ทะเลสาบชิงไห่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทะเลสาบชิงไห่ มองจากอวกาศ

ทะเลสาบชิงไห่ (จีน: 青海湖; พินอิน: Qīnghǎi Hú; เวด-ไจลส์: Ch'ing1-hai3 Hu2; ทิเบต: མཚོ་སྔོན་པོ།Wylie: Mtsho-sngon-po, ZYPY: Co Ngoinbo) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน[1] อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง[2]

กลางทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่ 5 เกาะ

  1. เกาะไห่ซีซาน(海西山) ชื่อเรียกทั่วไป "เกาะไข่"(蛋岛)
  2. เกาะไห่ซีผี(海西皮)
  3. เกาะไห่ซินซาน(海心山)
  4. เกาะทราย(沙岛)
  5. เกาะหินสามก้อน(三块石岛)

อ้างอิง[แก้]

37°00′N 100°08′E / 37.000°N 100.133°E / 37.000; 100.133พิกัดภูมิศาสตร์: 37°00′N 100°08′E / 37.000°N 100.133°E / 37.000; 100.133