นักบุญคริสโตเฟอร์
 |
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| นักบุญในศาสนาคริสต์ | ||
|---|---|---|
| คริสโตเฟอร์ | ||
 |
||
| “นักบุญคริสโตเฟอร์อุ้มพระเยซู” (St. Christopher Carrying the Christ Child) by เฮียโรนิมัส บอส ราว ค.ศ.1485 |
||
| วันเสียชีวิต | ราว ค.ศ. 251 | |
| เสียชีวิตที่ | เอเซียไมเนอร์ | |
| นิกาย | นิกายโรมันคาทอลิก |
|
| วันฉลอง | 25 กรกฎาคม | |
| สัญลักษณ์ | ต้นไม้, กิ่งไม้, ยักษ์, ยักษ์อุ้มพระเยซู, หอก, เกราะ, คนมีหัวเป็นหมา | |
| องค์อุปถัมภ์ | ชายโสด, ผู้ขับยานพาหนะเช่นรถหรือเรือ, การเดินทาง, พายุ, โรคชัก, คนทำสวน, โรคปวดฟัน, คนเล่นคลื่น | |
| นักบุญ - ศาสนาคริสต์ | ||
นักบุญคริสโตเฟอร์ (ภาษาอังกฤษ:Saint Christopher; ภาษากรีก: Άγιος Χριστόφορος) เป็นนักบุญในคริสต์ศาสนาและเป็นมรณสักขีหรือผู้พลีชีพเพื่อศาสนาเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมัน และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
ในนิกายโรมันคาทอลิกนักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางวาติกันก็ล้มเลิกวันสมโภชของนักบุญคริสโตเฟอร์จาปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่[1] แต่การสมโภชก็ยังทำกันตามท้องถิ่น
ตำนานของนักบุญคริสโตเฟอร์[แก้]
ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ผู้ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นหมา (cynocephaly) และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae[2] ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และรับศีลจุ่มและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองอันติโอก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย
อ้างอิง[แก้]
- ↑ http://www.catholic.org/saints/saint.php?saint_id=36
- ↑ In both East and West, stories, such as the Irish Passion of St. Christopher], and iconography, such as that illustrated at dog-headed The Legend of Saint Christopher the Dogface present him as literally having a dog's face. The dog-faced version is found not only in the East, where it is more common, but also in the West, as shown in some of the images in the source just quoted and in a thirteenth-century stained-glass window in the cathédral St-Maurice of Angers, France; and the image of the Christ-bearing Christopher is also found in Eastern iconography (Greek Orthodox Saints).
ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: นักบุญคริสโตเฟอร์ |
|
|
|||||
