ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68)
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
.jpg) USS Nimitz ขณะเดินทางในทะเลใกล้กับซานดิเอโก้ แคลิฟอร์เนีย |
|
| ประวัติ (สหรัฐอเมริกา) |  |
|---|---|
| ชื่อเรือ: | |
| ตั้งชื่อตาม: | Fleet Admiral Chester W. Nimitz |
| ผู้ดำเนินการ: |  กองทัพเรือสหรัสอเมริกา |
| ต่อขึ้นที่: | Newport News Shipbuilding |
| วางกระดูกงู: | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1968 |
| ปล่อยลงน้ำ: | 13 พฤษภาคม 1972 |
| ขึ้นระวาง: | 3 พฤษภาคม 1975 |
| ประจำการที่: | ฐานทัพเรือ Everett |
| คำขวัญ: | Teamwork, a Tradition |
| ชื่อเล่น: | "Old Salt" |
| สถานะ: | ประจำการจนถึงปี 2012 |
| สัญลักษณ์: |  |
| ลักษณะเฉพาะ | |
| ชั้น: | เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ |
| ประเภท: | เรือบรรทุกอากาศยาน |
| ขนาด (ระวางขับน้ำ): | 100,000 ตัน |
| ความยาว: | 1,040 ฟุต (317 เมตร) (เส้นน้ำลึกของเรือ) 1,092 ฟุต (322.8 เมตร) (กว้างสุด) |
| ความกว้าง: | 132.8 ฟุต (40.5 เมตร) (เส้นน้ำลึกของเรือ), 257.2 ฟุต (78.4 เมตร) (กว้างสุด) |
| กินน้ำลึก: | 37 ฟุต (11.3 เมตร) |
| ใบจักร: | 2 × 2 × Westinghouse A4W nuclear reactors 4 × 4 × steam turbines 4 × shafts 260,000 shp (194 MW) |
| ความเร็ว: | 31.5 น็อต (58.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) |
| ระยะปฏิบัติการ: | ไม่จำกัด เดินทางได้ตลอดนาน 20 - 25 ปี |
| อัตราเต็มที่: | Ship's company: 3,200 Air wing: 2,480 |
| ระบบตรวจการและปฏิบัติการ: | AN/SPS-48E 3-D air search radar AN/SPS-49(V)5 2-D air search radar AN/SPQ-9B target acquisition radar AN/SPN-46 air traffic control radars AN/SPN-43C air traffic control radar AN/SPN-41 landing aid radars 4 × Mk 91 NSSM guidance systems 4 × Mk 95 radars |
| สงครามอิเล็กทรอนิกส์และเป้าลวง: | SLQ-32A(V)4 Countermeasures suite SLQ-25A Nixie torpedo countermeasures |
| ยุทโธปกรณ์: | 2 × 21 cell Sea RAM 2 × Mk 29 Sea Sparrow |
| เกราะ: | เป็นความลับ |
| อากาศยาน: | 90 ลำที่ถูกแก้ไขปีกและเฮลิคอปเตอร์ |
ยูเอสเอส นิมิตซ์ เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาและเป็นเรือนำในชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ นิมิตซ์เป็นหนึ่งในเรือรบที่ใหญ่ที่สุดของโลก ในตอนนิมิตซ์วางกระดูกงู ปล่อยลงน้ำและขึ้นระวางได้ใช้รหัสเรือ CVAN-68 แต่ได้เปลี่ยนเป็น CVN-68 ในวันที่ 30 มิถุนายน 1975
ชื่อเรื่อ ยูเอสเอส นิมิตซ์ ได้มาจากผู้บัญชาการกองทัพเรือภาคพื้นแปซิฟิกในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง Chester W. Nimitz โดยนิมิตซ์เป็นเรือลำเดียวในชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ที่ใช้นามสกุลเป็นชื่อเรือ
ยูเอสเอส นิมิตซ์ได้ประจำการที่ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์คจนกระทั่งปี 1987 ได้ย้ายไปยัง Puget Sound Naval Shipyard ในวอชิงตัน ในปี 2001 นิมิตซ์ได้ย้ายไปยัง NAS North Island ในซานดิเอโก้ แคลิฟอร์เนีย และได้ย้ายครั้งสุดท้ายปีค.ศ. 2010 ได้ย้ายไปยังฐานทัพเรือ Everett ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายของกองทัพเรือลงไปได้ถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เนื้อหา |
การก่อสร้าง [แก้]
กระดูกงูของนิมิตซ์ได้ถูกวางลงในวันที่ 22 มิถุนายน 1968 โดย Newport News Shipbuilding ที่ Newport News,เวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกตั้งชื่อในปี 1972 โดย แคทเทอรีน นิมิตซ์ เลย์ลูกสาวของเชสเตอร์ วิลเลี่ยม นิมิตซ์ ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกส่งไปยังกองทัพเรือในปี 1975 และขึ้นระวางที่ Naval Station Norfolk ในวันที่ 3 พฤษภาคม 1975 โดยประธานาธิบดี เจอร์รัล ฟอร์ด
กองเรือจู่โจมนิมิตซ์ [แก้]
นิมิตซ์เป็นส่วนหนึ่งของกองเรือจู่โจมที่ 11 (CSG-11) กับ Carrier Air Wing Eleven (CVW-11) นิมิตซ์เป็นเรือธงของกองเรือจู่โจมและฐานบัญชาการหน่วย Destroyer Squadron 23
Ships of DESRON-23 [แก้]
- USS Curts (FFG 38)
- USS Vandegrift (FFG 48)
- USS John Paul Jones (DDG 53)
- USS Pinckney (DDG 91)
- USS Sampson (DDG 102)
- USS William P. Lawrence (DDG-110)
- USS Spruance (DDG-111)
ประวัติ [แก้]
1970s [แก้]
ยูเอสเอส นิมิตซ์ได้ถูกส่งไปปฏิบัติการครั้งแรกในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในวันที่ 7 กรกฎาคม 1976 กับ Carrier Air Wing 8 ร่วมกับ USS South Carolina และ USS California ในเดือนพฤศจิกายน 1976 นิมิตซ์ได้รับเหรียญ The Battle E จากผู้บัญชาการกองทัพเรือสหรัฐภาคพื้นแอตแลนติกสำหรับการเป็นผู้ให้บริการเครื่องบินรบที่มีประสิทธิภาพที่สุดและสำคัญที่สุดในมหาสมุทรแอตแลนติกและกองเรือได้กลับสู่นอร์ฟลอค เวอร์จิเนียในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 1977
ปฏิบัติการครั้งที่ 2 เริ่มขึ้นอีกครั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 1977 ถึง 20 กรกฎาคม 1978 และครั้งที่ 3 ได้เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 10 กันยายน 1979 นิมิตซ์ได้ออกจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเคลื่อนไปยังมหาสมุทรอินเดียเพราะเกิดเหตุการณ์ตัวประกันอิหร่านในสถานทูตสหรัฐประจำกรุงเตหะรานมีตัวประกันทั้งหมด 52 คน 4 เดือนต่อมาปฏิบัติการ Evening Light ได้เริ่มขึ้นบนดาดฟ้าเรือนิมิตซ์เพื่อเข้าไปช่วยเหลือตัวประกันแต่ต่อมาภารกิจนี้ถูกยกเลิกเนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ได้ตกที่จุดเติมเชื้อเพลิงในทะเลทรายอิหร่าน นิมิตซ์ได้กลับสู่อเมริกาในวันที่ 26 พฤภาคม 1980 หลังจากอยู่ในทะเลอิหร่านถึง 144 วัน
1980s [แก้]
ในวันที่ 26 พฤษภาคม 1981 EA-6B Prowler ได้ตกกระแทกดาดฟ้าเรือนิมิตซ์ส่งผลให้ลูกเรือเสียชีวิต 14 นายและบาดเจ็บอีก 45 นาย EA-6B Prowler ถังเชื้อเพลิงเสียหายอย่างหนักหลังจากภารกิจ bolter จึงตกกระแทก เกิดเพลิงไหม้และระเบิดบนดาดฟ้าเรือสร้างความเสียหายแก่เครื่องบินที่จอดอยู่บนดาดฟ้าเรือถึง 11 ลำ (ทั้งถูกทำลายและเสียหาย)
