ฟร็องซัว ออล็องด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟร็องซัว ออล็องด์
François Hollande
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 24
François Hollande (Journées de Nantes 2012).jpg

ดำรงตำแหน่งในปัจจุบัน
วาระการดำรงตำแหน่ง
15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 - {{{fin mandat1}}}
ตั้งแต่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
{{{début mandat2}}} - {{{fin mandat2}}}
{{{début mandat3}}} - {{{fin mandat3}}}
{{{début mandat4}}} - {{{fin mandat4}}}
รับเลือกตั้ง 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
พรรคการเมือง พรรคสังคมนิยม
สาธารณรัฐ สาธารณรัฐที่ 5
รัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2501
สมัยก่อนหน้า นีกอลา ซาร์กอซี
รับเลือกตั้ง {{{élection2}}}
รับเลือกตั้ง {{{élection3}}}
รับเลือกตั้ง {{{élection4}}}

ตำแหน่งอื่น
{{{fonction1}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction1}}} - {{{fin fonction1}}}
ประธานาธิบดี {{{président1}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république1}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat1}}}
กษัตริย์ {{{monarque1}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur1}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre1}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement1}}}

{{{fonction2}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction2}}} - {{{fin fonction2}}}
ประธานาธิบดี {{{président2}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république2}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat2}}}
กษัตริย์ {{{monarque2}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur2}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre2}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement2}}}

{{{fonction3}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction3}}} - {{{fin fonction3}}}
ประธานาธิบดี {{{président3}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république3}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat3}}}
กษัตริย์ {{{monarque3}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur3}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre3}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement3}}}

{{{fonction4}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction4}}} - {{{fin fonction4}}}
ประธานาธิบดี {{{président4}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république4}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat4}}}
กษัตริย์ {{{monarque4}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur4}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre4}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement4}}}

{{{fonction5}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction5}}} - {{{fin fonction5}}}
ประธานาธิบดี {{{président5}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république5}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat5}}}
กษัตริย์ {{{monarque5}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur5}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre5}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement5}}}

{{{fonction6}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction6}}} - {{{fin fonction6}}}
ประธานาธิบดี {{{président6}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république6}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat6}}}
กษัตริย์ {{{monarque6}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur6}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre6}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement6}}}

{{{fonction7}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction7}}} - {{{fin fonction7}}}
ประธานาธิบดี {{{président7}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république7}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat7}}}
กษัตริย์ {{{monarque7}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur7}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre7}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement7}}}

ประวัติ
ชื่อเดิม ฟร็องซัว เฌราร์ ฌอร์ฌ นีกอลา ออล็องด์
วันเกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (59 ปี)
ฝรั่งเศส รูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
ถึงแก่อสัญกรรม {{{décès}}}
{{{lieu décès}}}
สาเหตุ {{{nature}}}
เชื้อชาติ {{{nationalité}}}
คู่สมรส เซกอแลน รัวยาล
(1973–2007)
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์
(2007–ปัจจุบัน)
บุตร-ธิดา {{{enfants}}}
สำเร็จการศึกษา HEC Paris
École nationale d'administration
Institut d'Études Politiques de Paris
อาชีพ {{{profession}}}
อาชีพ {{{occupation}}}
สถานที่อาศัย {{{résidence}}}
ศาสนา {{{religion}}}
ลายเซ็น François Hollande signature.svg

Armoiries république française.svg
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ฟร็องซัว เฌราร์ ฌอร์ฌ นีกอลา ออล็องด์ (ฝรั่งเศส: François Gérard Georges Nicolas Hollande, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [fʁɑ̃swa ɔlɑ̃d]; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1954) คือประธานาธิบดีของฝรั่งเศส ออล็องด์ได้รับเลือกตั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ด้วยคะแนนเสียงประมาณร้อยละ 51.90[1] เขาเป็นผู้แทนราษฎรจากเขตเลือกตั้งที่ 1 ของจังหวัดกอแรซในช่วงปี ค.ศ. 1988 – 1993 และ ค.ศ. 1997 ถึงปัจจุบัน เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมในช่วงปี ค.ศ. 1997 – 2008 เป็นประธานสภาเทศบาลกอแรซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 รวมถึงเป็นนายกเทศมนตรีเมืองตูลในช่วงปี ค.ศ. 2001  – 2008 อีกด้วย

ชีวิตในวัยเด็ก[แก้]

