นิวเวฟ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิวเวฟ
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ พังก์ร็อก
เพาเวอร์ป็อป
ผับร็อก
สกา
เร้กเก้
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
ดิสโก้
บับเบิลกัม
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายยุค 1970s สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ เสียงร้อง - กีตาร์ - กีตาร์เบส - กลอง - คีย์บอร์ด
ความนิยมกระแสหลัก ได้รับความนิยมทั่วโลก ในปลายยุค 1970s จนถึงยุค 1990s.
รูปแบบอนุพันธุ์ Neue Deutsche Welle
แนวย่อย
ซินธ์ป็อปอิเล็กโทรแคลชอิเล็กโทรป็อปม็อดรีไววอลแดนซ์พังก์ - ดาร์กเวฟ
แนวประสาน
ซินธ์พังก์ทูโทน
อื่น ๆ
โพสต์-พังก์ อัลเทอร์เนทีฟร็อก

นิวเวฟ (อังกฤษ: New Wave) เกิดขึ้นปลายยุคทศวรรษที่ 1970 ถึงช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนวพังค์ร็อก นิวเวฟนั้นมีลักษณะของดิสโก้และวัฒนธรรมย่อยอย่างม็อด ในยุคทศวรรษที่ 70 ส่วนใหญ่เพลงนิวเวฟจะผสมกับแนวเพลงอื่น เช่น ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีทดลอง และ เรกเก้ เป็นต้น และนิวเวฟได้พัฒนาไปอีกขึ้น โดยเพลงแนวซินธ์ป็อปได้รับความนิยมเหมือนตอนที่ได้นิวเวฟรับความนิยมในทศวรรษที่ 1980 ช่วงแรก


[แก้] อ้างอิง

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น