ภาษีมูลค่าเพิ่ม
ภาษีมูลค่าเพิ่ม (อังกฤษ: Value Added Tax หรือ VAT) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า แวต เป็นภาษีทางอ้อมประเภทหนึ่งที่เรียกเก็บจากบุคคลที่ซื้อสินค้าหรือรับบริการ โดยจัดเก็บเฉพาะจากมูลค่าส่วนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละขั้นตอนของการผลิต การจำหน่ายหรือการให้บริการ ตัวอย่างเช่น สมมติว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นร้อยละ 10 ซื้อวัตถุดิบ วัสดุอุปกรณ์มา 100 บาท และมีภาษีซื้อ 10 บาท เมื่อผลิตเป็นสินค้าขายในราคา 150 บาท ตอนขายไปจะต้องคิดภาษีขาย 15 บาท ดังนี้ ก็จะเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเฉพาะผลต่างจำนวน 15-10 = 5 บาท เท่านั้น ถ้าการซื้อ และขายเกิดขึ้นภายในรอบการจ่ายภาษีเดียวกัน.
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
 |
ตัวอย่างและทัศนะในบทความนี้มิได้เสนอมุมมองที่เป็นสากลของเรื่อง คุณสามารถพัฒนาบทความได้ โดยเพิ่มมุมมองสากลให้มากขึ้น หรือแยกประเด็นย่อยไปสร้างเป็นบทความใหม่ |
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 ประเทศไทยได้เริ่มมีการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นครั้งแรก
การนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้เป็นผลมาจากเหตุผลในทางเศรษฐกิจ กล่าวคือ จากการที่เศรษฐกิจของประเทศไทยขยายตัวอย่างรวดเร็ว ฐานะทางเศรษฐกิจการเงินการคลังของประเทศมั่นคงขึ้นมาก ในขณะที่มีการกล่าวถึงความไม่เหมาะสมของโครงสร้างภาษีการค้าต่อเศรษฐกิจของประเทศ อันได้แก่ความซ้ำซ้อนของระบบภาษีการค้าที่เป็นอยู่ และความหลากหลายของโครงสร้างอัตราภาษีนอกจากความบกพร่องของระบบภาษีการค้า ซึ่งไม่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาเศรษฐกิจในอนาคตแล้ว ความต้องการเปลี่ยนแปลงระบบภาษีของทางการ ยังสืบเนื่องมาจากเหตุผลทางด้านภาษีอากรอีกด้วย กล่าวคือ ความสามารถในการหารายได้ของรัฐผ่านเครื่องมือทางภาษีการค้าและภาษีศุลกากรได้ลดน้อยลงเป็นลำดับ
ด้วยเหตุผลดังกล่าว กระทรวงการคลัง จึงได้เสนอพิจารณายกเลิกภาษีการค้า และนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้แทน โดยภาษีมูลค่าเพิ่มดังกล่าวจะมีอัตราเดียวที่ใช้กับสินค้าและบริการทุกชนิด สำหรับสินค้าใดที่มีเหตุผลทางเศรษฐกิจที่จะเก็บสูงกว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เก็บภาษีสรรพสามิตเพิ่มเติมจากภาษีมูลค่าเพิ่ม
การนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้นี้ นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญต่อระบบภาษีอากรของประเทศไทยเป็นการปฏิรูปภาษีการค้าครั้งใหญ่ ทำให้ระบบภาษีอากรของประเทศมีความสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน และเอื้ออำนวยต่อการลงทุนการส่งออก และการขยายตัวอย่างรวดเร็วของเศรษฐกิจ เนื่องจากภาษีมูลค่าเพิ่มไม่มีความซ้ำซ้อนของภาระภาษีดังเช่นภาษีการค้า นอกจากนี้ภาษีมูลค่าเพิ่มทำให้เกิดความเป็นธรรมและความสะดวกต่อการปฏิบัติตามของผู้เสียภาษีอีกด้วย
อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มในประเทศต่างๆ [แก้]
ประเทศนอกสหภาพยุโรป [แก้]
| ประเทศ | อัตรา | |
|---|---|---|
| มาตรฐาน | Reduced | |
 อาร์เจนตินา |
21% | 10.5% หรือ 0% |
 ออสเตรเลีย |
10% | |
 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |
17% | |
 บัลแกเรีย[1] |
20% | 9% |
 แคนาดา |
7% หรือ 15% | 4.5% |
 ชิลี |
19% | |
 จีน |
17% | 6% หรือ 3% |
 โครเอเชีย |
22% | 0% |
 สาธารณรัฐโดมินิกัน |
6% | 12% หรือ 0% |
 เอกวาดอร์ |
11% | |
 ไอซ์แลนด์ |
24.5% | 14% |
 อินเดีย |
12.5% | 4%, 1%, หรือ 0% |
 อิสราเอล |
16.5% | |
.svg){kind=small} ญี่ปุ่น |
5% | |
 มาเลเซีย |
5% | |
 เม็กซิโก |
15% | 0% |
 นิวซีแลนด์ |
12.5% | |
 นอร์เวย์ |
25% | 14% หรือ 8%[1] |
 ฟิลิปปินส์ |
10% | |
 โรมาเนีย[1] |
24% | 9% |
 รัสเซีย |
18% | 10% หรือ 0% |
 เซอร์เบีย |
18% | 8% หรือ 0% |
.svg){kind=small} สิงคโปร์ |
5% | |
 แอฟริกาใต้ |
14% | 7% หรือ 4% |
 เกาหลีใต้ |
10% | |
 ศรีลังกา |
15% | |
 สวิตเซอร์แลนด์[1] |
8% | 3.8% หรือ 2.5% |
 ไทย |
10% | 7% |
 ตุรกี |
18% | 8% หรือ 1% |
 ยูเครน |
20% | 0% |
 เวเนซุเอลา |
16% | 8% |
ประเทศในสหภาพยุโรป [แก้]
| ประเทศ | อัตรา | |
|---|---|---|
| มาตรฐาน | Reduced | |
 ออสเตรีย |
20% | 12% หรือ 10% |
.svg){kind=small} เบลเยียม |
21% | 12% หรือ 6% |
 ไซปรัส |
15% | 5% |
.svg){kind=small} สาธารณรัฐเช็ก[1] |
20% | 10% |
 เดนมาร์ก |
25% | |
 เอสโตเนีย[1] |
20% | 9% |
 ฟินแลนด์[1] |
23% | 13% หรือ 9% |
 ฝรั่งเศส |
19.6% | 5.5% หรือ 2.1% |
 เยอรมนี |
19% | 7% |
 กรีซ[1] |
23% | 13% หรือ 6.5% |
 ฮังการี[1] |
20% | 18% หรือ 5% |
 ไอร์แลนด์ |
21% | 13.5% หรือ 4.8% |
 อิตาลี |
20% | 10%, 6%, หรือ 4% |
 ลัตเวีย[1] |
22% | 12% หรือ 0% |
 ลิทัวเนีย[1] |
21% | 9% หรือ 5% |
 ลักเซมเบิร์ก |
15% | 12%, 9%, 6%, หรือ 3% |
 มอลตา |
18% | 5% |
 เนเธอร์แลนด์ |
19% | 6% |
 โปรตุเกส[1] |
23% | 13% หรือ 6% |
.svg){kind=small} โปแลนด์[1] |
23% | 8% หรือ 5% |
 สโลวาเกีย[1] |
20% | 10% |
 สโลวีเนีย |
20% | 8.5% |
 สเปน[1] |
18% | 8% หรือ 4% |
 สวีเดน |
25% | 12% หรือ 6% |
 สหราชอาณาจักร[1] |
20% | 5% |
