มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University - ฮาร์เวิร์ด) มหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของโลก แห่งหนึ่งและเป็นหนึ่งมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งเมื่อปี 8 กันยายน พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) มีอายุครบ 370 ปีใน พ.ศ. 2549
ฮาร์วาร์ดเป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีก
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
กลุ่มผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดคือ คณะนักบวชที่เรียกตนเองว่า "พิวริตัน" (Puritans) ซึ่งอพยพมาจากประเทศอังกฤษ โดยได้มีตั้งวิทยาลัยขึ้นมา มีจุดประสงค์ที่จะสร้างนักบวช เพื่อให้สามารถเผยแพร่ศาสนาตามแนวทางของลัทธิของตนได้ โดยเริ่มต้นในชื่อว่า "เดอะ นิว คอลเลจ" (The New College) ในปี พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ วิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard College) เมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2182 (ค.ศ. 1639) ซึ่งตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ฮาร์วาร์ด นักบวชเพียวริแตนท่านหนึ่ง ซึ่งสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเอมมานูเอล (Emmanuel College) ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ผู้ได้ทำพินัยกรรมบริจาคหนังสือจำนวนประมาณ 400 เล่มและเงินจำนวนหนึ่งที่ไม่มากนักแก่ทางวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2323 (ค.ศ. 1780) วิทยาลัยได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัย ในชั้นแรกนั้นวิทยาลัยมีครูเพียงคนเดียว และมีนักเรียนชุดแรก 12 คน โดยเป็นลักษณะโรงเรียนกินนอน
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเริ่มเข้าสู่ยุคของความเป็นมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ภายใต้การบริหารของ อธิการบดี ชาร์ล วิลเลียม อีเลียต (Charles William Eliot) ในระหว่างปี ค.ศ. 1869-1909 โดยอธิการบดีอีเลียต ได้เริ่มนำระบบวิชาเลือก การใช้ระบบหน่วยกิต การสอบคัดเลือก เข้ามาใช้กับมหาวิทยาลัย [
[แก้] เกียรติภูมิของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีชื่อเสียงมากในเรื่องคุณภาพทางวิชาการ คุณภาพของอาจารย์ที่สอนและคุณภาพของนักศึกษา โดยศิษย์เก่าและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับรางวัลโนเบลรวมกัน 75 รางวัล และรางวัลพูลิตเซอร์ 15 รางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีชื่อเสียงอีกด้านหนึ่งคือ เป็นโรงเรียนแรกที่มีการเปิดหลักสูตรปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) ขึ้นมา ณ โรงเรียนบริหารธุรกิจฮาร์วาร์ด (Harvard Business School) มีคณาจารย์เข้าไปเป็นที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจของรัฐบาลหลายท่าน และได้ผลิตผู้บริหารองค์การทางธุรกิจที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก ทำให้นักธุรกิจหรือผู้ประสงค์ที่จะประสบความสำเร็จทางธุรกิจจากทั้งในและนอกประเทศได้เข้ามาเรียนกันมาก
ในปัจจุบัน ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยได้ชื่อว่าเป็นห้องสมุดมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก (15,555,533 เล่ม) [1] และฮาร์วาร์ดได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเงินกองทุน (Endowment) สูงที่สุดในโลก คือ 34.9 พันล้านเหรียญสหรัฐ (พ.ศ. 2550) [2]
[แก้] ฮาร์วาร์ดและประเทศไทย
- มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีความสัมพันธ์กับประเทศไทยนับตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยราชการไทยได้ว่าจ้างให้ศาสตราจารย์ของโรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด คือ เจมส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด ซึ่งต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยากัลยาณไมตรี เป็นที่ปรึกษาราชการทั่วไป ต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 6 ศาสตราจารย์กฎหมายของฮาร์วาร์ดอีกท่านคือ ดร.ฟรานซิส บี.แซร์ เข้ามาเป็นที่ปรึกษากระทรวงต่างประเทศ ทำหน้าที่เจรจาแก้ไขสนธิสัญญาสิทธิสภาพนอกอาณาเขต ต่อมาได้รับบรรณาศักดิ์เป็น "พระยากัลยาณไมตรี" เช่นกัน
- พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองเคมบริดจ์ อันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในขณะที่สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกทรงเป็นนักศึกษาแพทย์อยู่ที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด และได้มีการตั้งชื่อแยกแห่งหนึ่งในบริเวณฮาร์วาร์ดสแควร์ว่า King Bhumibol Adulyadej Square เพื่อถวายเป็นเกียรติแก่พระองค์ [3]
- คนไทยคนแรกที่เข้าเรียนฮาร์วาร์ด คือ พระยาศัลวิธานนิเทศ หรือ นายแอบ รักตประจิต (Aab Raktaprachit) ยังมีเกียรติประวัติเป็นคนที่มีชื่อแรกอยู่ในหนังสือรายชื่อศิษย์เก่าของฮาร์วาร์ดทุกปี เป็นเวลา 80 ปีติดต่อกัน และเรื่องราวของท่านได้บันทึกไว้ในหนังสือเรื่องน่ารู้ของฮาร์วาร์ด (Harvard A to Z) [4] และในบทความ Harvard A to Z ; From Aab to Zeph Greek — and everything Crimson in between) [5]
- สมเด็จพระบรมราชชนกทรงใช้สถาบันแพทยศาสตร์ของฮาร์วาร์ด (Harvard Medical School) ที่พระองค์เคยเข้าศึกษาเป็นต้นแบบในการวางแผนพัฒนาปรับปรุงโรงเรียนแพทย์ศิริราชให้เป็น มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ซึ่งต่อมาคือ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปัจจุบัน
[แก้] ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงของฮาร์วาร์ดมีหลากหลายคน รวมถึงประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา 7 คน ได้แก่ จอห์น แอดัมส์, จอห์น ควินซี แอดัมส์, จอห์น เอฟ. เคนเนดี, แฟรงกลิน รูสเวลต์, ทีโอดอร์ รูสเวลต์, รัทเทอร์ฟอร์ด เฮส์ และจอร์จ ดับเบิลยู. บุช นอกจากนี้ยังมีมหาเศรษฐี บิล เกตส์เจ้าของบริษัทคอมพิวเตอร์ไมโครซอฟท์ (ไม่ได้จบการศึกษา) และผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลอีก 15 คน
[แก้] ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง
ศิษย์เก่าที่ทำคุณประโยชน์แก่ชาวไทยหรือเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ได้รับการยอมรับมากมีหลายท่าน อาทิ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, ดร. คุณหญิง กษมา วรวรรณ, ม.ร.ว. จัตุมงคล โสณกุล, ชุมพล ณ ลำเลียง, บัณฑูร ล่ำซำ, ดร. ประสาร ไตรรัตนวรกุล, ศ. เดชา บุญค้ำ, ศ. ดร.นพ.เทพพนม เมืองแมน, ธารินทร์ นิมมานเหมินท์, ศ. ดร. บุณรอด บิณฑสัณฑ์, พระยาศัลวิธานนิเทศ (แอบ รักตประจิต) , ศ. ดร. คุณหญิง สุชาดา กีระนันทน์, ดร. สุรเกียรติ เสถียรไทย, ดร. สุรินทร์ พิศสุวรรณ, ดร. สุวรรณ วลัยเสถียร, ศ. ดร. วิชิตวงศ์ ณ ป้อมเพชร, ดร. อัมมาร สยามวาลา,
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- เว็บไซต์มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
- Harvard Thai Society สมาคมนักเรียนไทย
- Harvard Club of Thailand สมาคมนักเรียนไทย
| มหาวิทยาลัยในไอวีลีก |  |
|---|---|
|
คอร์เนลล์ · โคลัมเบีย · ดาร์ตมัธ · บราวน์ · พรินซ์ตัน · เพนซิลเวเนีย · เยล · ฮาร์วาร์ด |
