ทะเลสาบบิวะ
| ทะเลสาบบิวะ | |
|---|---|
 |
|
| สถานที่ตั้ง | จังหวัดชิงะ |
| พิกัด | 35°20′N 136°10′E / 35.333°N 136.167°Eพิกัดภูมิศาสตร์: 35°20′N 136°10′E / 35.333°N 136.167°E |
| แหล่งน้ำไหลเข้า | แม่น้ำกว่า 400 สาย |
| แหล่งน้ำไหลออก | แม่น้ำเซะตะ |
| พื้นที่รับน้ำ | 3,174 ตารางกิโลเมตร |
| ประเทศในลุ่มน้ำ | ญี่ปุ่น |
| ความยาวที่ยาวที่สุด | 63.49 กม. |
| ความกว้างที่กว้างที่สุด | 22.8 กม. |
| พื้นที่ผิว | 670.4 km² |
| ความลึกที่ลึกที่สุด | 103.58 ม. |
| ปริมาณน้ำ | 27.5 km³ |
| เวลาพำนักของน้ำ | 5.5 ปี |
| ความยาวแนวชายฝั่ง1 | 235.2 กม. |
| ระดับการยกตัวของผิวน้ำจากระดับน้ำทะเล | 85.6 ม. |
| เกาะ | 3 |
| ชุมชน | ฮิโกะเนะ, โอสึ, นะงะฮะมะ, ทะกะชิมะ และอื่นๆ |
| 1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด | |
ทะเลสาบบิวะ (ญี่ปุ่น: 琵琶湖 Biwa-ko ?) มีชื่อเดิมว่า ทะเลโอ (ญี่ปุ่น: 淡海 Ōmi ?) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในจังหวัดชิงะ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวงเก่าเกียวโต เนื่องจากอยู่ใกล้กับเมืองหลวงเก่า ทะเลสาบแห่งนี้จึงปรากฏอยู่ในวรรณกรรมของญี่ปุ่นอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะในกวีนิพนธ์และบันทึกทางประวัติศาสตร์ยามสงคราม
เนื้อหา |
พื้นที่โดยรอบและการใช้ประโยชน์ [แก้]
ทะเลสาบแห่งนี้มีขนาดพื้นที่ 670 ตารางกิโลเมตร เท่ากับเกาะอะวะจิ มีแม่น้ำหลายสายไหลจากภูเขารอบๆลงสู่ทะเลสาบ เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญสำหรับเมืองเกียวโตและโอสึ มีการใช้ประโยชน์จากทะเลสาบแห่งนี้มากมายหลายทาง เช่น เป็นแหล่งทรัพยากรที่สำคัญสำหรับโรงงานทอผ้าในบริเวณใกล้เคียง แหล่งผลิตน้ำดื่มหล่อเลี้ยงคนกว่า 15 ล้านคนทั่วภูมิภาค แหล่งเพาะและผสมพันธุ์ปลาน้ำจืดหลายชนิดอย่างเช่นปลาเทราท์ และแหล่งเลี้ยงหอยในอุตสาหกรรมผลิตไข่มุก
แต่ละปีระดับน้ำในทะเลสาบจะสูงขึ้นถึง 3 เมตรใน 2 ช่วงเวลา คือ ในฤดูใบไม้ผลิ เนื่องมาจากฝนและหิมะที่ละลาย และในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากพายุไต้ฝุ่น
แม่น้ำที่เป็นสาขาหลักของทะเลสาบคือ แม่น้ำเซะตะ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น แม่น้ำโยะโดะ ไหลจากทะเลสาบออกสู่ทะเลที่อ่าวโอซะกะ
คลองบิวะโกะ เป็นสาขาหนึ่งของทะเลสาบ ขุดขึ้นเมื่อปลายทศวรรษ 1890 และมีการขยายขึ้นอีกระหว่างสมัยไทโช มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมในเกียวโตให้กลับพลิกฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่ซบเซาลงไปเนื่องจากการย้ายเมืองหลวงไปโตเกียว
ธรรมชาติของทะเลสาบ [แก้]
ทะเลสาบบิวะเป็นทะเลสาบที่มีอายุเก่าแก่เป็นอันดับสามของโลก โดยถือกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 4 ล้านปีก่อน เนื่องด้วยมีประวัติยาวนาน และแทบไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อครั้งถือกำเนิด ทำให้เป็นสถานที่ที่ระบบนิเวศอันหลากหลายมีวิวัฒนาการเรื่อยมา นักธรรมชาติวิทยาได้ค้นพบและบันทึกรายการสิ่งมีชีวิตในทะเลสาบแล้วประมาณ 1,100 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 58 ชนิดที่ไม่พบในที่แห่งอื่นในโลก
บริเวณทะเลสาบเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยที่สำคัญของนกน้ำ ทุกปีจะมีนกน้ำกว่า 5,000 ตัวอพยพมาที่ทะเลสาบ แต่เมื่อไม่นานมานี้ ความหลากหลายทางชีวภาพของทะเลสาบบิวะก็ถูกคุกคามโดยปลาต่างถิ่น อย่างเช่น black bass และ bluegill โดยพันธุ์ปลา bluegill ถูกนำมาถวายแด่องค์จักรพรรดิ แล้วถูกปล่อยลงสู่ทะเลสาบเพื่อให้เป็นอาหารของปลาอื่น ส่วน black bass ถูกนำเข้ามาเพื่อเป็นปลาสำหรับกีฬาตกปลา
อ้างอิง [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ทะเลสาบบิวะ |
