ระเบียงคด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ระเบียงคด คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมทางศาสนาซึ่งมักจะเป็นซุ้มล้อมรอบลานด้านในของสิ่งก่อสร้าง มีลักษณะเทียบได้กับระเบียงฉันนบถในสถาปัตยกรรมตะวันตก

เนื้อหา

[แก้] ระเบียงคด

ระเบียงคด คือส่วนหนึ่งวัดในสถาปัตยกรรมไทย โดยเฉพาะวัดที่มีขนาดใหญ่ทื่อาจจะเป็นที่ตั้งพระพุทธรูปรอบระเบียง หรือมีจิตรกรรมฝาผนัง



[แก้] ระเบียงฉันนบถ

ระเบียงคดที่
มหาวิหารกลอสเตอร์

ระเบียงฉันนบถ[1] (อังกฤษ: cloister) ชาวคาทอลิกมักเรียกว่าเขตพรต มาจากภาษาละติน “claustrum” เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม ของอาสนวิหาร อาราม และแอบบี มักจะเป็นระเบียงสี่ด้านรอบลานกลางด้านในของโบสถ์[2] เพื่อใช้เป็นทำงานหรือกิจการอื่นๆ ทางศาสนา จะเป็นสถานที่ที่มีอากาศถ่ายเทได้เพราะเป็นสิ่งก่อสร้างที่กึ่งเปิด การที่โบสถ์มีระเบียงฉันนบถมักจะเป็นเครื่องหมายว่าเป็นอาราม หรือเคยเป็นอารามมาก่อน ระเบียงมักจะสร้างติดกับตัวอาสนวิหารทางด้านใต้เพราะเป็นด้านที่ได้รับแสงอาทิตย์มากกว่าจึงอุ่นกว่า

ในยุคกลางระเบียงฉันนบถจะใช้เป็นที่ของการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ เรียนหนังสือ คัดหนังสือ หรือกิจธุระอย่างอื่นเช่นซักล้างเช่นระเบียงฉันนบถที่มหาวิหารกลอสเตอร์ที่มีรางน้ำยาว

ระเบียงคดที่ยาวที่สุดในโลกอยู่ที่เซอร์โทซา ดิ ปาดัวทางใต้ของประเทศอิตาลี ซึ่งมีเนี้อที่ทั้งหมด 12000 ตารางเมตร

[แก้] อ้างอิง

[แก้] ข้อมูลเพิ่มเติม


Commons:Category
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
ระเบียงคด

[แก้] สมุดภาพ

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น