ปืนแก็ตลิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปืนแก็ตลิง
Gatling gun.jpg
ชนิด ปืนยิงเร็ว
สัญชาติ Flag of the United States สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ ค.ศ. 1862-1911
ผู้ใช้งาน  สหรัฐอเมริกา
สงคราม สงครามกลางเมืองอเมริกัน
สงครามสเปน-อเมริกา
กบฏนักมวย
สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ ริชาร์ด จอร์แดน แก็ตลิง
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 27.2 กก.
ความยาว 107.9 ซม.
ความยาวลำกล้อง 67.3 ซม.
ลูกเรือ 4 นาย

ปืนแก็ตลิง (อังกฤษ: Gatling gun) เป็นอาวุธยิงเร็วในยุคแรกๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีชนิดหนึ่ง เป็นผู้บุกเบิกปืนกลสู่รูปแบบปัจจุบัน มันเป็นที่รู้จักเพราะการใช้งานโดยกองกำลังฝ่ายสหพันธรัฐระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกันในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1860 ซึ่งเป็นการใช้งานครั้งแรกของปืนชนิดนี้ในสนามรบ ภายหลังมันเป็นที่ความนิยมมากในการใช้โจมตีในยุทธการหุบเขาแซนจัวน์ระหว่างสงครามสเปน-อเมริกา[1]

การทำงานของปืนแก็ตลิงมีจุดเด่นอยู่ที่การออกแบบลำกล้องปืนให้มีหลายลำกล้อง รวมกลุ่มแบบวงกลม ซึ่งจะช่วยในการระบายความร้อนและลำดับการยิงที่เกิดขึ้นพร้อมการบรรจุกระสุน แต่ละลำกล้องจะยิงออกไปหนึ่งนัดเมื่อถึงจุดรอบ จากนั้นจะสลัดปลอกกระสุนเปล่า บรรจุกระสุนใหม่ และระบายความร้อน โครงแบบนี้ช่วยให้ปืนมีอัตราการยิงที่เร็วโดยที่ลำกล้องไม่ร้อนเกินไป

อ้างอิง[แก้]

  1. Chambers, John W. (II) (2000). "San Juan Hill, Battle of". The Oxford Companion to American Military History. HighBeam Research Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-11-24. 


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ประเภทของปืนกล[แก้]