โยโก กูชิเก็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก โยโกะ กูชิเก้น)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โยโก กูชิเก็ง
ข้อมูลส่วนตัว
ฉายา Fierce Eagle
ไอ้หนวดหิน
(ฉายาในประเทศไทย)
วันเกิด 26 มิถุนายน พ.ศ. 2498 (63 ปี)
สถานที่เกิด อิชิงากิ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
รุ่น ไลท์ฟลายเวท
ผู้จัดการ มาซากิ คาเนฮิระ
สถิติ
ชก 24
ชนะ 23
ชนะน็อก 15
แพ้ 1
เสมอ 0

โยโก กูชิเก็ง (ญี่ปุ่น: 具志堅 用高 โรมาจิYōkō Gushiken) อดีตนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2498 มีสถิติการชกทั้งหมด 24 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 15) แพ้ 1 เป็นนักมวยแชมป์โลกชาวญี่ปุ่นที่ทำสถิติป้องกันตำแหน่งไว้ได้มากที่สุด คือ 13 ครั้ง

ประวัติ[แก้]

กูชิเก็งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546

กูชิเก็งเป็นนักมวยถนัดซ้าย เริ่มชกมวยสากลอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ชกเพียง 9 ครั้งก็ได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลก (WBA) ชนะน็อค ฮวน กุซแมน ยก 7 ถือเป็นสถิติชกน้อยที่สุดที่ได้ครองแชมป์โลกของประเทศญี่ปุ่นในขณะนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 13 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค มนต์สยาม ฮ. มหาชัย ยก 4 เสียแชมป์ให้กับเปโดร โฟลเรส โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยก 12 จากนั้นกูชิเก็งได้ประกาศแขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

สถิติป้องกันแชมป์โลกของกูชิเก็ง 13 ครั้งเป็นสถิติป้องกันแชมป์โลกได้สูงสุดของญี่ปุ่น รวมถึงของทวีปเอเชียด้วยในช่วงนั้น (พ.ศ. 2523 - 2530) จนถูกทำลายลงโดยชัง ช็อน-กู นักมวยชาวเกาหลีใต้ที่ป้องกันแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) ได้ 15 ครั้ง

หลังจากที่กูชิเก็งแขวนนวม กูชิเก็งยังคงมีชื่อเสียงในหมู่ชาวญี่ปุ่น และได้ผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเซ็นสัญญากับบริษัทโอตะโปรดักชันส์[1]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA
    • ชิง 10 ตุลาคม 2519 ชนะน็อค ฮวน อันโตนิโอ กุซมัน ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มกราคม 2520 ชนะคะแนน ไฮเม ริออส ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 พฤษภาคม 2520 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาร์กาโน ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 ตุลาคม 2520 ชนะน็อค มนต์สยาม ฮ.มหาชัย ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 29 มกราคม 2521 ชนะน็อค อะนิเซโต วาร์กัส ยก 14 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 พฤษภาคม 2521 ชนะน็อค ไฮเม ริออส ยก 13 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 15 ตุลาคม 2521 ชนะน็อค จ็อง ซัง-อิล ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 6 มกราคม 2522 ชนะน็อค ริโกเบร์โต มาร์กาโน ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 8 เมษายน 2522 ชนะน็อค อัลฟอนโซ โลเปซ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 29 กรกฎาคม 2522 ชนะคะแนน ราฟาเอล เปโดรซา ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 28 ตุลาคม 2522 ชนะน็อค ติโต อาเบยา ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 27 มกราคม 2523 ชนะคะแนน คิม ยง-ฮยุน ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 1 มิถุนายน 2523 ชนะน็อค มาร์ติน บาร์กัส ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 12 ตุลาคม 2523 ชนะคะแนน เปโดร โฟลเรส ที่ ญี่ปุ่น
    • เสียแชมป์ 8 มีนาคม 2524 แพ้น็อค เปโดร โฟลเรส ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง[แก้]

  • คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง: โยโกะ กูชิเก้น ไอ้แอ้ดปลาดิบ ตัวแสบที่สุด. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 16 ฉบับที่ 1134 มิถุนายน 2549 หน้า 42 -43
  • สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  1. 具志堅用高 (in Japanese). Ohta Productions. สืบค้นเมื่อ August 9, 2013.