รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2540

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2540
วันที่ 5 กรกฎาคม - สิงหาคม 2540
สถานที่ ธงชาติของประเทศกัมพูชา กัมพูชา

ต่างจังหวัด:

ผลลัพธ์ ฮุน เซนเป็นฝ่ายชนะ พระนโรดม รณฤทธิ์ลี้ภัยไปฝรั่งเศส
คู่ขัดแย้ง
พรรคประชาชนกัมพูชา
ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม[2]
ฟุนซินเปก ประเทศกัมพูชา เขมรแดง (ส่วนใหญ่ทางภาคเหนือ)[1]
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
ฮุน เซน พระนโรดม รณฤทธิ์
ญึก บุญชัย
เสเร็ย โกซัล (ใน จังหวัดพระตะบอง)
ตา มก
กำลังพลสูญเสีย
ไม่ทราบ ฝ่ายฟุนซินเปกถูกฆ่าประมาณ 40 คน[3]

รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2540 เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกัมพูชาในเดือนกรกฎาคม –สิงหาคม พ.ศ. 2540 ผลที่ตามมาจากเหตุการณ์นี้คือ ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีร่วม ปลดพระนโรดม รณฤทธิ์ นายกรัฐมนตรีร่วมอีกคนหนึ่งได้ มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ 10 คน

ภูมิหลัง[แก้]

ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 คณะผู้บริหารของอันแทคได้เดินทางมาถึงกัมพูชาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการจัดการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2536 เขมรแดงหรือพรรคกัมพูชาประชาธิปไตยไม่ยอมวางอาวุธ ไม่หยุดเคลื่อนไหว และไม่ให้ประชาชนในเขตของตนเข้าร่วมการเลือกตั้ง ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่าพระนโรดม รณฤทธิ์จากพรรคฟุนซินเปกชนะการเลือกตั้ง โดยฮุน เซนจากพรรคประชาชนกัมพูชาได้ลำดับที่สอง ทั้งสองพรรคได้จัดตั้งรัฐบาลโดยมีพระนโรดม รณฤทธิ์และฮุน เซน เป็นนายกรัฐมนตรีร่วม

การต่อสู้[แก้]

ใน พ.ศ. 2540 ความตึงเครียดที่ยาวนานระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลทั้งสองพรรคกลายเป็นการต่อสู้ระหว่างพระนโรดม รณฤทธิ์กับฮุนเซน ทั้งสองฝ่ายพยายามแย่งชิงโอกาสในการกุมอำนาจทั้งหมด รวมทั้งพยายามดึงเขมรแดงเข้ามาเป็นพวก ฮุนเซนได้ออกมากล่าวหาว่าพระนโรดม รณฤทธิ์วางแผนจะยึดอำนาจโดยมีทหารเขมรแดงหนุนหลัง จึงสั่งให้ทหารในฝ่ายของตนจับกุมฝ่ายของฟุนซินเปก[4] เหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เกิดการปะทะระหว่างทหารที่สนับสนุนฮุน เซนกับพระนโรดม รณฤทธิ์กลางกรุงพนมเปญ ทหารฝ่ายฮุน เซนสามารถยึดครองพื้นที่ได้ 90% ฝ่ายของพระนโรดม รณฤทธิ์ที่มีพลเอกญึก บุญชัยเป็นหัวหน้าได้ล่าถอยมาตั้งมั่นที่โอร์เสม็ดติดแนวชายแดนที่จังหวัดสุรินทร์ โดยมีกองกำลังเขมรแดงส่วนหนึ่งเข้าช่วยเหลือฝ่ายพระนโรดม รณฤทธิ์ คือกลุ่มของเขียว สัมพันและตา มกที่ตั้งมั่นอยู่ที่อันลองเวง อีกกลุ่มหนึ่งเข้าโจมตีฝ่ายรัฐบาลที่บ้านโอตาเตี๊ยะตรงข้ามกับอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราดนำโดยตา มุต และตา มิต การต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายทำให้กระสุนเข้ามาตกในเขตไทย ทหารไทยเสียชีวิต 1 นาย บาดเจ็บ 3 นาย ชาวกัมพูชาอพยพหนีเข้ามาฝั่งไทยประมาณ 3,000 คน [5]มีการต่อสู้กับฝ่ายของฮุน เซนจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540[6] เมื่อฮุน เซนเป็นฝ่ายชนะ พระนโรดม รณฤทธิ์ลี้ภัยไปฝรั่งเศส ผู้นำพรรคฟุนซินเปกอีกหลายคนออกนอกประเทศไปด้วย อึง ฮวดได้เป็นนายกรัฐมนตรีร่วมแทน

ผู้นำของพรรคฟุนซินเปกกลับสู่กัมพูชาในช่วงสั้นๆ ระหว่างการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 ซึ่งพรรคประชาชนกัมพูชาเป็นฝ่ายชนะแต่เสียงไม่พอจัดตั้งรัฐบาลจึงต้องจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคฟุนซินเปกอีก

อ้างอิง[แก้]

  1. ในบางโอกาส เขมรแดงรบกับฟุนซินเปกในการต่อต้านการรุกรานของฮุนเซน - http://www.liberation.fr/monde/0101221900-cambodge-les-royalistes-assiegesaides-des-khmers-rouges-ils-defendent-leur-dernier-bastion-attaque-par-hun-sen. Accessed 2009-08-26. Archived 2009-09-04.
  2. http://www.fva.org/0897/story4.htm
  3. http://books.google.ee/books?id=qMBgWV5SYekC&pg=PA150&lpg=PA150&dq=coup+july+1997+norodom+ranariddh&source=bl&ots=ixE_rA0jPB&sig=KZo91ObnIi7IHWurvaQHzwMl5b4&hl=et&ei=fzGWSq-AE6DUjAeOpomUDA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3#v=onepage&q=&f=false
  4. Cambodia: July 1997: Shock and Aftermath by Brad Adams
  5. วัชรินทร์ ยงศิริ. สงครามกัมพูชา จุดสุดท้ายที่โอร์เสม็ด ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 30-37
  6. http://www.liberation.fr/monde/0101221900-cambodge-les-royalistes-assiegesaides-des-khmers-rouges-ils-defendent-leur-dernier-bastion-attaque-par-hun-sen

ดูเพิ่ม[แก้]