ฮิเดะกิ ยุกะวะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮิเดะกิ ยุกะวะ 湯川 秀樹
วันที่เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 1907(1907-01-23)
โตเกียว, ญี่ปุ่น
วันที่เสียชีวิต 08 กันยายน ค.ศ. 1981 (74 ปี)
เกียวโต, ญี่ปุ่น
เชื้อชาติ ญี่ปุ่น
สาขา ฟิสิกส์ทฤษฎี
สถาบันที่ทำงาน มหาวิทยาลัยหลวงโอซะกะ
มหาวิทยาลัยหลวงเคียวโตะ
มหาวิทยาลัยโตเกียว
Institute for Advanced Study
มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
สถาบันการศึกษาที่เรียน มหาวิทยาลัยเคียวโตะ
อาจารย์ที่ปรึกษา คะจุโระ ทะมะกิ
มีอิทธิพลต่อ เอนรีโก แฟร์มี
รางวัลที่ได้รับ รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (1949)

ฮิเดะกิ ยุกะวะ เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1907 เป็นนักวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกส์เชิงทฤษฎีที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น และเป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล

ประวัติ[แก้]

ยุกะวะ เกิดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เติบโตที่เคียวโตะ และจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเคียวโตะในปี 1929 จากนั้น ทำหน้าที่เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเคียวโตเป็นเวลา 4 ปี โดยหลังจบการศึกษา ยุกะวะสนใจงานด้านฟิสิกส์เชิงทฤษฎี โดยเฉพาะฟิสิกส์อนุภาค จากนั้นในปี 1932 ยุกะวะแต่งงานกับซุมิ มีบุตรชย 2 คนคือ ฮะรุมิ กับ ทะคะอะกิ ในปี 1933 ยุกะวะย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยโอซะกะเมื่ออายุได้ 26 ปี

ในปี 1935 ยุกะวะเผยแพร่งานวิจัยเรื่องทฤษฎีของเมซอน ซึ่งอธิบายอันตรกิริยาระหว่างโปรตอนกับนิวตรอน และเป็นงานวิจัยชิ้นแนวหน้าในสมัยนั้น จากนั้นในปี 1940 ยุกะวะได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเคียวโตะ และในปี 1949 ย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ยุกะวะได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ จากการที่นักวิทยาศาสตร์ค้นพบอนุภาคไพออนตรงตามที่ยุกะวะได้ทำนายไว้เมื่อปี 1947

ยุกะวะยังเป็นบรรณาธิการหนังสือเรื่อง Progress of Theoretical Physics และเผยแพร่หนังสือเรื่อง Introduction to Quantum Mechanics ในปี 1946 และ Introduction to the Theory of Elementary Particles ในปี 1948

ยุกะวะเกษียณอายุจากตำแหน่งศาสตราจารย์เกียรติคุณแห่งมหาวิทยาลัยเคียวโตะในปี 1970 ก่อนจะเสียชีวิตที่บ้านในเขตซะเคียว เคียวโตะ เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1981 ด้วยโรคปอดอักเสบและหัวใจล้มเหลวในวัย 74 ปี สุสานของยุกะวะตั้งอยู่ที่เขตฮิกะชิยะมะ เคียวโตะ

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]