พรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Conservative Party
พรรคอนุรักษนิยม
หัวหน้าพรรค เดวิด แคเมอรอน
ก่อตั้ง พ.ศ. 2377 (ปัจจุบัน)
พ.ศ. 2221 (พรรคขุนนาง)
สำนักงานใหญ่ เลขที่ 30 อาคารมิลแบงค์ เขตเวสต์มินสเตอร์, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
อุดมการณ์ อนุรักษนิยม
สหภาพนิยม
แทตเชอร์นิยม
จุดยืน กลาง-ขวา
สี สีฟ้า
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
การเมืองสหราชอาณาจักร
รายชื่อพรรคการเมือง
การเลือกตั้ง

พรรคอนุรักษนิยม (อังกฤษ: Conservative Party) หรือชื่อเดิมว่า พรรคอนุรักษนิยมและสหภาพนิยม คือพรรคการเมืองกลาง-ขวาในสหราชอาณาจักรที่ปฏิบัติตามหลักปรัชญาของลัทธิอนุรักษนิยมและลัทธิการรวมชาติบริเตน ซึ่งเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรโดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาจำนวน 306 คน สมาชิกสภาท้องถิ่นทั่วประเทศ 9,391 คน และเป็นพรรคการเมืองจากสหราชอาณาจักรที่มีที่นั่งในรัฐสภายุโรปมากที่สุดจำนวน 25 ที่นั่ง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคเสรีประชาธิปไตยโดยมีหัวหน้าพรรคคือนายเดวิด แคเมอรอน เป็นนายกรัฐมนตรี พรรคมักถูกเรียกขานว่า พรรคขุนนาง (Tory Party) หรือ พวกขุนนาง (Tories) พรรคอนุรักษนิยมก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2377 จากพรรคขุนนางเดิมซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2221 พรรคเป็นหนึ่งในสองพรรคการเมืองหลักของสหราชอาณาจักรในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ร่วมกับฝ่ายเสรีนิยม โดยพรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคอนุรักษและสหภาพนิยมในปี พ.ศ. 2455 หลังจากการรวมกับพรรคเสรีสหภาพนิยม ซึ่งชื่อพรรคยังคงถูกเรียกขานเพียงสั้นๆ ว่าพรรคอนุรักษนิยม

ในช่วง พ.ศ. 2463 ความนิยมในฝ่ายเสรีนิยมลดลงอย่างมาก พรรคแรงงานจึงก้าวขึ้นมาเป็นพรรคคู่แข่งที่สำคัญ ตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ผ่านมาสหราชอาณาจักรมีนายกรัฐมนตรีที่มาจากพรรคอนุรักษนิยมอยู่ในวาระรวม 57 ปี เช่น วินสตัน เชอร์ชิล (พ.ศ. 2483 - 2488 และ พ.ศ. 2494 - 2498) และมาร์กาเรต แทตเชอร์ (พ.ศ. 2522 - 2533) ซึ่งในสมัยของแทตเชอร์นี้เองที่นำพาประเทศสู่ระบบเศรษฐกิจเสรีนิยมเข้มข้นและทำให้พรรคกลายเป็นผู้สนับสนุนตลาดเสรีและต่อต้านการรวมสหภาพยุโรป (Euroscepticism) มากที่สุดจากสามพรรคหลักของประเทศ พรรคได้กลับมาเป็นรัฐบาลอีกครั้งในปี พ.ศ. 2553 ภายใต้การร่วมของพรรคเสรีประชาธิปไตยและนายกรัฐมนตรีเดวิด แคเมอรอน[1][2][3]

ในรัฐสภายุโรป พรรคอนุรักษนิยมเป็นพรรคการเมืองจากสหราชอาณาจักรที่มีที่นั่งมากที่สุดจำนวน 25 ที่นั่ง ซึ่งเป็นที่นั่งในพรรคอนุรักษและปฏิรูปนิยมแห่งยุโรป (ซีอีอาร์) นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกองค์การต่อต้านสหภาพยุโรป พรรคมีที่นั่งมากที่สุดเป็นอันดับสามในรัฐสภาสกอตแลนด์และอันดับที่สองในสมัชชาแห่งเวลส์ มีพรรคพันธมิตรคือพรรคสหภาพนิยมแห่งอัลส์เตอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าพรรคการเมืองหลักของไอร์แลนด์เหนือ

อ้างอิง[แก้]

  1. Rawnsley, Andrew (18 December 2005). "'I'm not a deeply ideological person. I'm a practical one'". The Observer (London). สืบค้นเมื่อ 26 February 2011. 
  2. Shoffman, Marc (17 April 2006). "Cameron in the pink: Tory leader sees increased support in the gay community". Pink News. สืบค้นเมื่อ 26 February 2011. 
  3. Eaglesham, Jean (17 April 2006). "Man in the News: Leader at the threshold". Financial Times. สืบค้นเมื่อ 26 February 2011.