ซุคฮอย ซู-7
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
 |
|
| บทบาท | เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด |
|---|---|
| สัญชาติ |  สหภาพโซเวียต |
| บริษัทผู้ผลิต | ซุคฮอย |
| บินครั้งแรก | 7 กันยายน พ.ศ. 2498 |
| เริ่มใช้ | พ.ศ. 2502 |
| ปลดประจำการ | พ.ศ. 2529 (โซเวียต) |
| สถานะ | ประจำการอย่างจำกัด |
| ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศโซเวียต |
| ช่วงการผลิต | พ.ศ. 2500-2515 |
| จำนวนที่ผลิต | 1,847 ลำ |
| พัฒนามาจาก | ไม่มี |
| แบบอื่น | ดูที่นี่ |
ซุคฮอย ซู-7 (อังกฤษ: Sukhoi Su-7 Fitter-A) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิตเตอร์-เอ) เป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดปีกลู่เครื่องยนต์ไอพ่นที่ใช้โดยสหภาพโซเวียตและพันธมิตร
[แก้] รายละเอียด ซุคฮอย ซู-7
- ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือบริษัทซุคฮอย
- ประเภท:เจ๊ตขับไล่-โจมตีภาคพื้นดิน ที่นั่งเดียว
- เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ตไลยูก้า เอแอล-7 เอฟ 1 ให้แรงขับ 7,006 กิโลกรัม และ 10,009 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
- กางปีก:8.93 เมตร
- ยาว:17.37 เมตร
- สูง:4.57 เมตร
- น้ำหนักเปล่า: 8,620 กิโลกรัม
- น้ำหนักวิ่งขึ้นปรกติ: 12,000 กิโลกรัม
- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 13,500 กิโลกรัม
- อัตราเร็วขั้นสูงที่ระยะสูง 11000 เมตร:1.6 มัค
- อัตราเร็วขั้นสูงสุดที่ระดับน้ำทะเลและไม่สันดาปท้าย: 850 กิโลเมตร/ชั่วโมง
- อัตราไต่สูงสุดที่ระดับน้ำทะเล: 9,120 เมตร/นาที
- เพดานบินใช้งาน: 15,150 เมตร
- รัศมีทำการรบ: 320-480กิโลเมตร
- พิสัยบินไกลสุด: 1,450 กิโลเมตร
- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ เอ็นอาร์-30 ขนาด 30 มม. 2 กระบอกที่โคนปีกข้างละกระบอก พร้อมกระสุดกระบอกละ 70 นัด
- กระเประจรวด ยูวี-169-57 บรรจุจรวดขนาด 55 มม. กระเประละ 16 นัด 2 กระเประ
- ลูกระเบิดขนาด 500 ปอนด์ 2 ลูก
- ติดตั้งอาวุธได้ 4 ตำบล คือที่ใต้ลำตัวเคียงกัน 2 ตำบล และใต้ปีกอีกข้างละ 1 ตำบล
[แก้] อ้างอิง
- ^ อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522
 |
ซุคฮอย ซู-7 เป็นบทความเกี่ยวกับ ทหาร การทหาร หรืออาวุธ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ซุคฮอย ซู-7 ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:การทหาร |
