ซุ้มประตูสุสาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซุ้มประตูสุสานที่วัดเซนต์ไจล์สที่สแตนตันเซนต์ควินตินในมณฑลวิลท์เชอร์ในอังกฤษ

ซุ้มประตูสุสาน (อังกฤษ: Lychgate หรือ lichgate หรือ lycugate หรือ lych gate, ออกเสียง) เป็นประตูที่มีหลังคาที่บางครั้งจะพบตามทางเข้าไปยังบริเวณที่เป็นลานวัดก่อนจะถึงตัววัดในสหราชอาณาจักร

ชื่อ[แก้]

ในภาษาอังกฤษคำว่า “Lych” มาจากภาษาแซ็กซอน “lic” ที่แปลว่า “ศพ” ที่เป็นคำคุณศัพท์โดยเฉพาะที่ใช้ในวลีหรือชื่อ เช่น “lych bell” ซึ่งเป็นระฆังที่ใช้สั่นหน้าศพ “lych way” ที่หมายถึงทางที่ขบวนศพเดินไปยังที่ทำการฝัง

ในยุคกลางร่างของผู้ตายที่จะถูกฝังส่วนใหญ่แล้วก็เพียงแต่ห่อกันโดยไม่มีการใส่โลงเช่นในปัจจุบัน ร่างที่ได้รับการห่อแล้วก็จะนำเข้าวัดทางซุ้มประตูสุสานและนำไปตั้งบนแท่นวางศพ (Bier) เพื่อที่นักบวชจะได้เริ่มประกอบพิธีขั้นตอนแรกภายใต้ร่มเงาของประตู

ลักษณะโครงสร้าง[แก้]

ซุ้มประตูสุสานมีลักษณะทั่วไปที่คล้ายซุ้ม มักจะสร้างบนเสาสี่หรือหกต้นเป็นทรงสี่เหลี่ยมคล้ายศาลา ตอนบนเป็นหลังคา ส่วนประกอบทั้งหมดมักจะสร้างด้วยไม้ เพดานมักจะเป็นทรงแหลมที่มีคานรับหลังคาที่อาจจะปูด้วยหญ้า ไม้ หรือกระเบื้อง ตัวประตูก็อาจจะมีการสลักเสลา และต่อมาก็อาจจะเป็นการสร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์ บางครั้งก็อาจจะมีที่นั่งสองข้าง

ซุ้มประตูสุสานในสมัยโบราณเป็นที่ที่ตั้งศพไว้รอให้นำแท่นวางศพจากในวัดมารับศพ ก่อนที่จะนำเข้าวัด ซุ้มประตูสุสานบางประตูก็จะมีหินก้อนใหญ่ที่แบนราบที่เรียกว่า “lich-stones” หรือ “แท่นศพ” ที่ใช้เป็นที่วางศพชั่วคราวก่อนที่จะนำไปวางบนแท่นวางศพ

ซุ้มประตูสุสานส่วนใหญ่สร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มีบ้างที่สร้างกันมาก่อนหน้านั้น รวมทั้งจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่วัดเซนต์จอร์จที่เบ็คเคนแนมในลอนดอนใต้ ที่อ้างว่าเป็นซุ้มประตูสุสานที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ[1].

อ้างอิง[แก้]

  1. Brewer's Britain and Ireland, compiled by John Ayto and Ian Crofton, Weidenfeld & Nicolson, 2005, ISBN 0-304-35385-X


ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซุ้มประตูสุสาน