ล็อกฮีด ยู-2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับวงดนตรีไอริช ดูที่ ยูทู
ล็อกฮีด ยู-2
บทบาท เครื่องบินตรวจการระดับความสูงสูง
สัญชาติ  สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต ล็อกฮีด
ผู้ออกแบบ คลาเรนซ์ เคลลี่ จอห์นสัน
บินครั้งแรก 1 สิงหาคม พ.ศ. 2498
เริ่มใช้ พ.ศ. 2500
สถานะ ประจำการอยู่ 35 ลำ
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศสหรัฐ
จำนวนที่ผลิต ประมาณ 86 ลำ

ล็อกฮีด ยู-2 (อังกฤษ: Lockheed U-2) ยู-2 เป็นเครื่องบินที่ออกแบบมาให้บินในระดับสูงกว่า 21,000 เมตร ขึ้นไป มีลักษณะเหมือนเครื่องร่อนติดเครื่องยนต์ ปีกยาวลำตัวเล็กบางเพื่อลดน้ำหนัก และ เครื่องยนต์สามารถทำงานในทีมีอากาศเบาบางได้[1]

ยู-2 เป็นเครื่องบินจรกรรมที่ออกแบบมาเพื่อบินสูงเป็นพิเศษ และ เป็นเครื่องบินที่เป็นความลับสุดยอดแบบหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ยู-2 ถูกเปิดเผยต่อชาวโลกเป็นครั้งแรกเมื่อถูกยิงตกในสหภาพโซเวียต ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 ซึ่งกองทัพอากาศสหรัฐและซีไอเอใช้ ยู-2 บินเข้าไปในอีกหลายประเทศ เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน คิวบา เวียดนาม และ ประเทศคอมมิวนิสต์อื่นๆ ด้วยเพดานบินที่สูงเป็นพิเศษซึ่งสูงกว่าเครื่องบินขับไล่ทั่วไปในช่วงสมัยสงครามเย็น[2]

รายละเอียด ยู-2[แก้]

  • ผู้สร้าง บริษัท ล็อกฮีด แอร์คารฟท์ เซอร์วิส (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท เจ๊ตตรวจการณ์ทางยุทธศาสตร์ เพดานบินสูง ที่นั่งเดียว
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 57-ซี ให้แรงขับ 4,990 กิโลกรัม
  • กางปีก 24.38 เมตร
  • ยาว 15.11 เมตร
  • สูง 3.96 เมตร
  • น้ำหนักเปล่า 6,800 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูง 795 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • อัตราเร็วเดินทาง 740 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • เพดานบินใช้งาน กว่า 21,350 เมตร
  • พิสัยบิน 3,540 กิโลเมตร
    • 4,185 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งเชื้อเพลิงอะไหล่
  • อาวุธ ไม่ติดอาวุธ

[2]


อ้างอิง[แก้]

  1. http://en.wikipedia.org/wiki/Lockheed_U-2
  2. 2.0 2.1 อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522