นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต
| นีโม...ปลาเล็กหัวใจโต๊...โต (Finding Nemo) |
|
|---|---|
 โปสเตอร์ |
|
| กำกับ | Andrew Stanton ผู้ช่วยผู้กำกับ:Lee Unkrich |
| ผลิต | Graham Walters |
| เขียน | เรื่อง:Andrew Stanton บทภาพยนตร์: Andrew Stanton ,Bob Peterson ,David Reynolds |
| แสดง/ พากย์ |
Albert Brooks เป็น Marlin Ellen DeGeneres เป็น Dory Alexander Gould เป็น Nemo Willem Dafoe เป็น Gill Brad Garrett เป็น Bloat Allison Janney เป็น Peach Austin Pendleton เป็น Gurgle Stephen Root เป็น Bubbles |
| เพลง | Thomas Newman,Robbie Williams |
| กำกับภาพ | Sharon Calahan Jeremy Lasky |
| ตัดต่อ | David Ian Salter |
| เผยแพร่ | Walt Disney Pictures |
| ฉาย | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 |
| ยาว | 108 นาที |
| ประเทศ |  สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย |
| ภาษา | อังกฤษ |
| งบประมาณ | 94 ล้านเหรียญ |
| รายได้ | อเมริกา: 339,714,978 ดอลลาร์ ทั่วโลก: 864,625,978 ดอลลาร์ |
นีโม...ปลาเล็กหัวใจโต๊...โต หรือ ไฟน์ดิงนีโม (อังกฤษ: Finding Nemo) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน จากค่ายพิกซาร์ เริ่มออกฉายเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 (สำหรับในประเทศไทยเริ่มออกฉายเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546)
ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ดี และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 76
เนื้อหา |
[แก้] เนื้อเรื่อง
ณ ท้องทะเลแห่งหนึ่ง มาร์ลินกับภรรยา ปลาการ์ตูนสองตัวที่ดูแลลูกไข่ปลาอยู่ในปะการัง จนทั้งคู่ได้เห็นปลาที่กำลังจ้องมองอยู่ ภรรยาของมาร์ลินถูกปลาดุร้ายกินไปพร้อมไข่ มาร์ลินสลบไป ตื่นขึ้นมาก็พบว่า รอบๆ บ้านของเขาไม่มีใครอยู่แล้ว และภรรยากับลูกไข่ปลาของเขาด้วย แต่โชคก็ช่วยให้เขาได้เจอไข่ฟองหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาตั้งชื่อลูกตามที่ภรรยาเขาชอบ คือ นีโม กาลเวลาผ่านไป นีโมก็โตพร้อมที่จะเข้าโรงเรียนได้แล้ว แต่ มาร์ลินก็คะยั้นคะยอไม่ให้ไป เพราะนีโม เป็นปลาที่พิการที่ครีบข้างหนึ่ง เมื่อไปโรงเรียน ก็ได้พบกับครู-----ซึ่งเป็นปลากระเบนผู้รู้เรื่องวิทยาศาสตร์ใต้น้ำ ก็รับปากมาร์ลินว่าจะดูแลลูกของเขาอย่างดี นีโมเด็กๆได้ขี่หลังครูปลากระเบนไปที่สุดขอบปะการัง แต่บังเอิญนีโมกับเพื่อนได้พบกับ เรือของนักดำน้ำ มาร์ลินแอบตามไปเลยสั่งห้ามจนไม่ให้แตะเรือ ในที่สุดนีโมก็แตะเรือไปแล้ว จนในที่สุดนักดำน้ำก็โผล่หัวและจับตัวได้ และนักดำน้ำก็ถ่ายรูปมาร์ลิน จนกลับไปที่เรือ ตอนที่มาลินกำลักตามหาลูกอยู่นั้นได้พบกับ ปลาสีน้ำเงินที่มีนามว่า ดอลลี่ ซึ่งเป็นปลาที่เป็นโรคความจำเสื่อม ขณะนั้นจนนีโมได้เข้าไปอยู่ในตู้ปลาในร้านหมอฟัน และ ได้เจอกับปลาตั่งอื่นๆที่ถูกจับมาได้แต่เป็นมิตรของนีโม