โลกที่พูดภาษาอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ประเทศที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ (โดยพฤตินัยหรือโดยนิตินัย) ประเทศแองโกลสเฟียร์เป็นเซตย่อยที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาพื้นเมืองหลัก
  แองโกลสเฟียร์
  ภาษาราชการฝ่ายข้างมาก
  ภาษาราชการฝ่ายข้างน้อย
  ภาษาราชการร่วมฝ่ายข้างมาก
  ภาษาราชการร่วมฝ่ายข้างน้อย
  ไม่เป็นทางการ
  ไม่ใช่ภาษาราชการฝ่ายข้างมาก
  ไม่ใช่ภาษาราชการฝ่ายข้างน้อย

มีผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักประมาณ 330 ถึง 360 ล้านคน[1] สหรัฐมีผู้พูดพื้นเมืองมากที่สุด 258 ล้านคน นอกจากนี้มีผู้พูดภาษาอังกฤษพื้นเมือง 60 ล้านคนในสหราชอาณาจักร 19 ล้านคนในประเทศแคนาดา 4.5 ล้านคนในประเทศไอร์แลนด์ และ 3.8 ล้านคนในประเทศนิวซีแลนด์ และยังมีประเทศอื่นใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักและภาษาราชการ ภาษาอังกฤษจัดเป็นภาษาที่มีผู้พูดพื้นเมืองมากที่สุดอันดับสาม รองจากภาษาจีนกลางและภาษาสเปน[2]

ประมาณการที่รวมผู้พูดภาษาที่สองด้วยมีตั้งแต่ 470 ล้านคนถึงกว่า 1 พันล้านคน เดวิด คริสตัลคำนวณว่าในปี 2546 ผู้พูดที่มิใช่พื้นเมืองมากกว่าผู้พูดพื้นเมืองเป็นอัตราส่วน 3 ต่อ 1[3] เมื่อรวมผู้พูดพื้นเมืองและมิใช่พื้นเมืองแล้ว ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในโลก

อ้างอิง[แก้]

  1. Crystal 2006, pp. 424–426.
  2. "Summary by language size". Ethnologue: Languages of the World. สืบค้นเมื่อ 10 February 2015.
  3. Crystal, David (2003). English as a Global Language (2nd ed.). Cambridge University Press. p. 69. ISBN 978-0-521-53032-3.