เดวิด โบอี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เดวิด โบวี)
เดวิด โบอี
David Bowie.jpg
ปี 2006
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด เดวิด โรเบิร์ต โจนส์
วันเกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1947 (67 ปี)
แนวเพลง ร็อก, แกลมร็อก, อาร์ตร็อก, ป็อปร็อก, บลู-อายด์โซล ,ทดลอง
ปี 1964-ปัจจุบัน
ค่าย Deram, RCA, Rykodisc, EMI America, Virgin, EMI, ISO, Columbia, BMG, Parlophone, Pye
ส่วนเกี่ยวข้อง The Konrads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third, The Riot Squad, Tin Machine
เว็บไซต์ www.davidbowie.com

เดวิด โบอี (อังกฤษ: David Bowie) หรือชื่อเกิด เดวิด โรเบิร์ต โจนส์ (อังกฤษ: David Robert Jones) เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1947 เป็นนักร้อง นักแสดง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลงและผู้เรียบเรียงเพลง ชาวอังกฤษ มีผลงานด้านเพลงร็อกมาร่วม 5 ทศวรรษ ด้วยดนตรีและภาพลักษณ์ใหม่ ๆ โบอีเป็นนักสร้างสรรค์ผลงานใหม่ ๆ โดยเฉพาะผลงานในยุค 1970 ที่เขาได้รับกล่าวขานว่าเป็นอิทธิพลให้กับนักดนตรีหลายคน[1] โบอีมีเนื้อเสียงเด่นแบบแบริโทน[2][3]

ถึงแม้ว่าจะออกผลงานอัลบั้มและซิงเกิลมามากมายในช่วงแรก ๆ เดวิด โบอีก็มาสะดุดหูสะดุดตาสู่สาธารณะครั้งแรกในฤดูใบไม้ร่วงในปี 1969 เมื่อซิงเกิล "Space Oddity" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโครงการอะพอลโล ขึ้นชาร์ทซิงเกิลในสหราชอาณาจักรติดท็อป 5 หลังจากนั้นในช่วงเวลา 3 ปีที่เขาทดลองงานใหม่ ๆ เขาออกผลงานอีกครั้งในปี 1972 ในช่วงของเพลงแกลมร็อก กับอัลบั้มแห่งสีสัน Ziggy Stardust มีซิงเกิลฮิต "Starman" และอัลบั้ม The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars

ในปี 1975 โบอีประสบความสำเร็จครั้งแรกทางฝั่งอเมริกา กับซิงเกิลอันดับ 1 "Fame" จากอัลบั้มฮิต Young Americans ที่เขาอธิบายว่าเป็นแนว "พลาสติกโซล" มีดนตรีเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เมินกลุ่มผู้ชื่นชอบในสหราชอาณาจักร[4] เขาทั้งสับสนในความคาดหวังจากค่ายเพลงและกลุ่มคนฟังในอังกฤษ ในการทำผลงานเพลงในแบบน้อยชิ้น ในชุด Low ที่ผลงานที่ร่วมกับไบรอัน อีโน (ต่อมาร่วมงานกัน 3 ชุด) ผลงานทดลองของเขาที่เป็นที่ถกเถียงกันที่เรียกกันว่า "Berlin Trilogy" อันประกอบด้วยอัลบั้ม Low, "Heroes" และ Lodger ทั้ง 3 อัลบั้มติดท็อป 5 ในสหราชอาณาจักร

หลังจากไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรด้านยอดขายในปลายยุค 1970 โบอีมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรในปี 1980 กับซิงเกิล "Ashes to Ashes" ที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Scary Monsters (and Super Creeps) เขาร่วมกับควีน ในซิงเกิลอันดับ 1 "Under Pressure" และออกอัลบั้มในปี 1983 ชุด Let's Dance ที่มีซิงเกิลฮิต "Let's Dance", "China Girl", และ "Modern Love"

ในปี 2002 บีบีซีได้ออกแบบสำรวจในหัวข้อ 100 คนอังกฤษที่ยอดเยี่ยมที่สุด โบอีติดอยู่อันดับ 29 ตลอดในอาชีพเขา มีผลงานอัลบั้มขายได้ประมาณ 136 ล้านชุด[5] และติดอยู่ในศิลปินอัลบั้มขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงป็อปอังกฤษ ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับให้เขาที่อันดับ 39 ในหัวข้อ 100 ศิลปินร็อกที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. David Bowie by Stephen Thomas Erlewine; URL accessed 21 March 2007
  2. Earthling.
  3. Pareles, John (30 November 1991). "Review/Rock; For Bowie, One More Change of Pace". The New York Times.  Unknown parameter |accessyear= ignored (help); Unknown parameter |accessdaymonth= ignored (help)
  4. Carr & Murray (1981): pp.68-74
  5. "David Bowie profile". About.com. สืบค้นเมื่อ 2008-09-10. 
  6. "The Immortals: The First Fifty". Rolling Stone Issue 946. Rolling Stone. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]