เชมัน

เชมัน

แชมันหรือเชมัน (อังกฤษ: Shaman /ˈʃæmən/; /ˈʃeɪmən/) เป็นชื่อเรียกของกลุ่มบุคคลที่เชื่อว่ามีความสามารถในทางวิญญาณ มีความสามารถในการรักษาโรคด้วยวิญญาณ ในบางวัฒนธรรมจะเชื่อว่าสามารถควบคุมสภาพอากาศ สามารถเดินทางได้ในโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ นรก และสวรรค์ จะสามารถพบได้มากในทางเหนือของทวีปเอเชียและตอนกลางของทวีปเอเชีย เชมัน แบ่งได้ออกหลายอย่างแต่ว่าหลัก ๆ ก็คือ ร่างทรง (medium) ผู้เผยพระวจนะ (prophet) ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) ผู้ร่ายคาถา (socceller)

เชมันมีชื่อเรียกหลายอย่างตามลักษณะของความสามารถ และประเทศ เช่น คนทรง มิโกะ องเมียว บางครั้งจะเรียก พ่อมด แม่มด ในประเทศญี่ปุ่น ก็มีผู้ใช้คาถาสาปแช่งคือ พระนางฮิมิโกะ ก็เป็นส่วนหนึ่งของเชมันเหมือนกัน

ประเภทของเชมัน

1. ผู้เข้าทรง (medium) มีลักษณะคือ ผู้ที่ใช้ร่างเป็นตัวกลางสือระหว่างภพอื่น มีความสามารถโดยกำเนิด ซึ่งจะแบ่งเป็น
   1. คนทรงวิรญาณ เช่น วิณญาณต่างๆ
   2. คนทรงเจ้า เช่น ภูตต่างๆที่มีลักษณะกึ่งเทพ
   3. ร่างทรงเทพเจ้า เช่น เทพบางองค์
2. ผู้ร่ายคาถา (socceller) คือผู้ที่ เรียนรู้เอาวิชาในด้านมืดเพื่อนำมาใช้ในเรื่องต่างๆเช่น
   1. ทำให้ผู้อืนโชคร้ายหรือเจ็บป่วยหรือควบคุมตนเองไม่ได้
   2. ใช้ควบคุมวิญญาณเพื่อใช้เป็นทาส
   3. การใช้ใช้คาถาเพื่อทำร้ายโดยตรง
3. ผู้เผยพระวจนะ (prophet) คือผู้ที่สามารถติดต่อสื่อสารกับพระเจ้า ความสามารถหลักๆคือการทำนายอนาคต
   1. การรับความรู้เพื่อใช้เป็นคำสอน
   2. บ้างครั้งสามารถรับพลังจากพระเจ้าได้
   3. การแจ้งเตือนภัย
4. ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) คือผู้ที่มีความสามารถในการล่วงรู้สิ่งต่างๆ การทำนายอนาคต การทำนายภัยพิบัต

ถึงแม้จะมีความสามารถคล้าย prophet แต่ลักษณะการรับรู้จะต่างกันมากโดย seer จะรับรู้ได้โดยสัมผัสของตน