เฉิน สุยเปี่ยน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฉิน สุยเปี่ยน
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง
20 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
รองประธานาธิบดี หลู่ ซิ่วเหลียน
สมัยก่อนหน้า ลี เติงฮุย
สมัยถัดไป หม่า อิงจิ่ว
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 (65 ปี)
ตำบลกวนเถียน เมืองไทหนาน สาธารณรัฐจีน
คู่สมรส อู๋ สูเจิน
ศาสนา ลัทธิอนุตตรธรรม[1]

เฉินสุยเปี่ยน (จีนตัวเต็ม: ; พินอิน: Chén Shuǐbiǎn; เวด-ไจลส์: Ch'en Shui-pien) หรือชื่อเล่น อาเปี่ยน เกิดเมื่อวันที่ 18 ก.พ. พ.ศ. 2492 ที่หมู่บ้านซีโจ้ว ตำบลกวนเถียน เมืองไทหนาน ครอบครัวเป็นชาวนาที่ยากจน บิดาชื่อเฉินซงเกิ่น มารดาชื่อเฉินหลี่เสิ้น มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน แม้ครอบครัวจะยากจนแต่พ่อแม่ก็สนับสนุนให้ลูก ๆ เรียนหนังสือ โดยเฉพาะเฉินสุยเปี่ยน ซึ่งหัวดีเรียนเก่งมาตั้งแต่เด็ก เฉินสุยเปี่ยน จบการศึกษาชั้นประถม, ชั้นมัธยมศึกษาชั้นต้นและตอนปลายสอบได้คะแนนสูงอันดับที่ 1 และสอบเข้าเรียนในคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (หรือมหาวิทยาลัยไถต้า) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดของไต้หวันด้วยคะแนนสูงเป็นอันดับที่ 1 ของประเทศ เฉินสุยเปี่ยน คว้าอันดับที่ 1 ของประเทศอีกครั้ง จากการสอบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทนายความขณะที่ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 ดังนั้นแม้ยังไม่สำเร็จการศึกษา เฉินสุยเปี่ยน ก็สามารถออกว่าความได้แล้ว เฉินสุยเปี่ยนสมรสกับอู๋สูเจินบุตรสาวของนายแพทย์ชื่อดังและร่ำรวยของเมืองไทหนาน ทั้งคู่รักกันตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยใหม่ๆ มีบุตรธิดาอย่างละ 1 คน เฉินสุยเปี่ยนก้าวเข้าสู่วงการการเมือง โดยรับเป็นทนายว่าความให้ผู้ต้องหาคดีก่อเหตุจลาจลคือ นายหวงซิ่นเจ้แกนนำพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ต่อมาลงเล่นการเมืองระดับท้องถิ่นก่อน โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลไทเป ระหว่างนี้ถูกฟ้องคดีหมิ่นประมาทเลขาธิการของประธานาธิบดีเจียงจิงกัว ถูกตัดสินให้จำคุก 1 ปี และต้องจ่ายเงินชดเชยให้โจทย์ 2 ล้านเหรียญNT$ ปลายปี 2528 ลงสมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองไทหนาน แต่ประสบความพ่ายแพ้ด้วยคะแนนเสียงที่เฉียดฉิว สองวันหลังการเลือกตั้ง ภรรยาของเฉินสุยเปี่ยนประสบอุบัติเหตุถูกรถชนได้รับบาดเจ็บสาหัสและกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ตลอดชีวิต อุบัติเหตุครั้งนี้ เฉินสุยเปี่ยน ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วยปักใจเชื่อว่าเป็นอุบัติเหตุทางการเมือง

ปี 2532 เฉินสุยเปี่ยนได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติ (ส.ส.) และกลายเป็น ส.ส. ดาวรุ่งที่มาแรงมากในสมัยนั้น โดยเลือกเปิดโปงคดีทุจริตดังๆ หลายคดี โดยเฉพาะความไม่ชอบมาพากลในการจัดซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ของกองทัพ เดือนธันวาคม ปี 2535 ได้รับเลือกเป็นส.ส. สมัยที่ 2 เดือนกรกฎาคม ปี 2536 ได้รับการคัดเลือกจากนิตยสาร Times ของสหรัฐให้เป็นบุรุษแห่งปีของไต้หวัน เดือนพฤศจิกายน ปี 2537 นิตยสาร Times เลือกให้เป็น 1 ใน 100 ของผู้นำการเมืองของโลก เดือนธันวาคม ปี 2537 ลงสมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าการกรุงไทเป ซึ่งเขาก็ชนะการเลือกตั้งและกลายเป็นผู้ว่าการกรุงไทเปคนแรกที่มาจากพรรคฝ่ายค้าน แต่มาพ่ายแพ้การเลือกตั้งในครั้งต่อมา เฉินสุยเปี่ยน เบนเข็มไปที่เก้าอี้ประธานาธิบดี เขาออกตระเวนเยือนหมู่บ้าน ตำบลต่าง ๆ ทั่วไต้หวัน ทำให้คะแนนนิยมของเฉินสุยเปี่ยนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะทางภาคใต้ของเกาะไต้หวัน วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2543 เฉินสุยเปี่ยนชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีของไต้หวันสาธารณรัฐจีน กลายเป็นประธานาธิบดีที่หนุ่มที่สุดในประวัติศาสตร์ของไต้หวันสาธารณรัฐจีนด้วยอายุเพียง 49 ปีและเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากพรรคฝ่ายค้านด้วย

อ้างอิง[แก้]

  1. Kuo, Cheng-Tian (2008). Religion and Democracy in Taiwan. Albany, New York: State University of New York Press. p. 13. ISBN 978-0-7914-7445-7. Zbl 1975.K84. "Chen Shui-bian was an initiated member of I-Kuan Tao. Nevertheless, he never publicly acknowledged his religious belief. Probably because of the syncretistic nature of I-Kuan Tao, Chen has paid his respects to all religions on their important holidays."