มาร์ลินพบ แว่นตาดำน้ำของเจ้าของเรือ และที่แว่นมีที่อยู่ด้วย ทั้งคู่เลยออกไปตามหานีโมที่ ซิดนีย์ เขาได้พบสัตว์อันตรายอย่างหนึ่ง เช่น ปลาฉลาม 3 ตัว ซึ่งพวกเขาไม่ทำอะไร แต่ เมื่อดอลลี่เผลอเลือดไหล ปลาฉลามก็มารุมกัดกินพวกเขาเพราะบ้าเลือด (ต่อมาก็เป็นมิตรกับพวกปลา)ต่อมา ทั้งคู่ก็พบฝูงปลาแม็คเคอเรลจอมล้อเลียน ซึ่งได้บอกดอลลี่ให้ไปใต้โขดหิน อย่าว่ายเหนือโขดหิน แต่ด้วยความหัวรั้นของมาร์ลิน ทำให้เขาได้พบ แมงกะพรุน ทั้งคู่รอดมาได้โดยฝูง เต่าทะเล และกระนั้น ชื่อเสียงของมาร์ลิน ก็โด่งดังจนถึงตู้ปลาที่คลินิกหมอฟันที่นีโมถูกขังอยู่ ทำให้นีโมดีใจที่พ่อมาช่วยเขาแล้ว มาร์ลินกับดอลลี่ ได้รับความช่วยเหลือจากปลาวาฬ ให้พามาส่งที่ซิดนี่ย์ จนถึงรุ่งเช้า เขาได้รับนกกระทุงผู้เป็นมิตรในการหนีนกนางนวลจอมตะกระ ต่อมานั้นตอนที่นีโมกับเพื่อนของเขาช่วยนีโมให้ออกจากตู้ปลาในร้านหมอฟัน ก็ได้เจอกับศัตรูที่ร้ายกาจคือ ดาล่า หลานสาวของคุณหมอ กิลช่วยชีวิตนีโมให้หลบหนี นีโมคิดหาพ่อของเขาแล้วว่ายไปพบดอลลี่ สายตาดอลลี่แตะตาที่ชื่อท่อ เธอฟื้นความคิดและเธอดีใจ และแล้วเกิดโชคดีมาร์ลินและนีโมเห็นหน้ากันอย่างมีความห่วงใย ขณะนั้นมีสิ่งเกิดขึ้นมีแหข้างบนลงมาจับฝูงเรือประมง นีโมใช้ความคิดแบบปัญญาคม บอกฝูงปลาให้ว่ายสามัคคี ฝูงปลาก็ปลอดภัย นีโมได้อยู่อย่างเป็นสุขตลอดไป
[แก้] การเปิดตัว
ภาพยนตร์ได้รับการเปิดตัวครั้งแรก ณ วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 ส่วนในระบบวีเอชเอสและดีวีดีได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 และเปิดตัวในรูปแบบบลูเรย์ดิสก์ที่บางแห่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 หลังจากความสำเร็จในการเปิดตัว เดอะ ไลอ้อน คิง อีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ ดิสนีย์และพิกซาร์ จึงได้ประกาศการเปิดตัว นีโม...ปลาเล็กหัวใจโต๊...โต อีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ ซึ่งมีแผนเปิดตัวในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2012 [1]
[แก้] การตอบรับ
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ได้รับการยกย่องในเวทีสากล ซึ่งปัจจุบันมีค่าระดับที่ 98% ในเว็บไซต์รอทเทนโตเมโต้ จากค่าระดับเต็มที่มีอยู่ 100% โดยนักวิจารณ์ชั้นนำ และค่าเฉลี่ยที่ระดับ 89% ในเว็บไซต์เมต้าคริติค รวมถึงได้รับสี่ดาวจากเว็บไซต์เอ็มไพร์[2]
[แก้] อ้างอิง
- ^ Smith, Grady (October 4, 2011). "'Beauty and the Beast,' 'The Little Mermaid,' 'Finding Nemo,' 'Monsters, Inc.' get 3-D re-releases". Entertainment Weekly. http://insidemovies.ew.com/2011/10/04/disney-3d-beauty-beast-mermaid/. เรียกข้อมูลเมื่อ October 27, 2011.
- ^ "Finding Nemo (2002)". Rotten Tomatoes.com. http://uk.rottentomatoes.com/m/finding_nemo/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-02-12.
