นักบุญดอมินิก
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| นักบุญในศาสนาคริสต์ | ||
|---|---|---|
| นักบุญดอมินิก | ||
 |
||
|
|
||
| วันเกิด | ค.ศ. 1170 | |
| เกิดที่ | เมืองกาลารูเอกา ในประเทศสเปนในปัจจุบัน | |
| วันเสียชีวิต | 6 สิงหาคม ค.ศ. 1221 | |
| เสียชีวิตที่ | เมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี | |
| นิกาย | โรมันคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน |
|
| วันประกาศ | ค.ศ. 1234 | |
| ประกาศโดย | สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 | |
| สักการสถาน | มหาวิหารนักบุญดอมินิก | |
| วันฉลอง | 8 สิงหาคม | |
| สัญลักษณ์ | สุนัข | |
| องค์อุปถัมภ์ | สาธารณรัฐโดมินิกัน, นักดาราศาสตร์, | |
| นักบุญ - ศาสนาคริสต์ | ||
นักบุญดอมินิกแห่งออสมา (อังกฤษ: Saint Dominic of Osma; ค.ศ. 1170 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1221) หรือนักบุญดอมินิกแห่งกุซมาน เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกชาวสเปน ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิกที่มีชื่อว่าคณะนักเทศน์หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่าคณะดอมินิกัน เป็นบุคคลแรกที่นำสายประคำมาใช้ในการสวดภาวนาของชาวคาทอลิก และเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักดาราศาสตร์
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
นักบุญดอมินิก ในตำนานอ้างว่าท่านเป็นบุตรของเฟลิกซ์ กุซมาน กับบุญราศี โจนแห่งอาซา ถือกำเนิดที่เมืองกาลารูเอกา ประเทศสเปน มีพี่ชายสองคนชื่อแอนโทนีและมาเนซ[1]
เมื่อโตขึ้นได้เข้าศึกษาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยปาเลงเซีย และรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงสังกัดคณะนักบุญออกัสตินหรือที่รู้จักในนามคณะออกัสติเนียน และได้เป็นอธิการโบสถ์ในที่สุด[2]
เมื่ออายุ 35 ปีสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ได้มอบหมายให้ท่านไปเผยแผ่ศาสนาให้กับชาวอัลบีลัวส์ซึ่งเป็นพวกนอกศาสนาทางตอนใต้ของฝรั่งเศส ท่านทำงานอย่างอุตสาหะจนชนะใจคนกลุ่มนี้ และทำให้พวกอัลบีลัวหันมาเข้ารีตจำนวณมาก ในช่วงนี้ท่านได้ก่อตั้งคณะดอมินิกันซึ่งเป็นคณะนักบวชที่เน้นงานวิชาการศาสนา ความยากจนถ่อมตน และไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง เพื่อช่วยการเผยแพร่ศาสนา[2]
การถึงแก่กรรม [แก้]
ท่านได้ถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ.1221 ที่เมืองโบโลญญาระหว่างการเดินทางกลับจากสมัชชา ก่อนถึงแก่กรรมท่านได้กล่าวสั่งเสียแก่ศิษย์ว่า “จงมีความรัก เมตตา จงรักษาความสุภาพเอาไว้ จงสะสมทรัพย์สมบัติแห่งความยากจนอันศักดิ์สิทธิ์” [3]
ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 มีวันฉลองตรงกับวันที่ 8 สิงหาคมของทุกปี
สายประคำ [แก้]
ตำนานกล่าวว่า ระหว่างที่นักบุญดอมินิกทำงานเผยแผ่ศาสนาให้กับชาวอัลบีลัวส์นั้น ท่านได้รับความลำบากเป็นอย่างมากจากการต่อต้านของคนบางกลุ่ม ท่านจึงไปเก็บตัวภาวนาอ้อนวอนพระเจ้าให้คนกลุ่มนี้กลับใจ ตำนานอ้างว่าพระนางมารีย์พรหมจารีและทูตสวรรค์อีกสามองค์ได้มาปรากฏตัว และแม่พระได้ประทานสายประคำแก่ท่าน กำชับว่าการเผยแพร่การสวดสายประคำนี้จะทำให้คนบาปและคนหลงผิดทั้งหลายกลับใจ เมื่อท่านปฏิบัติตามปรากฏว่าการเผยแพร่ธรรมของท่านประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี[4] ทำให้การสวดสายประคำเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มชาวคาทอลิกมาจนปัจจุบัน
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "ประวัตินักบุญดอมินิก". คณะดอมินิกัน. เรียกข้อมูลวันที่ 10 ส.ค. 2553.
- ↑ 2.0 2.1 วีรศักดิ์ วนาโรจน์สุวิช, ประวัตินักบุญตลอดปี, กรุงเทพ : สมณองค์กรสนับสนุนงานแพร่ธรรมในประเทสไทย, 2550, หน้า 307–8
- ↑ ประวัตินักบุญตลอดปี, นักบุญดอมินิก ผู้ตั้งคณะโดมีนิกัน".เรียกข้อมูลวันที่ 10 ก.ค. 2553.
- ↑ การสวดสายประคำ".เรียกข้อมูลวันที่ 11 ส.ค. 2553.
| สมัยก่อนหน้า | นักบุญดอมินิก | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| ไม่มี |  |
มหาธิการคณะดอมินิกัน (ค.ศ. 1216 - ค.ศ. 1221) |
 |
บุญราศีจอร์แดนแห่งแซกโซนี |
