ดนตรีแอมเบียนต์
| ดนตรีแอมเบียนต์ | |
|---|---|
| แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ | ดนตรีคลาสสิกในศตวรรษที่ 20 ดนตรีอีเลกโทรนิกอาร์ต ดนตรีมินิมอลลิสต์ เคราต์ร็อก ไซเคเดลิกร็อก สเปซร็อก |
| แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม | ทศวรรษที่ 1970 สหราชอาณาจักร |
| เครื่องบรรเลงสามัญ | เครื่องดนตรีอีเลกโทรนิก, เครื่องดนตรีอีเลกโทรอคูสติก, และเครื่องดนตรีอื่น หรือเสียงประกอบ รวมถึงเครื่องดนตรีโฟล์กท้องถิ่นที่ทำในรูปแบบดนตรีอีเลกโทรนิก |
| ความนิยมกระแสหลัก | กลุ่มเฉพาะ |
| รูปแบบอนุพันธุ์ | แอมเบียนต์เฮาส์ - แอมเบียนต์เทคโน - นิวเอจ - ชิลล์เอาท์ - ดาวน์เท็มโป |
| แนวย่อย | |
| ดาร์คแอมเบียนต์ - โดรนมิวสิก - โลเวอร์เคส - แบล็กแอมเบียนต์ | |
| แนวประสาน | |
| แอมเบียนต์ดับ - อิลเบียนต์ - ไซเบียนต์ - แอมเบียนต์อินดัสเทรียล -แอมเบียนต์เฮาส์ - สเปซมิวสิก | |
ดนตรีแอมเบียนต์ (อังกฤษ: Ambient music) เป็นแนวเพลงที่เน้นเรื่องของเสียงมากกว่าตัวโน้ต[1] เน้นบรรยากาศ[2] สภาพสิ่งแวดล้อม[3] ในธรรมชาติ
แอมเบียนต์เกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นการนำสไตล์เพลงหลาย ๆ อย่างมารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นแนวแจ๊ซ, อิเล็กทรอนิกส์, นิวเอจ, ร็อค แอนด์ โรล, เพลงคลาสสิก, เร็กเก้, เวิลด์มิวสิก หรือแม้กระทั่งเสียงทั่ว ๆ ไป (Noise)
ไบรอัน อีโน่ (สมาชิกวง Roxy Music และโปรดิวเซอร์ของ U2 กับ เดวิด โบวี่) ให้คำนิยามดนตรีแอมเบียนต์ โดยเขียนนิยามดนตรีในอัลบั้มของเขาอัลบั้มชื่อ Ambient 1: Music for Airports ในปี 1978
ดนตรีแอมเบียนต์ เป็นดนตรีที่ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ มันเหมือนเสียงบรรยากาศในสกอร์ประกอบหนังที่ไม่มีใครสังเกต เหมือนเสียงเพลงเบาๆ ในลิฟต์ที่ไม่มีใครใส่ใจ หรือเสียงซาวด์เอ็ฟเฟกต์ตามคลื่นวิทยุ ได้ซ่อนตัวเป็นเหมือนชั้นบรรยากาศ[4]
[แก้] อ้างอิง
- ^ "Ambient Music, Beginnings and Implications, by Chris Melchior". Hyperreal.org. http://music.hyperreal.org/epsilon/info/melchior.html.
- ^ "Ambient Music Definition". Deepintense.com. http://www.deepintense.com/definition.php?id=2.
- ^ "History of Ambient". Ambient Music Guide. http://www.ambientmusicguide.com/pages/history.php.
- ^ พงศธร จุลวุฒิไกร, MYSTERIOUS SKIN bioscopemagazine.com
