แป้งสาลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แป้งสาลี เต็มเมล็ด
คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3.5 ออนซ์)
พลังงาน 1,418 kJ (339 kcal)
72.57 ก.
น้ำตาล 0.41 ก.
ใยอาหาร 12.2 ก.
1.87 ก.
13.70 ก.
วิตามิน
ไทอามีน (บี1)
(39%)
0.447 mg
ไรโบเฟลวิน (บี2)
(18%)
0.215 mg
ไนอาซิน (บี3)
(42%)
6.365 mg
(20%)
1.008 mg
วิตามินบี6
(26%)
0.341 mg
โฟเลต (บี9)
(11%)
44 μg
อนุโลหะ
แคลเซียม
(3%)
34 mg
เหล็ก
(30%)
3.88 mg
แมกนีเซียม
(39%)
138 mg
แมงกานีส
(181%)
3.8 mg
ฟอสฟอรัส
(49%)
346 mg
โพแทสเซียม
(9%)
405 mg
โซเดียม
(0%)
5 mg
สังกะสี
(31%)
2.93 mg

ร้อยละของปริมาณที่ต้องการในแต่ละวัน

เป็นประมาณการสำหรับผู้ใหญ่ชาวอเมริกัน
ที่มา: USDA Nutrient Database

แป้งสาลี เป็นผงที่มนุษย์ใช้บริโภค ทำจากการบดข้าวสาลี แป้งสาลีเป็นแป้งประกอบอาหารที่ผลิตมากที่สุด ข้าวสาลีมีหลายประเภทตามปริมาณกลูเตน ข้าวสาลีแข็งหรือข้าวสาลีขนมปัง มีปริมาณกลูเตนสูง ระหว่าง 12% ถึง 14% และมีความเหนียวยืดหยุ่นที่รักษารูปทรงได้ดีเมื่ออบ แป้งอ่อนมีกลูเตนค่อนข้างต่ำ จึงให้เนื้อที่ละเอียดหรือร่วนกว่า[1] แป้งอ่อนตามปกติแบ่งได้เป็นแป้งเค้ก ซึ่งมีปริมาณกลูเตนต่ำสุด และแป้งพาสต้า ซึ่งมีกลูเตนมากกว่าแป้งเค้กเล็กน้อย

ในศัพท์ส่วนประกอบของธัญพืชที่ใช้ในแป้ง เอนโดสเปิร์ม หรือส่วนโปรตีน/แป้ง จมูก (germ) หรือส่วนที่อุดมด้วยโปรตีน/ไขมัน/วิตามิน และส่วนรำข้าวหรือเส้นใย เป็นแป้งสามประเภททั่วไป แป้งขาวผลิตจากเอนโดสเปิร์มอย่างเดียว ธัญพืชเต็มเมล็ดผลิตจากธัญพืชทั้งเมล็ด ทั้งรำข้าว เอนโดสเปิร์ม และจมูก แป้งเมล็ดผลิตจากเอนโดสเปิร์มและจมูก

อ้างอิง[แก้]

  1. Chu, Michael (2004-10-20). "Wheat Flour". Cooking for Engineers. สืบค้นเมื่อ 2009-08-14.