อีฟ ทอร์เรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีฟ ทอร์เรส
An image of อีฟ ทอร์เรส.
ข้อมูล
ฉายา อีฟ
อีฟ ทอร์เรส
ความสูง ฟุต 8 นิ้ว (1.73 ม.)
น้ำหนัก 131 ปอนด์ (59 กก.)
เกิด 21 สิงหาคม ค.ศ. 1984 (29 ปี)
บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์[1]
พำนัก ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย
มาจาก เดนเวอร์, รัฐโคโลราโด[2]
ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ฝึกหัดโดย ทีมงานเอฟซีดับเบิลยู
เปิดตัว ค.ศ. 2007

อีฟ ทอร์เรส กราซี (อังกฤษ: Eve Torres Gracie) เกิดวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1984 เป็นนางแบบ, นักเต้น และนักมวยปล้ำอาชีพสาวชาวอเมริกัน สังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า อีฟ ทอร์เรส (อังกฤษ: Eve Torres)

ประวัติ[แก้]

จากนางแบบ สู่ ดีวา เซิร์ช[แก้]

จุดเริ่มต้นของ อีฟกับสมาคมมวยปล้ำยักษ์ใหญ่อย่าง WWE นั้นดูสวยงามตั้งแต่ อีฟเข้าประกวด ดีวา เซิร์ช 2007 ตลอดทั้งซีซั่น อีฟเด่นแย่งซีนคนอื่นไปเยอะมาก และแน่นอน อีฟชนะไปได้อย่างไม่ยากเย็น ซึ่งตรงนี้ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าจริงๆแล้ว อีฟเป็นพวกนางแบบมาก่อน ก็ถูกกึ่งหนึ่ง คือเธอเคยถ่ายโฆษณากับพวกโฟโต้ชูทก็จริงๆ แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นวิศวกรสาวจบใหม่จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง USC ด้วยเกรดเฉลี่ยถึง 3.5 หลังจากที่ได้เซ็นสัญญา WWE ก็ส่งไปฝึกกับค่ายพัฒนาทักษะอย่าง OVW ทันที ซึ่ง อีฟมีทักษะเรื่องของการเต้นมาพอสมควร เรื่องของสมรรถภาพร่างกายจึงไม่น่าเป็นห่วงนัก[3][4]

ในอาชีพมวยปล้ำ[แก้]

ในช่วงที่ฝึกปล้ำนั้น เธอได้ออกรายการ สแมคดาวน์ บ่อยครั้ง ทั้งมาเป็นกรรมการพิเศษ ทั้งออกมาประกวดชุดว่ายน้ำ รวมไปถึง Obstacle Course ด้วย[5][6][7][8] ก่อนที่จะดำเนินเนื้อเรื่องที่เธอมีเรื่องกับ มิเชล แมคคูล แมตช์แรกของเธอเห็นได้ชัดว่าเธอ"ประหม่า"ขึ้นปล้ำ ถึงกระนั้นเธอก็แสดงให้เห็นว่าแม้ว่าเธอไม่ได้มีพื้นฐานมาก่อน[9] แต่ระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือน เธอก็พอจะปล้ำได้บ้างแล้ว จนกระทั่งเนื้อเรื่องไปมีเรื่องกับ เลย์ลา ที่แข่งกันชิงดีชิงเด่นในเรื่องของผู้ชนะ ดีวา เซิร์ช เธอได้ใช้ท่าไม้ตายแรกของเธอ Handspring Standing moonsault หลังจากนั้นเธอก็มีเรื่องกับ นาตาเลีย โดยคราวนี้เป็นการตบตีกันเป็นหมู่ระหว่าง ไคร์มไทม์[10] และ เดอะฮาร์ทไดนาสตี้ แมตช์สุดท้ายที่เจอกันเป็นแมตช์เดี่ยวระหว่างสองสาวซึ่ง อีฟได้ใช้ท่าไม้ตายของเธออีกหนึ่งท่าก็คือ Moonsault[11]

อีฟเป็นคนกล่าวที่แฟนๆ ดีวาหลายคนเสียสีทีมเขียนบทครับที่ตั้งแต่ อีฟดราฟท์มาเธอก็มีบทตลอดต่อเนื่องไม่หยุดไม่หย่อนจะกระทั่งได้คว้า แชมป์ดีวาส์ ถึงสองสมัยด้วยกัน[12][13] เรียกได้ว่าบทเยอะกว่า เคลลี เคลลี ที่เป็นคนเรียกเรตติ้งให้รอว์ซะอีก ในช่วงที่ได้แชมป์ทั้งสองสมัยนี้เธอได้พัฒนาตัวเองเรียกได้ว่าก้าวกระโดดเลยก็ว่าได้ และมุ่งแนวทางการปล้ำของตัวเองไปในสาย Aerial ค่อนข้างจะชัดเจน แถมท่าที่ใช้ก็ไม่ค่อยมี ดีวา ในค่ายใช้เท่าไหร่ด้วย รวมไปถึงการครีเอทท่าต่างๆของเธอไม่ว่าจะการใช้ Armbar จากเชือกเส้นบนสุด หรือจะเป็นการใช้ Enzuigiri จากเชือกเส้นล่างสุด และมาเห็นได้ชัดตอนที่เธอเปิดศึกกับ เบท ฟีนิกซ์[14][15][16] ต่อจาก เคลลี เคลลี ช่วงนั้นจะเห็นได้ว่ามีการใช้ท่าจำพวก Submission กับการจับล็อกมากขึ้น ซึ่งทาง WWE ก็เห็นดีเห็นงามที่จะให้เธอใช้ท่าตระกูลนี้มากขึ้นอีกด้วย

