกฎหมายปกครอง ที่หมายความรวมถึงกฎหมายการคลัง (public financial law)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]