ลิงลม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลิงลม, นางอาย
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Class: Mammalia
Order: Primates
Family: Lorisidae
Subfamily: Lorinae
Genus: Nycticebus
Species: N. coucang
ชื่อวิทยาศาสตร์
Nycticebus coucang
(Boddaert, 1785)
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของลิงลม
ชื่อพ้อง
  • Lemur tardigradus Raffles, 1821
  • Nycticebus coucang brachycephalus Sody, 1949
  • Nycticebus coucang buku Robinson, 1917
  • Nycticebus coucang hilleri Stone and Rehn, 1902
  • Nycticebus coucang insularis Robinson, 1917
  • Nycticebus coucang natunae Stone and Rehn, 1902
  • Nycticebus Sumatrensis Ludeking, 1867
  • Nycticebus tardigradus var. malaiana Anderson, 1881
  • Tardigradus coucang Boddaert, 1785

ลิงลม หรือ นางอาย (อังกฤษ: Slow loris) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nycticebus coucang มีรูปร่างอ้วนกลมคล้ายตุ๊กตา ตากลมโต หูมีขนาดเล็กและสั้น แขนขาค่อนข้างสั้น นิ้วที่สองจะมีเล็บที่ยาวและงองุ้มเข้าหาตัว หางสั้นมากจนแทบไม่มีหาง มีสีขนที่หลากหลาย ขนนุ่มละเอียด สั้น เหมือนกำมะหยี่ บางตัวอาจมีสีเทา บางตัวอาจมีสีน้ำตาลเข้ม หรือสีเหลืองนวล ๆ หรือบางตัวอาจมีสีดำ สันหลังมีเส้นสีเข้มลากยาวลงมาจากหัวถึงกลางหลัง มีความยาวลำตัวและหัว 30-38 เซนติเมตร ความยาวหาง 1-2 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างขวาง พบอยู่ทั่วไปในไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, พม่า, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียวในอินโดนีเซีย และเกาะมินดาเนาในฟิลิปปินส์

ลิงลม สามารถปรับตัวให้อยู่ในป่าทุกสภาพ แม้แต่ป่าที่ถูกแผ้วถางแล้ว มักเคลื่อนย้ายไปมาบนยอดไม้ หากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยอาหารหลัก คือ แมลง และสัตว์เลื้อยคลาน มีพืชและผลไม้เป็นอาหารเสริม ตัวผู้จะดื่มน้ำในปริมาณมากและปัสสาวะรดไว้ตามต้นไม้ เพื่อประกาศอาณาเขต ปกติเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยามจับแมลงกิน และเคลื่อนไหวได้รวดมากเป็นพิเศษเมื่อถูกลมพัดแรง ๆ ถึงเป็นที่ของชื่อ ลิงลม เวลาตกใจหรือถูกจับได้จะชอบซุกหน้าไว้ในแวงแขน จึงเป็นที่มาของชื่อ นางอาย ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ใช้เวลาตั้งท้อง 90 วัน และมีระยะเวลาให้นมลูกประมาณ 193 วัน

ในอดีตพบบ่อย ตามชายป่า แต่ในปัจจุบัน ลดปริมาณลงมาก เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและถูกล่าเพื่อปรุงยาสมุนไพร รวมทั้งเป็นอาหารของชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณชายป่าด้วย

นอกจากนี้ ลิงลม ยังมีชื่อเรียกอีก เช่น "ลิงจุ่น" เป็นต้น

[แก้] ดูเพิ่ม

Commons

[แก้] อ้างอิง

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น