จุดที่แฟนๆ ดีวา หลายคนกังขา อีฟไม่ใช่เรื่องของฝีมือแต่เป็นเรื่องของบุคลิกตัวละครซึ่งผ่านมาก็หลายปีแต่ WWE ไม่ได้มอบบทอะไรให้เธอเลย และเมื่อตอนนี้ WWE พึ่งคิดที่จะมีแผนมากอบกู้ลีคนี้ จึงทีการจับขยับบทป้อนให้กับ ดีวาส์ มากขึ้น แม้ว่าบางบทจะดูไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ แต่ในทางของ อีฟที่เล่นบทกับ ซูเปอร์สตาร์ แถวหน้าของ WWE นั้นคนละเรื่อง ยิ่งมาเจอบทรักสามเศร้า จนไปถึงแนวบทที่เคยเล่นทั้ง ทริส สตราตัส และ ลิตา มาแล้ว แถม อีฟก็ทำออกมาได้ดีซะด้วย ตอนนี้เธอได้ก้าวขึ้นมาเป็นแถวหน้าของ ดีวา ปัจจุบันได้เต็มปากอย่างไม่ต้องสงสัย ล่าสุดได้คว้าแชมป์ดีวาส์ เป็นสมัยที่ 3 และเสียแชมป์ให้กับ เคทลิน[17] หลังจากนั้นเธอก็ได้ประกาศลาออกจาก WWE เพื่อจะไปแต่งงานกับแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมานานหลายปีก่อนจะมีครอบครัวและใช้ชีวิตของเธอเอง[18]

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Made Woman
    • Made Woman of the Month - กรกฎาคม (2012)[20]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI ranked her #5 of the best 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2010[21]
    • PWI ranked her #11 of the best 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2011[22]
  • Stars Earn Stripes
    • Stars Earn Stripes Champion (ซีซั่น 1)[23]

อ้างอิง[แก้]

  1. Torres, Eve (2010). "Leaving Boston for LA. Despite my wikipedia page, did u know I was born in Boston?". Twitter. สืบค้นเมื่อ 2010-09-03. 
  2. "WWE Raw ep. 892". World Wrestling Entertainment. WWE Raw. USA Network. June 28, 2010. No. 27, season 15. approx. 97 minutes in. “...and the challenger, from Denver, Colorado, Eve Torres!”
  3. Gargiulo, Eric (July 20, 2007). "WWE 2007 Diva Search winner Eve Torres speaks to Phillyburbs". phillyBurbs. Archived from the original on March 5, 2008. สืบค้นเมื่อ January 14, 2008. 
  4. Martin, Kelly (October 29, 2007). "Eve becomes a WWE Diva". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ January 13, 2008. 
  5. McNamara, Andy (March 8, 2008). "Smackdown: Numbers game too much for 'Taker". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 23, 2010. 
  6. McNamara, Andy (March 15, 2008). "Smackdown: Edge escapes the cage". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 23, 2010. 
  7. McNamara, Andy (March 22, 2008). "Smackdown: Edge dissects The Undertaker". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 23, 2010. 
  8. Waldman, Jon (March 29, 2008). "Smackdown: Last stop before Orlando". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 23, 2010. 
  9. van der Griend, Blaine (January 3, 2009). "Smackdown: Setting up the Rumble". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 23, 2010. 
  10. Van Der Griend, Blaine (June 27, 2009). "Smackdown: McMahon meddling detracts from good show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ July 26, 2009. 
  11. Mackinder, Matt (July 16, 2009). "WWE Superstars: Kofi gets Show'd up". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ July 26, 2009. 
  12. Plummer, Dale (April 5, 2010). "RAW: Cena's not on the A-List". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 7, 2010. 
  13. Plummer, Dale (April 12, 2010). "RAW: Don't Hassel the Hoff". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 17, 2010. 
  14. Kapur, Bob (October 24, 2011). "Henry and Del Rio retain at solid Vengeance show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ December 21, 2011. 
  15. Waldman, Jon (October 31, 2011). "Raw: Muppets for Halloween". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ December 21, 2011. 
  16. Tylwalk, Nick (November 21, 2011). "No swerves but plenty of Rock and Punk at Survivor Series". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ December 21, 2011. 
  17. James Caldwell (January 14, 2013). "Caldwell's WWE Raw Results 1/14: Live, in-person results from 20th Anniv. show – Rock Concert, off-air happenings, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ January 14, 2013. 
  18. "Eve quits WWE". WWE. January 14, 2013. สืบค้นเมื่อ January 14, 2013. 
  19. Melanie (2011-12-25). "Writer's Choice for Televised Match of the Year". London: Diva Dirt. สืบค้นเมื่อ 2012-07-03. 
  20. Serena Watson (2012-02-07). "MadeWoman". London: madewomanmag. สืบค้นเมื่อ 2012-03-07. 
  21. "PWI's Dan Murphy on why Styles & McCool were rated no. 1". Wrestling Observer Newsletter. 2010-09-18. สืบค้นเมื่อ 2010-09-18. 
  22. "Pro Wrestling Illustrated Female 50 for 2011". 
  23. "Stars Earn Stripes". Wikipedia.  Unknown parameter |accessdaate= ignored (help)
  24. "WWE Smackdown 8/17/12 Results". The Sports Courier. สืบค้นเมื่อ August 17, 2012. 
  25. "Eve's first Divas Championship reign". World Wrestling Entertainment. 2010-04-12. สืบค้นเมื่อ 2010-04-23. 
  26. "Eve's second Divas Championship reign". World Wrestling Entertainment. 2011-01-30. สืบค้นเมื่อ 2011-02-01. 
  27. Rote, Andrew (2007-10-29). "Eve becomes a WWE Diva". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-01-13. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]