ออล็องด์เกิดในเมืองรูอ็องในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นโอต-นอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางคาทอลิก แม่ของเขาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ส่วนพ่อเป็นหมอหู คอ จมูกที่เคยลงสมัครเป็นผู้สมัครฝ่ายขวาจัดในการเมืองท้องถิ่น เชื่อกันว่านามสกุลออล็องด์ของเขามาจากบรรพบุรุษที่หลบหนีมาจากฮอลแลนด์ (เนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน) ในช่วงศตวรรษที่ 16 และนำชื่อประเทศมาเป็นนามสกุล

การศึกษา[แก้]

ออล็องด์เข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำแซ็งฌ็อง-บาติสต์เดอลาซาล และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยอุดมศึกษาพาณิชยการปารีส (HEC Paris), วิทยาลัยการบริหารแห่งชาติ (École nationale d'administration) และสถาบันรัฐศึกษาปารีส (Institut d'Etudes Politiques de Paris) ออล็องด์เคยอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เข้าทำงานในศาลตรวจสอบบัญชีแห่งฝรั่งเศสทันทีหลังจากจบการศึกษา

เส้นทางการเมืองช่วงต้น[แก้]

ในปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เป็นอาสาสมัครช่วยหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของฟร็องซัว มีแตร็อง ในอีก 5 ปีต่อมา ออล็องด์ได้เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมและถูกจับตามองอย่างรวดเร็วจากฌัก อาตาลีผู้เป็นที่ปรึกษาอาวุโสของมีแตร็อง ในปี ค.ศ. 1981 อาตาลีได้ให้ออล็องด์ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตจังหวัดกอแรซ แข่งขันกับประธานาธิบดีของฝรั่งเศสในอนาคต ฌัก ชีรัก ออล็องด์แพ้การเลือกตั้งแก่ชีรัก เขาก้าวต่อไปโดยไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษแก่ประธานาธิบดีคนใหม่ ฟร็องซัว มีแตร็อง หลังจากนั้นไปเป็นคณะทำงานให้กับโฆษกรัฐบาล หลังจากที่ออล็องด์ได้เป็นสมาชิกเทศบาล Ussel ในปี ค.ศ. 1983 ออล็องด์ได้ลงสมัครเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดกอแรซอีกครั้ง ในครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จได้เข้าไปนั่งในสภาผู้แทนราษฎรของฝรั่งเศส แต่ในปี ค.ศ. 1993 ออล็องด์ได้สูญเสียตำแหน่งผู้แทนราษฎรไปอีกครั้งในการเลือกตั้งที่ถูกเรียกว่า คลื่นสีฟ้า อันเนื่องมาจากการสูญเสียที่นั่งในสภาของพรรคสังคมนิยมให้แก่ฝ่ายขวาเป็นจำนวนมาก

เลขาธิการพรรคสังคมนิยม[แก้]

ออล็องด์และภรรยาของเขา เซกอแลน รัวยาล ในการหาเสียงในการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรปี ค.ศ. 2007

ในช่วงใกล้สิ้นสุดวาระของประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง พรรคสังคมนิยมเกิดความแตกแยกภายในขึ้นเนื่องจากต่างฝ่ายต่างแย่งกันเป็นผู้กำหนดทิศทางของพรรค ออล็องด์ได้ออกมาเรียกร้องความปรองดองและให้พรรครวมตัวเป็นหนึ่งภายใต้ ฌัก เดอลอร์ ประธานสหภาพยุโรป แต่เดอลอร์ปฏิเสธที่จะเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครเป็นประธานาธิบดี ทำให้ลียอแนล ฌ็อสแป็ง กลับมาเป็นผู้นำพรรคอีกครั้ง ฌ็อสแป็งเลือกออล็องด์ให้เป็นโฆษกพรรคอย่างเป็นทางการ ต่อมาในการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรปี ค.ศ. 1997 ออล็องด์กลับไปลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกอแรซ อีกครั้งและประสบความสำเร็จในการกลับเข้าสภา ในปีเดียวกันนั้นเอง ฌ็อสแป็งได้เป็นนายกรัฐมนตรีของฝรั่งเศส และออล็องด์ได้ชนะการเลือกตั้งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้อยู่ 11 ปี โดยในช่วงระยะเวลานี้ พรรคสังคมนิยมมีตำแหน่งที่แข็งแรงในรัฐบาลฝรั่งเศส ตำแหน่งเลขาธิการพรรคของออล็องด์จึงถูกเรียกในบางครั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี ค.ศ. 2001 ออล็องด์ได้ชนะการเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองตูลซึ่งเขามีวาระการดำรงตำแหน่งนี้ 7 ปี

ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2002 รอบแรก พรรคสังคมนิยมพ่ายแพ้แก่ผู้สมัครฝ่ายขวาจัด ฌ็อง-มารี เลอ แปน อย่างน่าตกตะลึง ทำให้ลียอแนล ฌ็อสแป็งตัดสินใจลาออก การลาออกทำให้ออล็องด์กลายเป็นเสมือนผู้นำของพรรคในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรค.ศ. 2002 ออล็องด์สามารถจำกัดความพ่ายแพ้ไว้ได้บางส่วนโดยเขายังถูกเลือกกลับมาเป็นผู้แทนราษฎรได้ในเขตของตน แต่ผู้สมัครคนอื่น ๆ ของพรรคพ่ายแพ้ไปทั่วประเทศ ก่อนการประชุมใหญ่ประจำปี ค.ศ. 2003 ของพรรคที่จัดขึ้นในเมืองดีฌง ออล็องด์สามารถทำให้ผู้มีชื่อเสียงในพรรคหลายคนหันมาสนับสนุนตนได้ เขาจึงถูกเลือกกลับมาเป็นเลขาธิการพรรคอีกครั้ง แม้ว่าจะถูกฝ่ายซ้ายในพรรคต่อต้านก็ตาม หลังการเลือกตั้งท้องถิ่นของฝรั่งเศสที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 2004 ที่ฝ่ายซ้ายได้รับชัยชนะ ออล็องด์ถูกอ้างถึงว่าอาจเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีได้ แต่พรรคสังคมนิยมในช่วงนั้นถูกแบ่งเป็นสองส่วนในความเห็นเรื่องการจัดตั้งธรรมนูญยุโรป ออล็องด์ซึ่งสนับสนุนการจัดตั้งธรรมนูญจึงก่อให้เกิดความแตกร้าวภายในพรรค ในปี ค.ศ. 2005 เขายังคงรักษาตำแหน่งเลขาธิการพรรคไว้ได้ในการประชุมใหญ่ของพรรค แต่อำนาจของเขาก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ ในปี ค.ศ. 2007 ภรรยาของเขา เซกอแลน รัวยาล ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนพรรคลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสซึ่งเธอได้พ่ายแพ้ต่อนีกอลา ซาร์กอซี ในปีเดียวกัน ออล็องด์ถูกตำหนิอย่างหนักเนื่องจากผลอันย่ำแย่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำปี ค.ศ 2007 เขาจึงประกาศที่จะไม่ลงชิงตำแหน่งเลขาธิการพรรคเมื่อหมดวาระ

หลังจากที่ออล็องด์ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการ เขาได้รับเลือกให้แทนที่ฌ็อง-ปีแยร์ ดูว์ปง ในตำแหน่งประธานสภาเทศบาลกอแรซซึ่งเขายังดำรงตำแหน่งนี้ถึงปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 2008 เขาสนับสนุนการให้รางวัลเอเตียน บาลูซ (Étienne Baluze) ซึ่งมอบให้บุคคลที่ทำคุณประโยชน์ด้านประวัติศาสตร์ท้องถิ่น โดยออล็องด์เป็นผู้ให้รางวัลนี้เป็นครั้งแรกในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 แก่นักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลีชื่อ เบียทริช ปาลเมโร

การเลือกตั้งประธานาธิบดี[แก้]

ออล็องด์ได้ประกาศตัวเพื่อเป็นตัวแทนเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี จากพรรคสังคมนิยม ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ.2011 โดยตอนแรกเขาได้มีคะแนนตามหลังนายดอมีนิก สโทรส-กาน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศ แต่ภายหลังออล็องด์ได้รับเลือกมาเป็นอันดับหนึ่ง เนื่องจากข่าวการกล่าวหาการลวนลามทางเพศของนายดอมีนิก สโทรส-กาน จึงทำให้เขาต้องประกาศไม่ลงชิงชัยตำแหน่งโดยปริยาย โดยภายหลังจากการดีเบตหลายครั้งผ่านทางรายการโทรทัศน์ ออล็องด์ได้คะแนนนิยมในรอบแรกถึง 39% เป็นอันดับที่ 1 แต่ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่ง จึงทำให้เขาต้องเข้าดีเบตอีกครั้งกับนางมาร์ทีน โอบรี ผู้สมัครจากพรรคเดียวกันที่ตามมาเป็นอันดับที่สอง โดยได้เสียงโหวตถึง 30%

ในการโหวตครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ.2011 ออล็องด์ก็ได้คะแนนเสียงโหวตถึง 56% ในขณะที่โอบรี ได้ 43% จึงทำให้เขาเป็นตัวแทนของพรรคสังคมนิยม และพรรคฝ่ายซ้ายก้าวหน้า อย่างเป็นทางการสำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ.2012 โดยเขายังได้ขอแรงสนับสนุนจากสมาชิกพรรคผู้ร่วมชิงตำแหน่งของพรรคฯ เช่นกัน อาทิเช่น มาร์ทีน โอบรี อาร์โนด์ มงต์บูร์ มานูเอล วาลส์ และอดีตผู้เข้าชิงของพรรคฯในการเลือกตั้งเมื่อปีค.ศ.2007 เซกอแลน รัวยาล

ในวันที่ 26 มกราคม เขาได้เปิดเผยนโยบายต่างๆ รวมถึงกว่า 60 นโยบาย รวมถึงการขึ้นภาษีสำหรับธุรกิจขนาดใหญ่ ธนาคาร และเศรษฐี การสร้างงานอาชีพครูกว่า 60,000 ตำแหน่ง การปรับลดอายุการเกษียณอายุจาก 62 ปีเป็น 60 ปีดังเดิม การสร้างงานทดแทนในเขตที่มีอัตราผู้ว่างงานที่อายุน้อยสูง การสนับสนุนการก่อตั้งธุรกิจขนาดใหญ่โดยการก่อตั้งธนาคารเพื่อการลงทุน การออกกฎหมายเพื่อสิทธิการแต่งงานในเพศเดียวกันและสิทธิในการอุปถัมภ์ทารก รวมทั้งการถอนทหารจากอัฟกานิสถานในปีค.ศ.2012

ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ นายนีกอลา ซาร์กอซีประธานาธิบดีในขณะนั้น ได้ประกาศเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในสมัยที่สอง โดยเขาได้วิจารณ์นโยบายของออล็องด์ว่าจะทำลายระบบเศรษฐกิจของประเทศภายในสองวันหากออล็องด์ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป

ในช่วงโค้งแรกของการหาเสียง ออล็องด์ได้คะแนนนำจากโพลล์ต่างๆ และในที่สุดในการเลือกตั้งรอบที่ 1 เมื่อ 22 เมษายน ค.ศ.2012 ออล็องด์ได้คะแนนนำอันดับที่หนึ่ง โดยได้คะแนนเสียง 28.63% โดยเขาต้องเข้าชิงคะแนนในการเลือกตั้งรอบที่สองกับนีกอลา ซาร์กอซี และในการเลือกตั้งรอบที่ 2 ออล็องด์ได้คะแนนนำเกินกึ่งหนึ่งที่ 51.70% เป็นผลให้เขาเป็นว่าที่ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนถัดไป


ชีวิตส่วนตัว[แก้]

คู่สมรสมานานกว่า 30 ปีของออล็องด์คือ เซกอแลน รัวยาล ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน คือ ตอมา เกลม็องส์ ฌูว์เลียง และฟลอรา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 หนึ่งเดือนหลังการพ่ายแพ้ของรัวยาลในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ทั้งคู่ออกมาประกาศว่ากำลังแยกกันอยู่[2] ไม่กี่เดือนถัดมา เว็บไซต์ฝรั่งเศสแห่งหนึ่งออกมาเปิดเผยถึงความสัมพันธ์ระหว่างออล็องด์กับวาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ การประกาศนี้ทำให้เกิดการโต้แย้งกันขึ้นเนื่องจากบางคนถือว่าการเปิดเผยนี้เป็นการลุกล้ำความเป็นส่วนตัวของนักการเมือง ในเดือนพฤษจิกายน ค.ศ. 2007 วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ ออกมายืนยันในความสัมพันธ์และพูดถึงอย่างเปิดเผยในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสารรายสัปดาห์ชื่อ Télé 7 Jours

ผลงาน[แก้]

ออล็องด์เขียนหนังสือและงานวิชาการหลายเล่ม ดังรายชื่อด้านล่าง

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า ฟร็องซัว ออล็องด์ ถัดไป
นีกอลา ซาร์กอซี 2leftarrow.png Armoiries république française.svg
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คนที่ 24
(15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 —)
2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
นีกอลา ซาร์กอซี 2leftarrow.png Coat of arms of Andorra.svg
ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา
ร่วมกับ ชูอัน เอนริก บีเบส อี ซีซีเลีย

(พ.ศ. 2555 —)
2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง