ภาษาอาหรับเลอวานต์

ภาษาอาหรับเลอวานต์ لهجات شامية
พูดใน:	ซีเรีย, เลบานอน, อิสราเอล, ปาเลสไตน์, จอร์แดน, ไซปรัส
จำนวนผู้พูด:	35,000,000 คน
ตระกูลภาษา:	แอโฟร-เอเชียติก  ภาษากลุ่มเซมิติก   ภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตก    ภาษากลุ่มเซมิติกกลาง     ภาษากลุ่มเซมิติกใต้      ภาษาอาหรับ       ภาษาอาหรับเลอวานต์
ระบบการเขียน:	อักษรอาหรับ
สถานะทางการ
ภาษาทางการใน:	ไม่มี
ผู้วางระเบียบ:	ไม่มี
รหัสภาษา
ISO 639-1:	ไม่มี
ISO 639-2:	—
ISO 639-3:	อย่างใดอย่างหนึ่ง: apc — ภาษาอาหรับเลอวานต์เหนือ ajp — ภาษาอาหรับเลอวานต์ใต้
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาอาหรับเลอวานต์ (Levantine Arabic; ภาษาอาหรับ: شامي Shami) หรือภาษาอาหรับตะวันออก เป็นกลุ่มของภาษาอาหรับที่มีการพูดแพร่กระจายในฉนวนชายฝั่งยาว 100 กิโลเมตร ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ซึ่งบริเวณนี้เรียกว่าเลอวานต์ ครอบคลุมบริเวณในซีเรีย อิสราเอล ปาเลสไตน์ จอร์แดนตะวันตกและเลบานอน ซึ่งเป็นฝั่งตะวันตกของดินแดนพระจันทร์เสี้ยวอันอุดม ภาษาอาหรับเลอวานต์แบ่งได้เป็น 6 สำเนียงย่อยคือ

• ภาษาอาหรับเลบานอน ใช้ในเลบานอนและเทือกเขานุศัยรียะห์ในซีเรีย
• ภาษาอาหรับซีเรียเหนือ ในอเลปโป
• ภาษาอาหรับซีเรียกลาง จากดามัสกัสไปถึงฮามาห์
• ภาษาอาหรับปาเลสไตน์ ในเขตชนบทไปจนถึงเบธเลเฮมและจอร์แดนตะวันตก
• ภาษาอาหรับปาเลสไตน์ในเขตเมือง ได้แก่ เฮบรอน เยรูซาเลม ไฮฟา นาบลุส จาฟฟา นาซาเร็ธ
• ภาษาอาหรับปาเลสไตน์เบดูอิน ใช้ทางตอนใต้ของปาเลสไตน์และจอร์แดน

ลักษณะที่ต่างจากภาษาอาหรับสำเนียงอื่นๆ ได้แก่

• รูปแบบการเน้นหนักแบบปิด
• เปลี่ยนเสียง –ah เป็น –eh
• มีการออกเสียงและคำศัพท์ของภาษาอราเมอิกปนเข้ามา

สำเนียงย่อยของภาษาอาหรับกลุ่มนี้ อาจมีเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเอง เช่น

• มีเสียง /aː/
• มีเสียงกล้ำ /aj/ และ /aw/
• อนุรักษ์เสียง ﺙ /θ/, ﺫ /ð/, และ ﻅ /ðˁ/