ดนตรีแอมเบียนต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดนตรีแอมเบียนต์
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ดนตรีคลาสสิกในศตวรรษที่ 20
ดนตรีอีเลกโทรนิกอาร์ต
ดนตรีมินิมอลลิสต์
เคราต์ร็อก
ไซเคเดลิกร็อก
สเปซร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ทศวรรษที่ 1970 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ เครื่องดนตรีอีเลกโทรนิก, เครื่องดนตรีอีเลกโทรอคูสติก, และเครื่องดนตรีอื่น หรือเสียงประกอบ รวมถึงเครื่องดนตรีโฟล์กท้องถิ่นที่ทำในรูปแบบดนตรีอีเลกโทรนิก
รูปแบบอนุพันธุ์ แอมเบียนต์เฮาส์ - แอมเบียนต์เทคโน - นิวเอจ - ชิลล์เอาท์ - ดาวน์เท็มโป
แนวย่อย
ดาร์คแอมเบียนต์ - โดรนมิวสิก - โลเวอร์เคส - แบล็กแอมเบียนต์
แนวประสาน
แอมเบียนต์ดับ - อิลเบียนต์ - ไซเบียนต์ - แอมเบียนต์อินดัสเทรียล -แอมเบียนต์เฮาส์ - สเปซมิวสิก

ดนตรีแอมเบียนต์ (อังกฤษ: Ambient music) เป็นแนวเพลงที่เน้นเรื่องของเสียงมากกว่าตัวโน้ต[1] เน้นบรรยากาศ[2] สภาพสิ่งแวดล้อม[3] ในธรรมชาติ

แอมเบียนต์เกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นการนำสไตล์เพลงหลาย ๆ อย่างมารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นแนวแจ๊ซ, อิเล็กทรอนิกส์, นิวเอจ, ร็อค แอนด์ โรล, เพลงคลาสสิก, เร็กเก้, เวิลด์มิวสิก หรือแม้กระทั่งเสียงทั่ว ๆ ไป (Noise)

ไบรอัน อีโน่ (สมาชิกวง Roxy Music และโปรดิวเซอร์ของ U2 กับ เดวิด โบวี่) ให้คำนิยามดนตรีแอมเบียนต์ โดยเขียนนิยามดนตรีในอัลบั้มของเขาอัลบั้มชื่อ Ambient 1: Music for Airports ในปี 1978

ดนตรีแอมเบียนต์ เป็นดนตรีที่ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ มันเหมือนเสียงบรรยากาศในสกอร์ประกอบหนังที่ไม่มีใครสังเกต เหมือนเสียงเพลงเบาๆ ในลิฟต์ที่ไม่มีใครใส่ใจ หรือเสียงซาวด์เอ็ฟเฟกต์ตามคลื่นวิทยุ ได้ซ่อนตัวเป็นเหมือนชั้นบรรยากาศ[4]

ตัวอย่างเสียงของ ดนตรีแอมเบียนต์

ดูเพิ่ม[แก้]

ตัวอย่างดนตรีแอมเบียนต์ (ความยาว 1.39 นาที)

อ้างอิง[แก้]

  1. "Ambient Music, Beginnings and Implications, by Chris Melchior". Hyperreal.org. 
  2. "Ambient Music Definition". Deepintense.com. 
  3. "History of Ambient". Ambient Music Guide. 
  4. พงศธร จุลวุฒิไกร, MYSTERIOUS SKIN bioscopemagazine.com