สเกลของโมส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สเกลของโมส์ เป็นมาตราความแข็งของแร่ตามที่นักวิทยาแร่ชาวเยอรมัน ชื่อ ฟรีดริช โมส์ (Friedrich Mohs) กำหนดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1812 ประกอบด้วยแร่มาตรฐาน 10 ชนิด เรียงลำดับตั้งแต่แร่ที่ทนทานต่อการขูดขีดน้อยที่สุด จนถึงมากที่สุด ดังนี้


ความแข็ง แร่ ความแข็งสัมบูรณ์ คุณสมบัติ
1 ทัลก์

(Mg3Si4O10(OH)2)

1 ผิวลื่นเหมือนสบู่ใช้เล็บขูดเป็นรอยได้อย่างง่ายดาย
2 ยิปซัม (CaSO4·2H2O) 2 ใช้เล็บขูดเป็นรอย
3 แคลไซต์ (CaCO3) 9 ขูดยิปซัมเป็นรอย
4 ฟลูออไรต์ (CaF2) 21 ใช้แก้วขูดเป็นรอย
5 อะพาไทต์

(Ca5(PO4)3(OH-,Cl-,F-))

48 ใช้มีดขูดเป็นรอย
6 ออร์โทเคลส เฟลสปาร์ (KAlSi3O8) 72 ขูดแก้วเป็นรอย
7 ควอตซ์ (SiO2) 100 ขูดแก้วเป็นรอย และไม่เป็นรอยเมื่อใช้มีดขูด
8 โทแพซ (Al2SiO4(OH-,F-)2) 200 ขูดแร่ที่อ่อนกว่าเป็นรอย
9 คอรันดัม (Al2O3) 400 ขูดแร่ที่อ่อนกว่าเป็นรอย
10 เพชร(C) 1500 ทำให้เป็นรอยได้ด้วยเพชรเท่านั้น
Jordens inre.svg สเกลของโมส์ เป็นบทความเกี่ยวกับ ธรณีวิทยา ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ สเกลของโมส์ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