ทะเลสาบบิวะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทะเลสาบบิวะ
ทะเลสาบบิวะ - ทะเลสาบบิวะ มองจากอวกาศ
ทะเลสาบบิวะ มองจากอวกาศ
ที่ตั้ง จังหวัดชิงะ
พิกัด 35°20′N 136°10′E / 35.333°N 136.167°E / 35.333; 136.167พิกัดภูมิศาสตร์: 35°20′N 136°10′E / 35.333°N 136.167°E / 35.333; 136.167
แหล่งน้ำไหลเข้า แม่น้ำกว่า 400 สาย
แหล่งน้ำไหลออก แม่น้ำเซะตะ
พื้นที่รับน้ำ 3,174 ตารางกิโลเมตร
ประเทศในลุ่มน้ำ ญี่ปุ่น
ช่วงยาวสุด 63.49 กม.
ช่วงกว้างสุด 22.8 กม.
พื้นที่ผิว 670.4 km²
ลึกสุด 103.58 ม.
ปริมาณน้ำ 27.5 km³
เวลาพำนักของน้ำ 5.5 ปี
ความยาวชายฝั่ง1 235.2 กม.
สูงจากระดับน้ำทะเล 85.6 ม.
เกาะ 3
ชุมชน ฮิโกะเนะ, โอสึ, นะงะฮะมะ, ทะกะชิมะ และอื่นๆ
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด

ทะเลสาบบิวะ (ญี่ปุ่น: 琵琶湖 Biwa-ko ?) มีชื่อเดิมว่า ทะเลโอ (ญี่ปุ่น: 淡海 Ōmi ?) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในจังหวัดชิงะ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวงเก่าเกียวโต เนื่องจากอยู่ใกล้กับเมืองหลวงเก่า ทะเลสาบแห่งนี้จึงปรากฏอยู่ในวรรณกรรมของญี่ปุ่นอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะในกวีนิพนธ์และบันทึกทางประวัติศาสตร์ยามสงคราม

พื้นที่โดยรอบและการใช้ประโยชน์[แก้]

ทะเลสาบแห่งนี้มีขนาดพื้นที่ 670 ตารางกิโลเมตร เท่ากับเกาะอะวะจิ มีแม่น้ำหลายสายไหลจากภูเขารอบๆลงสู่ทะเลสาบ เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญสำหรับเมืองเกียวโตและโอสึ มีการใช้ประโยชน์จากทะเลสาบแห่งนี้มากมายหลายทาง เช่น เป็นแหล่งทรัพยากรที่สำคัญสำหรับโรงงานทอผ้าในบริเวณใกล้เคียง แหล่งผลิตน้ำดื่มหล่อเลี้ยงคนกว่า 15 ล้านคนทั่วภูมิภาค แหล่งเพาะและผสมพันธุ์ปลาน้ำจืดหลายชนิดอย่างเช่นปลาเทราท์ และแหล่งเลี้ยงหอยในอุตสาหกรรมผลิตไข่มุก

แต่ละปีระดับน้ำในทะเลสาบจะสูงขึ้นถึง 3 เมตรใน 2 ช่วงเวลา คือ ในฤดูใบไม้ผลิ เนื่องมาจากฝนและหิมะที่ละลาย และในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากพายุไต้ฝุ่น

แม่น้ำที่เป็นสาขาหลักของทะเลสาบคือ แม่น้ำเซะตะ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น แม่น้ำโยะโดะ ไหลจากทะเลสาบออกสู่ทะเลที่อ่าวโอซะกะ

คลองบิวะโกะ เป็นสาขาหนึ่งของทะเลสาบ ขุดขึ้นเมื่อปลายทศวรรษ 1890 และมีการขยายขึ้นอีกระหว่างสมัยไทโช มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมในเกียวโตให้กลับพลิกฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่ซบเซาลงไปเนื่องจากการย้ายเมืองหลวงไปโตเกียว

ธรรมชาติของทะเลสาบ[แก้]

ท่าเทียบเรือริมฝั่งทะเลสาบบิวะในเมืองโอสึ

ทะเลสาบบิวะเป็นทะเลสาบที่มีอายุเก่าแก่เป็นอันดับสามของโลก โดยถือกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 4 ล้านปีก่อน เนื่องด้วยมีประวัติยาวนาน และแทบไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อครั้งถือกำเนิด ทำให้เป็นสถานที่ที่ระบบนิเวศอันหลากหลายมีวิวัฒนาการเรื่อยมา นักธรรมชาติวิทยาได้ค้นพบและบันทึกรายการสิ่งมีชีวิตในทะเลสาบแล้วประมาณ 1,100 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 58 ชนิดที่ไม่พบในที่แห่งอื่นในโลก

บริเวณทะเลสาบเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยที่สำคัญของนกน้ำ ทุกปีจะมีนกน้ำกว่า 5,000 ตัวอพยพมาที่ทะเลสาบ แต่เมื่อไม่นานมานี้ ความหลากหลายทางชีวภาพของทะเลสาบบิวะก็ถูกคุกคามโดยปลาต่างถิ่น อย่างเช่น black bass และ bluegill โดยพันธุ์ปลา bluegill ถูกนำมาถวายแด่องค์จักรพรรดิ แล้วถูกปล่อยลงสู่ทะเลสาบเพื่อให้เป็นอาหารของปลาอื่น ส่วน black bass ถูกนำเข้ามาเพื่อเป็นปลาสำหรับกีฬาตกปลา

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]