หมู่เกาะเซ็งกะกุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หมู่เกาะเซ็งกะกุ
ชื่อท้องถิ่น:
ญี่ปุ่น: 尖閣諸島 (เซ็งกะกุ)
จีน: 釣魚台列嶼 (เตียวหยูไท่/เทียวหยูไท่)
or 钓鱼岛及其附属岛屿 (เตียวหยู/เทียวหยู)
หมู่เกาะพินนาเคิล
ที่ตั้งของหมู่เกาะ (ภายในสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง)
ที่ตั้งของหมู่เกาะ (ภายในสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง)
ภูมิศาสตร์
Senkaku Diaoyu Tiaoyu Islands.png
ที่ตั้ง มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด 25°44′41.49″N 123°28′29.79″E / 25.7448583°N 123.4749417°E / 25.7448583; 123.4749417
เกาะทั้งหมด 5 เกาะ+ 3 โขดหิน
เกาะหลัก อุโอทสึริ-จิมะ / เตียวหยู เตา
ไทโช-จิมะ / ชือเว่ย หยู
คุบะ-จิมะ / ฮวางเว่ย หยู
คิตะ-โคะจิมะ / เป่ย เสี่ยวเตา
มินะมิ-โคะจิมะ / หนาน เสี่ยวเตา
เนื้อที่ 7 ตารางกิโลเมตร
การปกครอง
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
เมือง อิชิงะกิ, โอะกินะวะ
ประเทศจีน สาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตเมือง โทวเชิง, เทศมณฑลอี๋หลาน, จังหวัดไต้หวัน
สาธารณรัฐจีน สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
เขตเมือง โทวเชิง, เทศมณฑลอี๋หลาน, จังหวัดไต้หวัน

หมู่เกาะเซ็งกะกุ (ญี่ปุ่น: 尖閣諸島 Senkaku-shotō ?) หรือ หมู่เกาะเตียวหยู (จีน: 钓鱼岛; พินอิน: Diàoyúdǎo) หรือ หมู่เกาะพินนาเคิล (อังกฤษ: Pinnacle Islands) เป็นกลุ่มเกาะร้างขนาดเล็กในทะเลจีนตะวันออก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน และทางตะวันตกของเกาะโอะกินะวะ อยู่ทางเหนือของปลายตะวันตกสุดของหมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น

แผนที่วาดโดยนักเขียนแผนที่ชาวญี่ปุ่น แสดงว่าหมู่เกาะเซ็งกะกุ/เตียวหยูเป็นของจีน

หมู่เกาะดังกล่าวเป็นชายแดนนอกชายฝั่งของจีนเพื่อใช้ในการป้องกันโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) ในระหว่างปีพ.ศ. 1911 – 2454 (ค.ศ. 1368-1911) ซึ่งอยู่ในช่วงราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ทั้งนี้ แผนที่แสดงภูมิภาคเอเชียของจีน รวมถึงแผนที่ซึ่งจัดทำขึ้นโดยนักเขียนแผนที่ชาวญี่ปุ่นในช่วงคริสศตวรรษที่ 18 แสดงว่าหมู่เกาะเซ็งกะกุ/เตียวหยู เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน (ขณะที่ ก่อนปี พ.ศ. 2427 ไม่มีข้อมูลอ้างอิงถึงหมู่เกาะดังกล่าวในเอกสารทางการของญี่ปุ่น) ญี่ปุ่นยึดครองหมู่เกาะดังกล่าวในปี พ.ศ. 2438 ตาม การลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ภายหลังจากที่จีนแพ้สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 1 [1] [2]

หมู่เกาะเซ็งกะกุอยู่ภายใต้การดูแลของประเทศญี่ปุ่นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895) จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองจึงอยู่ในการดูแลของกองทัพสหรัฐอเมริกา หลังการส่งมอบพื้นที่ฐานทัพสหรัฐในหมู่เกาะรีวกีวในปี พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) [3] จึงถือเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโอะกินะวะ โดยมีการโต้แย้งจากสาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐจีน ที่อ้างว่าดินแดนนี้เป็นของจีนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลอี๋หลาน ของไต้หวัน [4]



ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. MACROECONOMIC ANALYSIS BRIEFING สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ส่วนการวิเคราะห์เสถียรภาพเศรษฐกิจ สำนักนโยบายเศรษฐกิจมหภาค
  2. หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แถลงการณ์พอทสดัมระบุว่า "อำนาจอธิปไตยญี่ปุ่นจะจำกัด อยู่ที่เกาะฮอนชู เกาะฮอกไกโด เกาะคิวชู เกาะชิโกกุและเกาะเล็กอื่นๆ ที่เรากำหนด ซึ่ง "เรา" หมายถึงผู้ชนะสงครามโลกครั้งที่สองที่พบกันที่กรุงพอทสดัม(สหรัฐฯ สหราชอาณาจักร และสาธารณรัฐประชาชนจีน) โดยญี่ปุ่นได้ยอมรับเงื่อนไขของประกาศดังกล่าว
  3. Lee, Seokwoo. (2002). Territorial Disputes Among Japan, China and Taiwan Concerning the Senkaku Islands, pp. 10–13. ที่ Google Books
  4. WantChinaTimes.com (8 July 2012). "Former New Taipei councilor explains PRC flag controversy". WantChinaTimes.com. สืบค้นเมื่อ 21 July 2012.