ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์
Phalanx CIWS test fire - 081107-N-5416W-003.jpg
ฟาลังซ์ (บล็อก 1เอ) ขณะทดสอบครั้งแรก
ชนิด ระบบป้องกันระยะประชิด
สัญชาติ สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ พ.ศ. 2523-ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน ดูที่ operators
สงคราม สงครามอ่าวเปอร์เซีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ เจเนอรัลไดนามิค (ปัจจุบันคือ เรย์เทียน)
บริษัทผู้ผลิต เจเนอรัลไดนามิค (ปัจจุบันคือ เรย์เทียน)
ช่วงการผลิต พ.ศ. 2521
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 12,500 ปอนด์ (5,700 kg), รูปแบบต่อมา 13,600 ปอนด์ (6,200 kg)
ความยาวลำกล้อง • บล็อก 0 & 1 (กระบอกปืน L76): 1,520 มม.
• บล็อก 1บี (กระบอกปืน L99): 1,981 มม.[1]
ความสูง 4.7 เมตร
ลูกเรือ อัตโนมัติ, ตรวจการณ์เกินระยะตรวจจับโดยมนุษย์

Shell • ทางทะเล: กระสุนเจาะเกราะ ทังสเตน penetrator rounds with discarding ซาบอท
• ทางบก: กระสุนระเบิดเพลิงแรงสูง กระสุนส่องวิถี, ระบบทำลายตนเอง
Caliber 20×102 มม.
ความยาวลำกล้อง 6
Elevation • บล็อก 0: -10°/+80°
• บล็อก 1: -20°/+80°
(ระดับมุมเงย: 86°/วินาที สำหรับบล็อก 0/1)
• บล็อก 1บี: -25°/+85°
(ระดับมุมเงย: 115°/วินาที)[1]
Traverse • 150° ทั้งสองทิศทางจากจุดศูนย์กลาง
(ระดับการหมุน: 100°/วินาที สำหรับบล็อก 0 & 1, 116°/วินาที สำหรับบล็อก 1บี)[1]
อัตราการยิง 3,000-4,500 นัด/นาที [ปรับแต่งได้] (50-75 นัด/วินาที).
ความเร็วปากกระบอก 1,100 เมตร/วินาที (3,600 ฟุต/วินาที)[1]
ระยะหวังผล 3.6 กม. (2.2 ไมล์)[1]
พิสัยไกลสุด ไม่ระบุ[2]

อาวุธหลัก 1× 22 มม. (0.79 นิ้ว) ปืนใหญ่แกตลิ่ง 6 ลำกล้อง เอ็ม 61
ระบบนำวิถี เรดาร์ย่านความถี่เคยูแบนด์ และ เฟลอร์[3]

ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ เป็นระบบป้องกันระยะประชิด (CIWS) ติดตั้งบนเรือรบผิวน้ำและฐานยิงบนบก พัฒนาและผลิตโดยบริษัทเจเนอรัลไดนามิค แผนกโพโนมา[4] (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึงของเรย์เทียน) ประกอบไปด้วยเรดาร์ตรวจจับและชี้เป้า - ปืนกลแกตลิ่ง 20 มม. ติดตั้งบนฐานหมุน

ระบบฟาลังซ์ติดตั้งบนเรือรบผิวน้ำของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาทุกชั้น กองเรือยามฝั่งสหรัฐอเมริกา และกองทัพเรือพันธมิตรอีก 23 ประเทศ

สำหรับระบบฟาลังซ์รุ่นฐานยิงบนบกนั้น เรียกอีกชื่อว่า ซี-แรม ติดตั้งเป็นระบบป้องกันอาวุธนำวิถีระยะใกล้ จรวด และกระสุนปืนใหญ่[5]

ประเทศผู้ใช้งาน[แก้]


อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Tony DiGiulian (2010-06-16). "USA 20 mm Phalanx Close-in Weapon System (CIWS)". NavWeaps.com. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  2. John Pike (2005-04-27). "MK 15 Phalanx Close-In Weapons System (CIWS)". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 
  3. http://www.raytheon.com/capabilities/rtnwcm/groups/rms/documents/content/rtn_rms_ps_phalanx_ciws_datash.pdf
  4. Thomas, Vincent C. The Almanac of Seapower 1987 Navy League of the United States (1987) ISBN 0-9610724-8-2 หน้า.191
  5. "Murdoc online March 20, 2006 CIWS now does surface targets, too". Murdoconline.net. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 "Mk 15 Phalanx Block 0 / CIWS, Close-In Weapon System". Deagel.com. 2010-03-07. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 
  7. "World Navies Today: Greece". Hazegray.org. 2002-03-24. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 
  8. 8.0 8.1 8.2 8.3 8.4 "Mk 15 Phalanx Block 1B / CIWS, Close-In Weapon System". Deagel.com. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 
  9. "World Navies Today: Thailand". Hazegray.org. 2002-03-25. สืบค้นเมื่อ 2010-04-13. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]