กลุ่มภาษาเคียปชัก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ภาษากลุ่มเคียปชัก)
กลุ่มภาษาเคียปชัก (Kypchak languages) หรือกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นสาขาหลักของกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่มีผู้พูดมากกว่า 12 ล้านคน ในบริเวณตั้งแต่ลิธัวเนียถึงจีน
ลักษณะทางภาษาศาสตร์ [แก้]
ลักษณะร่วมกันของกลุ่มภาษาเคียปชักได้แก่
- เปลี่ยนเสียงจากภาษาเตอร์กิกดั้งเดิม d เป็น j
- ไม่มีเสียง h ที่ตำแหน่งต้นพยางค์ ยกเว้นภาษาคาลาซที่ยังเหลือลักษณะนี้
- มีการเปลี่ยนเสียงสระบางตัว เปลี่ยนเสียง j ที่ต้นคำเป็น ʒ และมีการกล้ำเสียงที่พยางค์สุดท้าย
การจัดจำแนก [แก้]
แบ่งได้เป็นสามกลุ่มคือ
- กลุ่มภาษาเคียปชัด-โบลการ์ รวมภาษาบัศกีร์และภาษาตาตาร์
- กลุ่มภาษาเคียปชัก-คูมาน รวมทั้งภาษาการาเชย์-บัลการ์ ภาษาคูเมียก ภาษาคาเรียม ภาษาเครียมชักและภาษาที่ตายแล้วอย่างภาษาคูมาน ภาษาอูรุมและภาษาตาตาร์ไครเมียมีพื้นฐานของภาษาเคียปชัก-คูมาน แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาโอคุซมาก
- กลุ่มภาษาคาซัค-โนกาย ได้แก่ ภาษาการากัลปัก ภาษาคาซัคและภาษาโนกาย ภาษาคีร์กิซที่เป็นภาษาเขียนได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาเคียปชักมากโดยเฉพาะจากภาษาคาซัค แต่ปรากฏว่าภาษานี้อยู่อีกกลุ่มหนึ่ง
ภาษาอุซเบกสำเนียงเคียปชักเป็นกลุ่มภาษาเคียปชักที่ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดในอุซเบกิสถาน และกลายเป็นสำเนียงกลางระหว่างภาษาอุซเบกกับภาษาคาซัค ภาษาของชาวมัมลุกในอียิปต์คล้ายจะเป็นกลุ่มภาษาเคียปชักซึ่งอาจะอยู่ในกลุ่มภาษาเคียปชัก-คูมาน
อ้างอิง [แก้]
- Johanson, Lars and Csató, Éva Ágnes (1998). The Turkic Languages. London: Routledge. ISBN 0-415-08200-5.
- Menges, Karl H. (1995). The Turkic Languages and Peoples. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-03533-1.
