พุทธกาล
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
|
ส่วนหนึ่งของ ประวัติพุทธศาสนา |
|
| ศาสดา | |
| จุดมุ่งหมายของพุทธศาสนา | |
| พ้นทุกข์ / ความดับทุกข์ | |
| ไตรสรณะ | |
| ความเชื่อและการปฏิบัติ | |
| ศีล · ธรรม ศีลห้า · เบญจธรรม · ศีลแปด บทสวดมนต์และพระคาถา |
|
| คัมภีร์และหนังสือ | |
| พระไตรปิฎก พระวินัยปิฎก · พระสุตตันตปิฎก · พระอภิธรรมปิฎก |
|
| นิกาย | |
| เถรวาท · อาจริยวาท (มหายาน) · วัชรยาน · เซน | |
| สังคมพุทธศาสนา | |
| เมือง · ปฏิทิน · บุคคล · วันสำคัญ · ศาสนสถาน · วัตถุมงคล | |
| ดูเพิ่มเติม | |
| ศัพท์เกี่ยวกับพุทธศาสนา หมวดหมู่พุทธศาสนา |
|
| สถานีย่อย | |
|---|---|
พุทธกาล หมายถึง ช่วงเวลาที่พระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่ (ต่างจากภาษาปากที่หมายถึง ช่วงเวลาที่เชื่อกันว่าศาสนาพุทธจะดำรงอยู่ 5,000 ปีหลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว)
พุทธกาลในความหมายที่ถูกต้อง คือระยะเวลา 80 ปี ก่อนพุทธศักราช อันเป็นปีที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติ ณ ลุมพินีวัน จนถึง วันที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานที่สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา (ก่อนพุทธศักราช 1 ปี)
การกล่าวถึงพุทธกาลในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนามักจะหมายถึงระยะเวลา 80 ปีนี้
พุทธศักราช เริ่มนับเมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานได้ 1 ปี จึงนับเป็น พุทธศักราชที่ 1
[แก้] อ้างอิง
- พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒, หน้า 795

