ฟลาเมงโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเต้นฟลาเมงโก

ฟลาเมงโก (สเปน: flamenco) เป็นชื่อของแนวดนตรี เพลง และการเต้นรำประเภทหนึ่งจากแคว้นอันดาลูซีอา ทางภาคใต้ของประเทศสเปน ประกอบด้วย "กันเต" (การร้อง), "โตเก" (การเล่นกีตาร์), "ไบเล" (การเต้นระบำ) และ "ปัลมัส" (การตบมือ) ฟลาเมงโกได้รับการอ้างถึงในวรรณกรรมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1774 โดยได้พัฒนาออกมาจากแนวเพลงและการเต้นรำของชาวอันดาลูซีอาและโรมานี (ยิปซี)[1][2][3]

เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฟลาเมงโกได้รับความนิยมไปทั่วโลกและได้รับการสอนในหลายประเทศ ในญี่ปุ่นมีสถาบันสอนฟลาเมงโกมากกว่าในสเปน[4][5] ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ประกาศให้ฟลาเมงโกเป็นหนึ่งในมรดกวัฒนธรรมบอกเล่าและมรดกวัฒนธรรมที่ไม่ใช่กายภาพของมนุษยชาติ[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. In the book Cartas Marruecas by José Cadalso
  2. Ríos Ruiz notes that the origins and development of Flamenco are well documented: "the theatre movement of sainetes (one-act plays) and tonadillas, popular song books and song sheets, customs, technical studies of dances, and toques, musical scores, newspapers, graphic documents in paintings and engravings...in continuous evolution together with rhythm, the poetic stanzas, and the ambiance". Ríos Ruiz Ayer y hoy del cante flamenco, Ediciones ISTMO, Tres Cantos (Madrid), 1997, ISBN 84-7090-311-X
  3. See the third definition for "flamenco" in the Dictionary of Real Academia Española.
  4. Mendoza, Gabriela, "Ser flamenco no es una música, es un estilo de vida", El Diario de Hoy: 52  Unknown parameter |año= ignored (help)
  5. En El Salvador la agrupación Alma Flamenca es considerada la máxima representante y pionera de este movimiento musical. Mendoza, Gabriela (2011), "Ser flamenco no es una música, es un estilo de vida", El Diario de Hoy: 52 
  6. El flamenco es declarado Patrimonio Cultural Inmaterial de la Humanidad por la Unesco, Yahoo Noticias, 16 de noviembre de 2010, consultado el mismo día.