มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หน้ามหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรันซึ่งเป็น
แบบบาโรกสมัยหลัง โดยอาเลสซันโดร กาลีเลอี (Alessandro Galilei) เมื่อปี ค. ศ. 1735

มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน[1][2] (อิตาลี: Basilica di San Giovanni in Laterano; อังกฤษ: Basilica of St. John Lateran) เป็นมหาวิหารเอกในกรุงโรมและเป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งบิชอปแห่งโรม (คือพระสันตะปาปา) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า “Arcibasilica del Santissimo Salvatore e Santi Giovanni Battista ed Evangelista in Laterano” (อัครมหาวิหารพระมหาไถ่ นักบุญยอห์นแบปติสต์ และนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ลาเตรัน) นับเป็นมหาวิหารที่เก่าแก่ที่สุดและมีตำแหน่งสูงสุดในบรรดามหาวิหารเอกทั้งสี่แห่งในกรุงโรม และมีสถานะเป็นโบสถ์แม่ของโบสถ์ทั้งปวงในคริสตจักรโรมันคาทอลิก

ด้านหน้าโบสถ์มีคำจารึกว่า “Christo Salvatore” (พระคริสต์ผู้ช่วยให้รอด) แสดงว่าอุทิศมหาวิหารนี้ให้กับพระเยซูผู้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดเอง และเพราะมหาวิหารนี้เป็นอาสนวิหารของมุขนายกจึงมีอาสนะมุขนายก และเป็นโบสถ์ที่สำคัญที่สุดที่เหนือกว่าโบสถ์อื่นรวมทั้งมหาวิหารนักบุญเปโตรด้วย

อ้างอิง[แก้]

  1. มิสซา ณ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน
  2. Sacred-destinations.com. San Giovanni in Laterano (Basilica of St. John Lateran), Rome. [www.sacred-destinations.com/italy/rome-st-john-lateran.htm]

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]