วงศ์ปลากดอเมริกัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วงศ์ปลากดอเมริกัน
ปลากดอเมริกัน (Ictalurus punctatus)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Actinopterygii
อันดับ: Siluriformes
วงศ์ใหญ่: Ictaluroidea
วงศ์: Ictaluridae
Gill, 1861
สกุล
ชื่อพ้อง[1]
  • Ameiuridae

วงศ์ปลากดอเมริกัน หรือ วงศ์ปลากดหลวง (อังกฤษ: Bullhead catfish, North American freshwater catfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งน้ำจืด ในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ictaluridae[1] (มาจากภาษากรีก ιχθυς หมายถึง "ปลา" และ αιλουρος หมายถึง "แมว" หรือ"ปลาหนัง")[2]

มีหนวด 4 คู่ ผิวไม่มีเกล็ด ครีบอกมักจะมีก้านครีบแข็ง ครีบหลังมักจะมีก้านครีบอ่อน 6 ก้าน มีฟันในเพดานปาก ยกเว้นในสกุล Astephus ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว [3]ก้านครีบแข็งมีพิษ

พบทั้งหมด 7 สกุล (ดูในตาราง) 45 ชนิด เป็นปลาขนาดใหญ่ ชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากดอเมริกันสีน้ำเงิน (Ictalurus furcatus) มีบันทึกว่ามีน้ำหนักมากกว่า 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์) ความยาวสูงสุดคือ 160 เซนติเมตร (5.2 ฟุต) ขณะที่ชนิดเล็กเมื่อโตเต็มที่ก็จะมีน้ำหนักประมาณครึ่งกิโลกรัม (1 ปอนด์)[3] ในขณะที่บางชนิดไม่มีตา[2]

เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงกัวเตมาลา [3]มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ ในแง่ของปลาที่เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ และตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน ปลากดอเมริกัน (I. punctatus) ที่มีการเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายในหลายพื้นที่ในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนกว่า 250,000 ไร่ [4] และนิยมเลี้ยงกันในหลายประเทศด้วย เช่น ประเทศไทย มีการนำเข้าสู่ประเทศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยกรมประมงและสถาบันพัฒนาแห่งเอเชีย (AIT) ได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรเลี้ยงกันตามเขื่อนหรืออ่างเก็บน้ำต่าง ๆ จัดเป็นปลาที่มีเนื้อขาว สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารไทยได้หลากหลาย จนได้รับชื่อในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง"[4]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]