ไม้ เมืองเดิม
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา | |
| นามปากกา: | ไม้ เมืองเดิม กฤษณะ พึ่งบุญ |
|---|---|
| เกิด: | 16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ตำบลวัดมหรรณพ์ กรุงเทพมหานคร |
| ถึงแก่กรรม: | 4 มีนาคม พ.ศ. 2485 (อายุ 37 ปี) |
| อาชีพ: | นักเขียน |
| บิดา: | หม่อมหลวงปลี พึ่งบุญ |
| มารดา: | หม่อมหลวงแสง พึ่งบุญ |
| คู่สมรส: | เติม พึ่งบุญ ณ อยุธยา |
ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา นามปากกา ไม้ เมืองเดิม หรือ กฤษณะ พึ่งบุญ ผลงานที่มีชื่อเสียงได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก
[แก้] ประวัติ
ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เกิดเมื่อ วันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง (ตรงกับวันที่ 16 มิถุนายน) พ.ศ. 2448 ที่ ต. วัดมหรรณพ์ กรุงเทพมหานคร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2485 รวมอายุได้ 37 ปี จบการศึกษาที่ โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนวัดบวรนิเวศ
- พ.ศ. 2465 รับราชการสังกัดกรมบัญชาการมหาดเล็ก
- พ.ศ. 2469 ลาออกจากราชการ เพื่อจะทำงานส่วนตัวแต่ไม่ได้เป็นตามที่คาดหวัง กลายเป็นคนว่างงานและเริ่มดื่มสุราจนติดเป็นนิสัย
- พ.ศ. 2478 เริ่มต้นชีวิตนักประพันธ์ โดยเอาประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาเขียน ชื่อ “เรือโยงเหนือ” แต่ไม่มีสำนักพิมพ์ใดสนใจจัดพิมพ์ให้ แต่ด้วยใจรัก จึงเขียนขึ้นอีกเรื่อง ชื่อ “ ห้องเช่าเบอร์ 13 ” ก็ได้รับการปฏิเสธจากผู้พิมพ์จำหน่ายอีก คุณเหม เวชกร ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทได้ลาออกจากสำนักพิมพ์ “เพลินจิตต์” และมาตั้งสำนักพิมพ์เองออกหนังสือเป็นรายวัน ใช้ชื่อหนังสือว่า “คณะเหม” ส่วนก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เป็นนักเขียนประจำสำนักงาน และ ได้เขียนเรื่อง “ชาววัง” โดยใช้นามปากกา “กฤษณะ พึ่งบุญ”
- พ.ศ. 2479 ได้พิมพ์จำหน่ายนวนิยายเรื่อง “แผลเก่า” โดยใช้นามปากกาใหม่ว่า “ไม้ เมืองเดิม” โดยเฉพาะเรื่อง “ขุนศึก” เป็นนวนิยายไทยแท้ที่ยาวที่สุดเป็นผลงานชิ้นสุดท้าย
